مجید جلالی در گفتگو با هفت ورزشی، درمورد آخرین مسائل روز فوتبال ایران صحبت کرد.
شرایط تیم ملی در این دو بازی دوستانه اخیر را چطور ارزیابی میکنید؟ انتقادهای زیادی مطرح شده، هرچند بسیاری معتقدند شرایط به گونهای بود که عملاً انتخاب دیگری وجود نداشت و تیم ملی مجبور بود با خودش بازی کند…
وقتی به گذشته برمیگردم، میبینم ما در دو مقطع شرایط مشابهی را تجربه کردهایم. یکی مربوط به دهه شصت بود؛ زمانی که مرحوم آقای دهداری سرمربی تیم ملی بودند و بازیهای تدارکاتی را مقابل تیمهای باشگاهی داخلی برگزار میکردند. مقطع دیگری هم یادم هست که آقای حجازی حضور داشتند؛ اگر اشتباه نکنم اواخر همان دهه شصت بود که باز هم یا تیمهای باشگاهی دعوت میشدند یا بازیکنان تیم ملی را به دو تیم تقسیم میکردند تا مقابل هم بازی کنند.
بنابراین شرایط فعلی، شرایط ویژهای است. در چنین وضعیتی همین که تیم ملی تشکیل میشود و مسئولان در تلاش هستند راهی برای آمادهسازی تیم پیدا کنند، اتفاق مثبتی است. البته مسلم است که نمیتوانیم به شکل ایدهآل برنامه آمادهسازی داشته باشیم، اما در هر صورت شرایط به گونهای است که سعی میکنیم تیم ملی در وضعیت فعال و آماده باقی بماند.
عملکرد تیم ملی را در این دو مسابقه چطور دیدید؟ بازیها را از تلویزیون تماشا کردید؟
نه، کامل تماشا نکردم، اما در مجموع این مسابقات خیلی معیار دقیقی برای سنجش عملکرد تیم ملی نیستند. این بازیها بیشتر برای حفظ شرایط مسابقه، محک زدن بازیکنان و بررسی برخی سیستمها و برنامهها برگزار میشوند.
بحث دیگری که این روزها مطرح شده این است که آیا تیم ملی از نظر سیاسی باید در جام جهانی شرکت کند یا خیر. درباره این موضوع دو دستگیهایی هم به وجود آمده است. نظر شخصی شما چیست؟
به نظر من حضور ایران در جام جهانی، چه از نظر فوتبالی، چه از نظر آینده فوتبال کشور و حتی از منظر سیاسی، یک ضرورت است. ما قبلاً تجربه کنار کشیدن را داشتهایم. یادم هست اوایل دهه شصت تیم ما به المپیک صعود کرده بود، اما در مسابقات شرکت نکرد. بعدها ورزش ما از این تصمیم آسیب دید و فوتبال ایران هم ضرر زیادی کرد؛ بهطوری که هنوز هم نتوانسته دوباره به المپیک صعود کند.
از نظر سیاسی هم وقتی نگاه میکنیم، میبینیم آن تصمیم بهرهوری خاصی برای ما نداشت. بنابراین از هر زاویهای که به موضوع نگاه کنیم، حضور در جام جهانی ضروری است.
آقای جلالی، حدود هفت سال پیش اظهار نظری درباره امیر قلعهنویی داشتید و گفته بودید که او حتی از مورینیو هم بهتر است. حالا که این روزها صحبت از حضور مورینیو روی نیمکت رئال مادرید مطرح است، هنوز هم پای آن حرف خود هستید؟
آن صحبت من درباره تاثیر محیط در پرورش استعدادها بود. اگر آن موضوع را محور قرار دهید، حرف من کاملاً منطقی و قابل توجیه است. بحث اصلی این بود که محیط تا چه اندازه میتواند در پرورش استعدادها اثرگذار باشد. بنابراین هنوز هم این موضوع را قبول دارم.
فکر میکنید تیم ملی با هدایت امیر قلعهنویی بتواند برای نخستین بار از مرحله گروهی جام جهانی صعود کند؟
به نظر من کار بسیار دشواری است. ما آمادهسازی مناسبی نداشتیم و بازی تدارکاتی کافی هم برگزار نکردیم. از طرف دیگر، از نظر فنی با مسابقات سختی روبهرو خواهیم شد. هر تیمی نقاط قوت و ضعف خودش را دارد و متاسفانه نقاط ضعف ما دقیقاً در بخشهایی قرار دارد که نقاط قوت حریفان محسوب میشود. بازی مقابل مصر و همچنین مسابقه برابر بلژیک قطعاً دشوار خواهند بود. به همین دلیل فکر میکنم بازیهای بسیار سختی در پیش داریم.
به نظر شما سختترین بازی ایران کدام مسابقه خواهد بود؟
فکر میکنم دیدار مقابل بلژیک سختترین مسابقه باشد.
