غریزه اصلی!

به گزارش هفت ورزشی، تیم ملی ایران سه بازی در جام جهانی 2026 انجام داد و بدون باخت باید منتظر بازی های سایر گروه ها می ماند بلکه بتواند با لطف الجزایر، اتریش، ازبکستان یا کارلوس کی روش به مرحله حذفی صعود کند!

فرمت جدید جام جهانی باعث شد تیم‌های سوم هم شانس صعود داشته باشند. در این دوره، دو تیم اول هر گروه به صورت مستقیم به مرحله یک‌شانزدهم نهایی می‌رسند و هشت تیم برتر سوم از میان 12 گروه هم به آنها اضافه می‌شوند. معیار رتبه‌بندی تیم‌های سوم، ابتدا امتیاز، سپس تفاضل گل، گل زده، امتیاز انضباطی و در نهایت رنکینگ فیفاست.

در جدول فعلی تیم‌های سوم، ایران با سه بازی، سه امتیاز و تفاضل گل صفر، در رتبه ششم قرار داشت. سوئد، اکوادور، بوسنی‌وهرزگوین و پاراگوئه با چهار امتیاز بالاتر از ایران بودند و سنگال هم با سه امتیاز و تفاضل گل مثبت 2، رتبه پنجم را گرفته بود. پایین‌تر از ایران، کرواسی با سه امتیاز و تفاضل منفی یک، کره‌جنوبی با سه امتیاز و تفاضل منفی یک، الجزایر با سه امتیاز و تفاضل منفی 2، اسکاتلند با سه امتیاز و تفاضل منفی 3، اروگوئه با دو امتیاز و کنگو با یک امتیاز قرار داشتند.

آنچه اما جلوی چشمان همه به وقوع پیوست و حذف ایران را رقم زد این موضوع را ثابت کرد که قدری هم خودباوری بد نیست.

امیر قلعه نویی توانست با تیمش در جام جهانی نتایج قابل قبولی بگیرد و ادعای چند سال پیش یحیی گل محمدی را به اثبات برساند:

« ما مربیان ایرانی خیلی خوبی داریم که اگر امکانات به آنها بدهیم می‌توانند در سطح آسیا هم حرف‌های زیادی داشته باشند، ولی افسوس حمایتی که از مربی خارجی می‌شود هیچ وقت از مربی ایرانی نمی‌شود.»

این تیم فقط کمی خودباوری نیاز داشت و این باور دیر و در واپسین دقایق بازی با مصر حاصل شد. چه بسا اگر تیم ایران بازی های تدارکاتی مناسبی همچون همه تیم ها داشت حداقل می توانست نیوزلند را شکست دهد.

غریزه ایرانی به علاوه تلاش و تعصب فقط کمی خودباوری نیاز داشت تا امروز به جای زیر سووال بردن الجزایر و ناراحتی از دیگران و افسوس خوردن ما هم بابت صعود بدون اما و اگر تیم ملی، کیفور بودیم.

به هر حال جا دارد به احترام همین نتایج هم خداقوت و خسته نباشید به کادرفنی ایرانی تیم ملی بگوییم و از زحمات ملی پوشانی تشکر کنیم که سختی کشیدند ولی جان سخت پای به کارزار جام جهانی گذاشتند تا نتایج آبرومندانه ای بگیرند.