عملکرد مهاجمان خارجی پنج سال اخیر آبیها، بدتر از بدتر از بد
چرخه معیوب استقلال؛ وقتی دلالها، بیشتر از مهاجمان گل میزنند!
شاید بسته ماندن پنجره استقلال، از جهت اضافه نشدن یک مهاجم خارجی بی کیفیت دیگر، سبب خیر باشد...
به گزارش هفت ورزشی، کافی است نام مهاجمان خارجی استقلال در پنج سال اخیر را کنار هم بگذارید تا یکی از پرهزینهترین و ناکارآمدترین پروژههای نقلوانتقالاتی فوتبال ایران مقابل چشمتان قرار بگیرد.
پروژهای که بوی بریز و بپاش، تصمیمات غیرکارشناسی و نقش پررنگ دلالها از آن به مشام میرسد. تقریباً در هر پنجره نقلوانتقالاتی، استقلال با وعده جذب یک گلزن بزرگ، میلیونها دلار هزینه کرد اما نهایتا سهم هواداران، مهاجمانی بود که یا از فرم ایدهآل فاصله داشتند، یا دائماً مصدوم و یا خیلی زود از فهرست خارج شدند.
نتیجه این خریدها، هدر رفتن منابع مالی باشگاه و تکرار یک چرخه شکستخورده در انتخاب مهاجمی در حد و قواره شیخ دیاباته و مامه تیام بوده است.
چرخه ای که شروع آن از تابستان ۱۴۰۰ و با جذب رودی ژستد رقم خورد...
رودی ژستد (بنین) ۱۴۰۰
فرهاد مجیدی قید شیخ دیاباته را زد، وعده جذب مهاجم بزرگ داد و از رودی ژستد اهل بنین رونمایی کرد. مهاجمی که تنها کار مفیدش در فصل قهرمانی استقلال، جلوگیری از شکست تلخ آبی ها در دربی با گلزنی برابر پرسپولیس بود و با ثبت تنها سه گل و دو پاس گل به کار خود در ایران پایان داد.
گوستاوو بلانکو (آرژانتین) ۱۴۰۲
بعد از مجیدی، نوبت به نکونام رسید تا یک مهاجم رزومه دار با سابقه حضور در لالیگا را به ایران بیاورد اما اوضاع برای این مهاجم بلند قامت نیز چندان خوب پیش نرفت.
بلانکو اگرچه وظایف فنی محول شده را طبق گفته کادرفنی به خوبی انجام میداد اما به عنوان یک مهاجم نوک، آمار ضعیف شش گل و سه پاس گل را ثبت کرد. پس از آن از تهران راهی اهواز شد و پیراهن فولاد را پوشید.
مسعود جوما (کنیا) ۱۴۰۳
یکی از عجیب ترین خریدهای تاریخ استقلال بود. جوما را پیتسو موسیمانه به استقلال آورد و اگرچه رقم قراردادش آنچنان بالا نبود اما نصف فصل را به دلیل مصدومیت از دست داد و نهایتا در ۱۵ بازی موفق به ثبت سه گل برای استقلال شد و به لیگ لبنان ترانسفر شد! شاید باورتان نشود اما سرشناس ترین باشگاه جوما قبل از انتخاب استقلال، الفیصلی عربستان بود.
جوئل کوجو (قرقیزستان) ۱۴۰۳
درخشش برابر خط دفاع آشفته تیم ملی با پیراهن قرقیزستان کافی بود تا دوستان یک مهاجم متوسط دیگر را با بوق و کرنای فراوان به مدعیان قهرمانی فوتبال ایران لینک کنند و نهایتا قرعه به نام استقلال افتاد و یک مهاجم دائم المصدوم، پیراهن آبی به تن کرد.
تنها مزیت کوجو نسبت به مهاجمان قبلی آبی ها، سن پایین او بود اما مصدومیت های سریالی اش آنقدر ادامه دار شد تا حتی ریکاردو ساپینتو هم او را نخواست و نهایتا به لیگ ازبکستان قرض داده شد.
قرارداد کوجو با استقلال، یک ماه پیش فسخ شد و این مهاجم عاشق کریستیانو رونالدو، با آمار سه گل و یک پاس گل، استقلال را ترک کرد.
داکنز نازون (هائیتی) ۱۴۰۴
وقتی نامش مطرح شد و خبر پیوستنش به استقلال در رسانه ها پیچید، اولین چیزی که نظر هواداران و کارشناسان را جذب کرد، اضافه وزن بالای این مهاجم اهل هائیتی بود. با این حال، پافشاری ساپینتو و دوستان اطراف باشگاه استقلال، پای یک مهاجم ناکام دیگر را به فوتبال ایران باز کرد و داکنز نازون با آمار دو گل و دو پاس گل در ۲۰ بازی، از استقلال جدا شد.
توفیق اجباری برای پایان دادن به چرخه معیوب!
مرور عملکرد رودی ژستد، گوستاوو بلانکو، مسعود جوما، جوئل کوجو و داکنز نازون نشان میدهد استقلال بعد از جدایی شیخ دیاباته، نهتنها نتوانسته جای خالی یک مهاجم تأثیرگذار را پر کند، بلکه بارها هزینههای سنگینی را صرف خرید بازیکنانی کرده که خروجیشان حتی با حداقل انتظار یک باشگاه مدعی هم فاصله داشته است.
تا زمانی که فرآیند جذب بازیکن بر پایه کارشناسی، نیاز فنی و ارزیابی دقیق نباشد و شائبه نفوذ واسطهها و دلالها بر تصمیمات نقلوانتقالاتی از بین نرود، بعید است استقلال از این چرخه معیوب خارج شود.
چرخهای که در سالهای اخیر فقط پول باشگاه را هدر داده و حسرت داشتن یک مهاجم خارجی در حد و اندازه شیخ دیاباته و مامه تیام را برای هواداران باقی گذاشته است.
البته که باید گفت شرایط ناپایدار منطقه و پنجره بسته استقلال، به نوعی توفیق اجباری برای جلوگیری از این بریز و بپاش های بی فایده، دست کم برای نیم فصل باشد...