درباره لیگ برتر هم صحبتهای زیادی مطرح است؛ اینکه ادامه مسابقات بعد از جام جهانی برگزار شود. شما که سالها در راس فوتبال کشور حضور داشتهاید، فکر میکنید منطقی است فصل فعلی بعد از جام جهانی ادامه پیدا کند یا بهتر است جدول در همین وضعیت متوقف شود و فصل بعد آغاز شود؟
اگر در این مقطع چهار هفته دیگر از مسابقات را برگزار میکردیم و فقط سه هفته باقیمانده را به بعد از جام جهانی موکول میکردیم، این کار شدنی بود. اما الان ادامه لیگ بعد از جام جهانی مشکلساز خواهد شد. به نظر من بهتر است دیگر مسابقات ادامه پیدا نکند.
یعنی معتقدید با اعلام قهرمانی استقلال که صدرنشین است، فصل به پایان برسد؟
نه، لزومی ندارد قهرمان معرفی شود. الان تیمهای حاضر در آسیا معرفی میشوند. همان تیمهایی که براساس پارامترهای سازمان لیگ تعیین میشوند، معرفی شوند و بعد باشگاهها خودشان را برای فصل آینده آماده کنند.
اگر بخواهیم بعد از جام جهانی هر هفته مسابقه برگزار کنیم، حداقل یک ماه و نیم زمان نیاز دارد. بعد از آن هم باید دوره استراحت، نقلوانتقالات، آمادهسازی و سپس آغاز فصل جدید را در نظر بگیریم. این روند کار را بسیار پیچیده میکند.
پرسپولیسی ها اما به چنین تصمیمی اعتراض دارند زیرا معتقدند ادامه لیگ باید برگزار شود چرا که روی کاغذ از شانس کسب سهمیه و حتی قهرمانی برخوردار هستند…
پرسپولیس نمی تواند اعتراضی داشته باشد. همان پارامترهایی که سازمان لیگ برای اعلام نماینده های آسیایی با توجه به شرایط فعلی لیگ برتر در نظر می گیرد کاملا منطقی است و باشگاه ها باید آن را بپذیرند.
سؤال دیگری هم درباره حسین عبدی دارم که بهتازگی سرمربی تیم ملی امید شدهاند. فکر میکنید عبدی بتوانند تیم امید را به المپیک برسانند؟
به نظر من انتخاب او انتخاب خوبی است. زمانی که من هم مسئولیت سرپرستی داشتم، انتخاب عبدی را نهایی کرده بودیم. البته یکی دو نفر تا حدودی مخالف بودند، اما حالا که میبینم عبدی انتخاب شدهاند، معتقدم تصمیم منطقی و مناسبی بوده است.
او در ردههای نوجوانان و جوانان فعالیت کردهاند و حالا به تیم امید رسیدهاند. چندین سال با این بازیکنان کار کرده و شناخت خوبی از آنها دارد. به نظر من این شناخت میتواند کمک بزرگی برای صرفهجویی در زمان و پیشبرد کار باشد.
در فهرست دعوتشدگان تیم ملی، نامهایی مثل عارف آغاسی و دنیس اکرت هم دیده میشود. این بازیکنان را میشناسید و فکر میکنید شایسته دعوت به تیم ملی بودهاند؟
درباره بازیکنان دو رگه شناخت دقیقی ندارم، اما در مورد عارف آغاسی باید بگویم به هر حال بازیکن خوبی است. شاید در مقطعی عملکرد خیلی خوبی نداشته، اما در مجموع کیفیت لازم را دارد. اشکالی هم ندارد این بازیکنان دعوت شوند؛ اگر کادر فنی تشخیص دادند که میتوانند مفید باشند، نگهشان میدارند و اگر نه، بعداً کنار گذاشته میشوند.
درباره مربیان خارجی مثل اوسمار در پرسپولیس و ساپینتو در استقلال هم بحثهایی مطرح است. برخی معتقدند بهتر است به مربیان جوان داخلی فرصت بیشتری داده شود تا اینکه هزینه زیادی صرف مربیان خارجی شود. نظر شما چیست؟
بله، اما در حال حاضر خوشبختانه در لیگ ما مربیان جوان زیادی حضور دارند و مشغول کار هستند. البته آنها باید کیفیت کارشان را بالاتر ببرند، چون در مجموع کیفیت لیگ در سطح خیلی بالایی نبود. مسابقات برگزار میشد و مربیان جوان هم با انگیزه زیادی کار میکردند و به نظر من میتوانند مربیان خوبی شوند.
اما برای ارتقای کیفیت لیگ و همچنین افزایش کیفیت کار مربیان، باید سرمایهگذاری و برنامهریزی دقیقتری انجام دهیم.
بدون دیدگاه