شاگردان مشترک پپ و مورینیو؛ فهرستی پر از اسطوره و ستاره!

به گزارش هفت ورزشی، در پی بازگشت غیرمنتظره ژوزه مورینیو به رئال مادرید با قراردادی سه‌ساله و همچنین نهایی شدن انتقال برناردو سیلوا به جمع کهکشانی‌ها، بار دیگر نام بازیکنانی مطرح شده است که در طول دوران حرفه‌ای خود زیر نظر دو مربی تأثیرگذار فوتبال جهان، ژوزه مورینیو و پپ گواردیولا، بازی کرده‌اند؛ مربیانی که هر یک با فلسفه‌ای متفاوت، نسل‌های مختلفی از ستارگان فوتبال را شکل داده‌اند.

در این میان، برناردو سیلوا جدیدترین بازیکنی است که به فهرست مشترک شاگردان مورینیو و گواردیولا اضافه می‌شود. هافبک پرتغالی طی سال‌های حضورش در منچسترسیتی به یکی از مهره‌های کلیدی سیستم گواردیولا تبدیل شد و نقش مهمی در موفقیت‌های این تیم در رقابت‌های داخلی و اروپایی داشت. او در ۹ فصل حضور در سیتی، ۴۶۰ بار به میدان رفت، ۷۶ گل به ثمر رساند و ۷۷ پاس گل ثبت کرد و در کسب ۲۰ عنوان قهرمانی از جمله شش قهرمانی لیگ برتر انگلیس و یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا سهیم بود.

با وجود گمانه‌زنی‌های گسترده درباره انتقال او به بارسلونا، مقصد نهایی این ستاره پرتغالی رئال مادرید شد؛ انتقالی که تنها چند روز پس از معرفی مورینیو به‌عنوان سرمربی جدید این تیم نهایی شد. انتظار می‌رود برناردو نقش مهمی در بازسازی خط میانی رئال مادرید ایفا کند؛ خطی که پس از جدایی لوکا مودریچ و تونی کروس بخشی از قدرت و خلاقیت خود را از دست داده است.

شروع مقتدرانه مدافع عنوان قهرمانی؛ لیونل مسی یک‌ تنه الجزایر را در هم کوبید!

در میان بازیکنانی که سابقه همکاری با هر دو مربی را دارند، آرین روبن یکی از شاخص‌ترین نام‌ها به شمار می‌رود. ستاره هلندی در دوران حضورش در چلسی زیر نظر مورینیو موفق به کسب دو عنوان قهرمانی لیگ برتر، یک جام اتحادیه و یک جام حذفی شد. مورینیو همواره روی توانایی روبن در عبور از مدافعان و ایجاد برتری در نبردهای یک‌به‌یک حساب ویژه‌ای باز می‌کرد.

با این حال، روبن در دوران حضورش در بایرن مونیخ و همکاری با گواردیولا ابعاد جدیدی از توانایی‌های خود را به نمایش گذاشت. سیستم مبتنی بر مالکیت توپ و نظم تاکتیکی گواردیولا باعث شد او به بازیکنی کامل‌تر تبدیل شود و نقش مهمی در سلطه بایرن بر فوتبال آلمان و حضور این تیم در مراحل پایانی لیگ قهرمانان اروپا داشته باشد.

کوین دی‌بروین نیز یکی دیگر از بازیکنانی است که تفاوت تجربه همکاری با این دو مربی را به خوبی لمس کرده است. هافبک بلژیکی در دوران حضورش در چلسی فرصت چندانی برای درخشش زیر نظر مورینیو پیدا نکرد و در نهایت راهی ولفسبورگ شد. اما با انتقال به منچسترسیتی و آغاز همکاری با گواردیولا، به یکی از بهترین هافبک‌های جهان تبدیل شد.

گواردیولا آزادی عمل بیشتری در اختیار دی‌بروین قرار داد و او نیز با نمایش‌های درخشان، کسب دو عنوان بهترین بازیکن سال اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای انگلیس و نقش‌آفرینی در موفقیت‌های متعدد منچسترسیتی پاسخ اعتماد سرمربی اسپانیایی را داد.

