دعوت از بیت آشور خوب بود، دعوت از اکرت بد!/ منافع ملی فدای سر کی روش

به گزارش هفت ورزشی، آنهایی که امروز از دنیس درگاهی ابزاری برای حمله به قلعه نویی ساختند، زمان حضور بیت آشور در تیم ملی لال بودند.

دنیس درگاهی یکی از بزرگ ترین علامت سوال های فهرست تیم ملی برای جام جهانی 2026 بود. مهاجمی که از استانداردلیژ بلژیک با کلی حواشی و سروصدا، همراه شاگردان امیر قلعه نویی به جام جهانی رفت اما حتی یک ثانیه هم بازی نکرد.

اتفاقی که یکی از دلایل اصلی نارضایتی منتقدان از تیم ملی بود و موج انتقادات را به سوی کادرفنی روانه کرد. طبیعتا هیچ کس بهتر از خود قلعه نویی نمی تواند درباره چرایی دعوت از دنیس اکرت به تیم ملی صحبت کند اما گویا صاحب نظران فراموش کرده اند این برای اولین بار نبود که یک دورگه به تیم ملی دعوت و بدون دقیقه ای بازی در جام جهانی، پرونده اش بسته می شود.

اگر یادتان باشد، دقیقا دوازده سال پیش بود که نام استیون بیت آشور در فوتبال ایران بر سر زبان ها افتاد. بازیکنی شاغل در لیگ آمریکا که با اصرار کارلوس کی روش، در اردوهای پیش از جام جهانی 2014 حاضر شد و نهایتا نیز همراه با تیم ملی به برزیل رفت.

در آن جام جهانی بیت آشور به عنوان رقیب خسرو حیدری به تیم ملی دعوت شد اما به قدری ضعیف بود که کی روش ترجیح داد از پژمان منتظری به عنوان دفاع راست استفاده کند و حیدری را یک خط جلوتر ببرد.

در جریان این جام جهانی، از بیت آشور حتی یک دقیقه هم در تیم ملی استفاده نشد و او فقط جای یکی از جوانان شایسته فوتبال ایران را اشغال کرد. بعد از این جام جهانی هم بیت آشور دیگر هرگز به تیم ملی دعوت نشد.

تا قبل از جام جهانی، کی روش در توجیه این دعوت عجیب خود و در جواب منتقدانی که می پرسیدند چرا این بازیکن در تمرینات و اردوهای تیم ملی هیچ چیزی برای ارائه ندارد، می گفت بیت آشور چون از کانادا به ایران می آید، به خاطر جت لگ، بدنش ناآماده است و در جام جهانی شرایط فرق می کند.

در جام جهانی که به قول کی روش شرایط فرق می کرد هم کارلوس به دلیل ضعف آشکار استیون بیت آشور جرات نکرد حتی یک دقیقه به او میدان بدهد.

با این وجود، هرگز به اندازه انتقادات مطرح شده علیه دنیس درگاهی، به پرونده بیت آشور رسیدگی نشد و با وجود گذشت  دوازده سال، هیچکس نفهمید دلیل کی روش برای پر کردن فهرست تیم ملی با دعوت از این بازیکن ضعیف چه بود. تازه از این موضوع بگذریم که علاوه بر بیت آشور، شاهکاری به نام دانیال داوری نیز در آن جام جهانی به تیم ملی دعوت شد و هر سه بازی را به عنوان ذخیره علیرضا حقیقی از روی نیمکت تماشا کرد.

اگر بنا بر انتقاد است، دوستان چرا آن زمان رگ گردنشان برای دعوت یک دو رگه گمنام به تیم ملی باد نمی کرد؟ شاید سرمربیان خارجی حق دارند هرکاری دلشان می خواهد بکنند و دیگران برای شان به به و چه چه کنند اما نوبت به مربی ایرانی که می رسد، به شدیدترین شکل ممکن، علیه تصمیمات اشتباه آن ها موضع بگیرند... ای کاش دوستان یاد بگیرند انتقادات شان در راستای منافع و رفاقت نباشد و همه را به یک چشم ببینند...

در اینکه دنیس اکرت بازیکن ضعیفی بود تردیدی نیست. به نظر می رسد این بازیکن با اطلاعات اشتباه به قلعه نویی تحمیل شده باشد. اما سوال اصلی این است که چرا منتقدان امروز قلعه نویی، دوازده سال پیش که در صداوسیما تربیون داشتند، یک بار حتی یک بار، از کارلوس کی روش نپرسیدند به چه دلیل دانیال داوری و استیون بیت آشور را به تیم ملی آوردی و جای جوانان شایسته را تنگ کردی؟

چطور کی روش اجازه داشت هر دو رگه ای را به تیم ملی دعوت کند اما آزمایش بازیکن برای امیر قلعه نویی از نگاه این منفعت طلب ها تبدیل به گناه کبیره می شود.