خط حمله فعلی تیم ملی یک سوال تولید می کند؛ برای گل زدن به جام جهانی می رویم یا گل نزدن؟
به گزارش هفت ورزشی، در بخش پایانی بررسی خط به خط تیم ملی، به خط حمله می رسیم که عجیب ترین داستان را دارد.
با توجه به انتقال مهدی طارمی به پست شماره ده و انتقال امیرحسین حسین زاده به جمع وینگرها، تنها 4 مهاجم در اردوی تیم ملی هستند که گویا از جمع آنها سه نفر به جام جهانی می روند.
دنیس اکرت یا دنیس درگاهی با تنها 34 دقیقه بازی طی دو هفته پایانی لیگ برتر بلژیک به تیم ملی دعوت شده است. انتخاب درگاهی به عنوان مهاجم اول تیم ملی برای حضور در جام جهانی بیشتر به شوخی شباهت دارد. بازیکنی که طی 6 ماه اخیر تنها یک گل برای تیم باشگاهی اش به ثمر رساند، در شرایط طبیعی اصلا نباید جزو 100 انتخاب اصلی کادرفنی بود اما یک سری مسائل دست به دست هم داد و این بازیکن حالا قرار است در صورت موافقت فیفا برای ایران در جام جهانی بازی کند.
شهریار مغانلو در بازی نکردن رکورد درگاهی را هم زده است. مغانلو در هفته پایانی لیگ برتر امارات تنها دو دقیقه برای اتحاد کلبا بازی کرد. بازیکنی که در لیست مازاد اتحاد کلبا قرار دارد، بعد از آن که مشخص شد راهی برای دعوت از سردار آزمون نیست، نوبت به دعوت از مغانلو رسید.
نفر بعدی که شوخی بعدی است؛ کسری طاهری بازیکنی که رباط پاره کرد و هشت ماه دور از میدان بود، حالا تنها به دلیل سن و سال کمش در اردو حضور دارد و با توجه به دو گلی که دیروز در بازی درون تیمی زد بعید نیست حتی به جام جهانی هم برود.
نفر آخر هم علی علیپور است، آقای گل پرسپولیس و آقای پاس گل لیگ برتر که در شرایط طبیعی و منطقی باید مهاجم اصلی تیم ملی باشد ولی حالا اخبار عجیبی از ترکیه به گوش می رسد.
علیپور تنها مهاجم گلزن تیم ملی در سه بازی درون تیمی تهران بود. تیم ملی در تهران سه بازی برگزار کرد که طی این سه بازی فقط یک مهاجم موفق به گلزنی شد. آن مهاجم هم علی علیپور بود.
منطق می گوید علیپور باید مهاجم قطعی تیم ملی در لیست نهایی باشد و از میان اکرت، کسری طاهری و شهریار مغانلو یک یا دو نفر دیگر به آمریکا بروند ولی انگار … بگذریم!
اگر هدف در جام جهانی گل نزدن باشد، اکرت و مغانلو گزینه های ایده آلی هستند ولی اگر برای گل زدن به جام جهانی می رویم داستان چیز دیگری است.
ما در جام جهانی اگر قرار باشد از مهدی طارمی به عنوان نفر پشت مهاجم در پست شماره 10 استفاده کنیم بهترین حالت همین است که مهاجم نوک مان یک بازیکن سرعتی باشد که به بازی تیم ملی عمق بدهد، مهاجمی مثل علیپور که پشت دفاع حریف بدود و صاحب توپ شود. حضور علیپور فاصله نفرات ما را زیاد می کند و به اسکواد تیم ملی عمق می بخشد، نه شهریار مغانلو به اندازه علیپور سرعتی است، نه کسری طاهری و نه دنیس اکرت ولی باید دید در ذهن کادرفنی تیم ملی چه می گذرد.
اینجا بخوانید: خط به خط با تیم ملی؛ ترافیک شدید در میانه میدان!/ این 12 نفر به جام جهانی می روند
همچنین بخوانید: خط به خط با تیم ملی؛ خط دفاع، خط خورده ندارد!
در همین زمینه؛ ایران در راه جام جهانی؛ خط به خط با تیم ملی/ آخرین سنگر صاحب دارد!
بدون دیدگاه