سرمربی شرط گذاشت: فقط به این شرط در جام جهانی سرود ملی می‌خوانم!

به گزارش هفت ورزشی، توماس توخل انگلیس را در اولین بازی خود در جام جهانی ۲۰۲۶ مقابل کرواسی رهبری خواهد کرد.

هواداران انگلیس پیش از بازی افتتاحیه سه‌شیرها در جام جهانی، چشم از توماس توخل برنخواهند داشت. تیم توخل در اولین بازی مرحله گروهی این تورنمنت به مصاف رقیب اروپایی خود، کرواسی، می‌رود.

این مسابقه آغازگر جدیدترین تلاش انگلیس در جام جهانی خواهد بود؛ تیمی که در تورنمنت‌های بزرگ قبلی تا یک‌قدمی موفقیت پیش رفت اما ناکام ماند. گرت ساوت‌گیت، سرمربی سابق، هدایت آن روزها را بر عهده داشت و رهبری پرشور برای انگلیس بود.

شروع مقتدرانه مدافع عنوان قهرمانی؛ لیونل مسی یک‌ تنه الجزایر را در هم کوبید!

ساوت‌گیت که مدافع سابق تیم ملی بود، چه در ورزشگاه ومبلی و چه در خارج از کشور، همیشه سرود ملی را با صدای بلند و از ته دل می‌خواند. اما توخل، سرمربی فعلی، به عنوان یک آلمانی رویکرد متفاوتی را در پیش گرفته است.

او تا کنون تصمیم گرفته سرود ملی را نخواند و در آستانه دیدار روز چهارشنبه با کرواسی، گفت سرود نمی خواند مگر اینکه انگلیس به فینال در نیوجرسی برسد. وقتی از توخل سوال شد که آیا برای خواندن سرود آماده است یا خیر، پاسخ داد: «هنوز نه. فکر می‌کنم هنوز به آن مرحله نرسیده‌ایم. شاید در پایان تورنمنت این کار را بکنم. من هنوز کمی خجالتی هستم. نمی‌خواهم به کسی بی‌احترامی کنم و نمی‌خواهم اکنون تمرکز تیم روی این موضوع قرار بگیرد.»

وقتی از او پرسیده شد که آیا توانسته متن سرود را یاد بگیرد، توخل با شیطنت پاسخ داد: «خیلی سخت نیست!»

توخل پیش از این و در مراسم معارفه خود به عنوان سرمربی انگلیس، موضع خود را درباره خواندن سرود ملی کاملاً روشن کرده بود. او گفت: «من درک می‌کنم که این یک تصمیم شخصی است؛ مربیانی هستند که سرود می‌خوانند و برخی هم نه.» «من هنوز تصمیم قطعی نگرفته‌ام. هر تصمیمی که بگیرم، همیشه احترام خود را به این کشور و این سرود بسیار تاثیرگذار نشان خواهم داد.»

او سال گذشته نیز دوباره به این موضوع پرداخت و گفت: «اول از همه، شما یک سرود ملی بسیار قدرتمند، احساسی و پرمعنا دارید و من بیش از این نمی‌توانم افتخار کنم که در کنار زمین ایستاده‌ام و هدایت تیم ملی انگلیس را بر عهده دارم.»

«این برای من به معنای همه‌چیز است. اما چون این سرود تا این حد پرمعنا، احساسی و قدرتمند است، حس می‌کنم باید حق خواندن آن را به دست بیاورم. فکر می‌کنم این چیزی نیست که از پیش تعیین شده باشد. شما نمی‌توانید همین‌طوری آن را بخوانید.»

«من این حق را با کسب نتایج، با ساختن یک تیم منسجم، با انجام درست وظایفم و با ایجاد حسی به دست خواهم آورد که شاید حتی شما [اهالی رسانه] در مقطعی بگویید: “حالا وقتش رسیده که سرود را بخوانی. به نظر می‌رسد واقعاً حقش را کسب کرده‌ای و اکنون یک مرد انگلیسی واقعی هستی!”»

«شاید باید بیشتر در فرهنگ شما غرق شوم و حق خودم را از شما، بازیکنان و هواداران بگیرم، تا همه حس کنند: “او اکنون باید سرود را بخواند، او یکی از خود ماست؛ او سرمربی انگلیس است، پس باید بخواند.”»