ساموئل اتوئو نیز تجربه موفقی با هر دو مربی داشته است. او در بارسلونای گواردیولا یکی از ارکان اصلی تیمی بود که در سال ۲۰۰۹ سه‌گانه تاریخی را فتح کرد و حتی در فینال لیگ قهرمانان اروپا موفق به گلزنی شد. با این حال، اختلاف دیدگاه‌های تاکتیکی میان او و گواردیولا باعث شد این همکاری دوام زیادی نداشته باشد.

انتقال اتوئو به اینتر تحت هدایت مورینیو اما فصل تازه‌ای در دوران حرفه‌ای او رقم زد. مهاجم کامرونی در تیم مورینیو نقش متفاوتی بر عهده گرفت و با فداکاری تاکتیکی و تلاش در امور دفاعی، سهم مهمی در قهرمانی تاریخی اینتر در لیگ قهرمانان اروپا و فتح سه‌گانه سال ۲۰۱۰ داشت.

ژابی آلونسو از معدود بازیکنانی است که توانست در دو سیستم کاملاً متفاوت به موفقیت برسد. در رئال مادرید مورینیو، او مغز متفکر انتقال سریع از دفاع به حمله بود و نقش مهمی در قهرمانی لالیگای سال ۲۰۱۲ ایفا کرد. پس از انتقال به بایرن مونیخ نیز به یکی از مهره‌های اصلی گواردیولا تبدیل شد و با کنترل ریتم بازی و مدیریت خط میانی، جایگاه ویژه‌ای در ترکیب تیم آلمانی پیدا کرد.

زلاتان ابراهیموویچ اما تجربه‌ای کاملاً متفاوت با این دو مربی داشت. دوران حضور او در بارسلونا با وجود آمار گلزنی مناسب، به دلیل اختلافات شخصی و تاکتیکی با گواردیولا کوتاه و پرتنش بود. مهاجم سوئدی بعدها بارها از نحوه مدیریت گواردیولا انتقاد کرد.

در مقابل، رابطه ابراهیموویچ با مورینیو همواره صمیمانه و موفقیت‌آمیز بود. این دو در اینتر میلان و سپس منچستریونایتد همکاری کردند و موفق به کسب عناوین مختلف شدند. زلاتان نیز همواره از مورینیو به‌عنوان یکی از بهترین مربیان دوران حرفه‌ای خود یاد کرده است.

سسک فابرگاس نیز در هر دو مکتب فوتبال مورینیو و گواردیولا تجربه بازی دارد. او در بارسلونا تحت هدایت گواردیولا در پست‌های مختلفی به میدان رفت و به دلیل انعطاف‌پذیری تاکتیکی خود مورد اعتماد سرمربی اسپانیایی بود. پس از انتقال به چلسی، مورینیو از او در نقش بازی‌ساز عمقی استفاده کرد و فابرگاس نیز با پاس‌های دقیق و خلق موقعیت‌های فراوان، سهم مهمی در قهرمانی چلسی در لیگ برتر انگلیس داشت.

علاوه بر این ستارگان، بازیکنان دیگری نیز در طول دوران حرفه‌ای خود زیر نظر هر دو مربی بازی کرده‌اند. پدرو رودریگس پس از درخشش در بارسلونا، به یکی از مهره‌های مهم مورینیو در چلسی تبدیل شد. الکسیس سانچز، کلودیو پیزارو، ایدور گودیانسن، مکسول، ناتان آکه، پیر امیل هویبرگ و باستین شواین‌اشتایگر نیز از جمله بازیکنانی هستند که تجربه همکاری با هر دو چهره برجسته دنیای مربیگری را در کارنامه خود دارند.

اکنون با انتقال برناردو سیلوا به رئال مادرید و آغاز همکاری او با مورینیو، فهرست بازیکنانی که در دوران حرفه‌ای خود شاگرد هر دو مربی مشهور فوتبال جهان بوده‌اند، یک نام بزرگ دیگر را نیز در کنار خود می‌بیند؛ بازیکنی که باید دید در سیستم مورینیو نیز می‌تواند همان تأثیرگذاری دوران حضورش در تیم گواردیولا را تکرار کند یا خیر.