از پسر رییس فدراسیون فوتبال تا دورگه های بی کیفیت!

به گزارش هفت ورزشی، در تاریخ فوتبال ایران، بازیکنان بسیاری را می شناسیم که به رغم شایستگی فراوان هرگز نتوانستند طعم حضور در تیم ملی را بچشند اما فوتبالیست هایی هم بودند که در میان ناباوری دعوت شده و حتی در تورنمنت های بزرگ برای تیم کشورمان بازی کردند.

به بهانه دعوت عارف آقاسی به اردوی جدید تیم ملی بد ندیدیم تیم منتخبی از بازیکنان تیم ملی تشکیل بدهیم که در زمان خود با اما و اگر پیراهن تیم ملی را پوشیدند؛

خطر جریان سازی رسانه ای در اتاق تحلیل هفت ورزشی/ آینده را به آینده بسپارید!

دروازه بان؛ دانیال داوری

این دروازه‌بان در زمان سرمربیگری کارلوس کی‌روش در تیم ملی کشورمان، به تیم ملی دعوت شد که جای مهدی رحمتی (گلر مغضوب کی روش) را در جام جهانی 2014 برزیل پُر کند اما بعدا مشخص شد در حد تیم ملی ایران نیست.

البته دانیال داوری  در تمام دوران بازی خود نشان داده بود که دروازه‌بان مطمئنی نیست.

دفاع راست؛ استیون بیت آشور

استیون بیت آشور یکی دیگر از محصولات دورگه کارلوس کی روش که از کانادا به ایران آمد تا سمت راست تیم ملی ایران را تقویت کند اما چیز خاصی نشان نداد.

این بازیکن دورگه ایرانی توانست به همراه تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی 2014 برزیل برود اما به قدری ضعیف بود که یک دقیقه هم بازی نکرد.

دفاع چپ؛ جواد الله وردی

آندرانیک اسکندریان بهترین مدافع ایران در بازی برابر تیم های هلند و اسکاتلند در جام جهانی 1978 آرژانتین کارت زرد گرفت تا دو اخطاره شده و بازی سوم برابر پرو را از دست بدهد.

جواد الله وردی با بخت و اقبال زیاد به عنوان جانشین اسکندریان جلوی پرو بازی کرد و یکی از مقصران اصلی شکست 4 بریک ایران و حذف تیم ملی از مسابقات لقب گرفت.

دفاع میانی؛ محمدرضا خانزاده

محمدرضا خانزاده یکی از خوش شانس ترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران است. در جام جهانی 2014 با مصدومیت هاشم بیک زاده هیچ چاره ای برای کی روش نبود جز اینکه خانزاده را با تیم ملی به برزیل ببرد. خانزاده مسافر جام جهانی 2018 روسیه هم شد که باز یک دقیقه هم به میدان نرفت و تمام دستاورد دو جام جهانی برای او انداختن سلفی با لیونل مسی بود!

دفاع میانی؛ جلال کاملی مفرد

در دهه 80 منتقدان برانكو مي گفتند كاملي مفرد معمولی ترين مدافع ليگ برتر است و دليلي ندارد در تيم ملي باشد اما يك گوش برانكو در بود و گوش ديگر دروازه و در هر فهرستي نام جلال كاملي مفرد به چشم مي خورد.

جلال كاملي مفرد در اندازه های تیم ملی نبود و با رفتن برانكو، ستاره بختش افول كرد.

هافبک میانی؛ امید نظری

اميد نظری از پدري ايرانی و مادري فيليپينی در سال 1991 در مالمو سوئد متولد شده است.

کی روش اوایل حضورش در فوتبال ایران خیلی تلاش کرد این هافبک دورگه ساکن سوئد را ملی پوش کند و موفق هم شد ولی از امید نظری فوتبالیست در نیامد!

هافبک تهاجمی؛ حسن شیرمحمدی

استانکو پوکله پوویچ سرمربی سابق پرسپولیس در زمان ریاست فدراسیون امیر عابدینی برای حضور در بازیهای آسیایی 1994 هیروشمیا به عنوان سرمربی تیم ملی منصوب شد. مرحوم استانکو حسن شیرمحمدی هافبک متوسط پرسپولیس را با خود به ژاپن برد درحالی که حداقل 30 هافبک بهتر از او در فوتبال ایران حضور داشتند!

هافبک راست؛ امیر شاپورزاده

شاپورزاده متولد تهران بود و پدر و مادرش هم ایرانی بودند. او خیلی زود به هانزاراستوک پیوست و وقتی همه تصور می‌کردند در مسیر پیشرفت است اما سر از تیم «استیل آذین» درآورد!

شاپورزاده هم یکی از دستآوردهای حضور کارلوس کی روش در فوتبال ایران بود!

هافبک چپ؛ آرش نوآموز

آرش پسر ناصر نوآموز اولین رییس فدراسیون فوتبال پس از انقلاب بود که بازيکن تيم هاي پورا، پاس و بهمن در دهه 70 بود و در سال 1996 به تيم لس آنجلس گالکسي آمريکا پيوست و يک فصل در اين تيم توپ زد.

وقتی علی پروین او را به جام ملت های 1992 ژاپن برد خیلی ها مدعی شدند آرش نوآموز به خاطر پدرش (رییس وقت فدراسیون) بازیکن تیم ملی شده است!

مهاجم سایه؛ شهاب زاهدی

مهاجم ایرانی تیم آویسپا فوکوکا که بیشتر از گلزنی در لیگ ژاپن تبدیل به توریست شده هم یک بازی ملی در کارنامه دارد!

شهاب زاهدی در تاریخ 26 خرداد سال 1402 و در تورنمنت کافا برابر تیم قرقیزستان از 75 به جای مهدی ترابی وارد زمین شد تا یک بازی ملی هم به اسم او به ثبت برسد!

مهاجم نوک؛ محمدرضا آزادی

بیش از یک سال از آخرین گلزنی محمدرضا آزادی (9 خرداد 1404 به خیبر خرم آّباد) برای استقلال می گذرد. با این حال این مهاجم گل نزن هم یک بار در مقدماتی جام جهانی 2026 به تیم ملی دعوت شد و در بازی با ترکنستان 6 دقیقه به جای مهدی طارمی بازی کرد اما کوچک ترین نقشی در پیروزی 5 بر صفر تیم ملی ایران نداشت!