رحمان رضایی در گفتگو با گاتزتا دلواسپورت: کل ورزشگاه در حمایت از تیم ملی متحد بود/ گاهی فوتبال میان کشورهایی با روابط دشوار پل می‌زند

به گزارش هفت ورزشی، در حاشیه بازی تیم ملی ایران برابر نیوزلند، رحمان رضایی، مدافع اسبق تیم ملی که هشت سال در سری آ ایتالیا توپ زده و امروز دستیار امیر قلعه‌نویی است، مصاحبه‌ای با رسانه مطرح گاتزتا دلواسپورت ایتالیا انجام داده است. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید.

رضایی، طارمی از دشواری تمرین و سفر با این محدودیت‌ها گلایه کرده است. این مسائل واقعاً چقدر تأثیرگذار بوده است؟

«بی‌شک تأثیر داشته، انکارش بی‌فایده است. از نظر سازماندهی می‌توانست بهتر باشد. به نظر ما فیفا هم می‌توانست قاطع‌تر عمل کند و موضع شفاف‌تری در قبال ما بگیرد. باید ورود ما به لس‌آنجلس را چند روز زودتر تسهیل می‌کرد تا بتوانیم خودمان را وفق دهیم و ما را مجبور به بازگشت فوری نمی‌کرد. در رختکن، رئیس فیفا، اینفانتینو، آمد و سرمربی‌مان قلعه‌نویی دقیقاً همین را به او گفت.»

شروع مقتدرانه مدافع عنوان قهرمانی؛ لیونل مسی یک‌ تنه الجزایر را در هم کوبید!

حالا که بالاخره بازی انجام شد، حال و هوایتان چگونه است؟

«دقیقاً به زمین بازی نیاز داشتیم، تا حداقل مدتی به بقیه چیزها فکر نکنیم. چیزی که بیش از همه تحت تأثیرم قرار داد، حمایت هواداران ایرانی بود که از سراسر اروپا و حتی آمریکا آمده بودند: آنها به ما شجاعت دادند، در تمام طول بازی حمایت‌مان کردند و فضای واقعاً فوق‌العاده‌ای ایجاد کردند.»

در سکوها، اما دو جناح از ایرانیان حضور داشتند که با زخم‌های تاریخ از هم جدا شده‌اند. آیا فراتر از تشویق‌ها، این را حس کردید؟

«نه، مطلقاً، به نظر من مردم ایران یک ملت یگانه هستند. و باز هم تکرار می‌کنم: همه برای تیم ما تشویق کردند. ما هیچ گونه تفرقه‌ای را در برابر تیم ملی فوتبال ندیدیم و هیچ اعتراضی هم حس نکردیم. حتی در مکزیک هم حمایت زیادی دریافت کردیم و این اتفاق تصادفی نیست…»

منظورتان دقیقاً چیست؟

«فکر می‌کنم بسیاری از هواداران بی‌طرف پس از اتفاقاتی که در ماه‌های اخیر رخ داد، با ایران همدردی می‌کنند. به ما حمله شد، جهان دید که مردم ایران هیچ گناهی در آنچه رخ داد نداشتند. با وجود همه چیز، توانستیم با سربلندی به راه خود ادامه دهیم و به این افتخار می‌کنیم.»

اعلام آتش‌بس در درگیری‌ها، آیا آرامش بیشتری به شما داده است؟

«بله، خیالمان آسوده است. امروز ایران و آمریکا که میزبان ما هستند، در صلح به سر می‌برند و همین که بتوانیم این را بگوییم، خودش فوق‌العاده است. امیدواریم همه چیز در همین مسیر، بیش از پیش، ادامه یابد. بلکه عالی می‌شد اگر بتوانیم دقیقاً در همین تورنمنت، در همین برهه تاریخی، مقابل یکدیگر بازی کنیم. من خودم در بازی ایران و آمریکا در جام جهانی ۲۰۰۶ در زمین بودم، گاهی فوتبال میان کشورهایی با روابط دشوار پل می‌زند.»

اهداف واقعی ایران در این تورنمنت چیست؟

«حضور داشتن، نشان دادن به جهان که ما ملتی درجه دو نیستیم، بلکه شایسته ایستادن در این صحنه با همان حقوقی هستیم که دیگران دارند. و همچنین اینکه بلدیم فوتبال بازی کنیم: این را حتی با نیوزلند هم نشان دادیم و فقط حیف که مساوی شد. صعود به دور بعد ممکن است و این خودش تکه‌ای دیگر از تاریخ خواهد بود.»

طارمی پس از تجربه حضورش در ایتالیا، حالش چطور است؟

«در ایتالیا خوش‌شانس نبود، مصدومیت‌های زیادی داشت، اما او ستاره ماست. توانایی‌هایی فراتر از حد معمول دارد و خواهید دید که در جام جهانی هم آنها را به نمایش خواهد گذاشت.»