مرتضی شریفی نه سعید معروف است و نه محمد موسوی!

به گزارش هفت ورزشی، در بحبوحه جام جهانی فوتبال و در شرایطی که حواس همه به لیونل مسی، کریس رونالدو و لامین یامال بود تیم ملی والیبال  ایران در لیگ ملت‌های 2026 تنها سه پیروزی به دست آورد، 9 بار شکست خورد و در رده چهاردهم قرار گرفت. همچنین با سقوط به رتبه نوزدهم رنکینگ فدراسیون جهانی والیبال، یکی از ضعیف‌ترین جایگاه‌های سال‌های اخیر خود را تجربه کرد.

این روزها اغلب حملات درحالی متوجه روبرتو پیاتزا سرمربی ایتالیایی است که به نظر می رسد  تیم ملی ایران یک رهبر و بزرگ ‌تر داخل زمین ندارد. وقتی تیم در شرایط سخت قرار می‌گیرد و چند امتیاز از دست می‌دهد، از هم می‌پاشد و اگر به چهره بازیکنان نگاه کنید، همه مستأصل می‌شوند و آنها احساس می‌کنند دوباره یک باخت دیگر در راه است. بنابراین تیم به یک رهبر و کاپیتان واقعی نیاز دارد. مرتضی شریفی را به عنوان کاپیتان گذاشته اند که بازیکن پرنوسانی است و ویژگی‌های کاپیتانی، رهبری و جمع کردن تیم را ندارد و این مسئله به تیم لطمه زده است.

از زمان برعهده گرفتن بازوبند کاپیتانی توسط مرتضی شریفی، پرسش‌هایی درباره میزان اثرگذاری او در مدیریت شرایط مسابقه و هدایت روحی بازیکنان مطرح شده است. به نوعی نقش ارتباطی او میان بازیکنان در جریان بازی و همچنین انتقال انرژی مثبت در لحظات حساس کم‌رنگ بوده است.

در همین چارچوب، موضوع زبان بدن و واکنش‌های او در جریان مسابقات نیز مورد توجه قرار گرفته است. در شرایطی که تیم تحت فشار قرار می‌گیرد، نقش کاپیتان در ایجاد آرامش و بازگرداندن تمرکز تیم پررنگ‌تر خواهد بود؛ موضوعی که  از زمان کاپیتانی شریفی کمتر مشاهده شده است.

از سوی دیگر، مساله حضور رسانه‌ای نیز یکی از محورهای مطرح‌شده در این نقدهاست. غیبت یا محدود بودن مصاحبه‌های رسمی کاپیتان تیم ملی در مقایسه با سایر بازیکنان، جای نقد دارد و در تضاد با نقش رهبری در یک تیم ملی است چراکه گاهی کاپیتان تیم با یک مصاحبه می تواند روحیه را به تیم برگرداند.

در این میان، مقایسه‌هایی نیز با دوره‌های گذشته تیم ملی و بازیکنانی مانند سعید معروف مطرح می‌شود؛ بازیکنانی که علاوه بر نقش فنی، در رهبری درون زمین نیز تاثیرگذار بودند.

سعید معروف و حتی سیدمحمد موسوی نه تنها از لحاظ روحی و روانی تأثیرگذار بودند بلکه در بزنگاه و تنگنا با خلاقیت و امتیازاتی که می گرفتند بار روانی زیادی از روی دوش تیم بر می داشتند.

این در حالی است که مرتضی شریفی یک کاپیتان پرنوسان است که در هنگام حملات و به ویژه سرویس های پرشی مرتکب اشتباهات عجیبی می شود. از آن گذشته این والیبالیست شناخته شده توانایی رهبری تیم ملی را ندارد و نمی تواند با تشویق، نگاه یا حتی توپ و تشر زدن به همبازیانش آنها را به خود آورد.

تیم ملی والیبال ایران در کنار همه نواقصی که دارد و ضروری است مرتفع شود، باید به فکر تغییر کاپیتان و انتخاب یک رهبر واقعی درون زمین هم باشد.