فردوسی پور" مهم تر از قیمت دلار، نرخ بیکاری و حذف طبقه متوسط!

به گزارش هفت ورزشی، طبقه متوسط جامعه در حال حذف شدن است و مدت هاست جامعه شناسان در این رابطه هشدارهای لازم را داده اند.

اینکه با افزایش مشکلات اقتصادی در ایران، از جمله تورم، کاهش ارزش پول ملی، هزینه‌های بالای مسکن، تحصیل، و درمان، طبقه متوسط فشارهای زیادی را تحمل کرده است.

این فشارها به‌ ویژه در شرایط اقتصادی بحرانی که نرخ بیکاری بالا و دستمزدها کم شده است، سبب کاهش توان مالی و اقتصادی این طبقه شده است. در نتیجه، بخش زیادی از افراد طبقه متوسط به طبقات پایین‌تر منتقل شده‌اند.

تکلیف طبقات پایین تر هم کاملا مشخص است و بیهوده نویسی و تکراری نویسی است اگر باز هم از کوچک تر شدن سفره خانواده های طبقات پایین تر بگوییم و بنویسیم.

شرایط ملتهب ژئوپلیتیک و جنگ تحمیلی سبب آن شده که نرخ بیکاری شیب صعودی به خود بگیرد و طبق آمار  افرادی که با هویت کاملاً مشخص برای دریافت مقرری بیمه بیکاری مراجعه کرده‌اند، جمعیتی در حدود 300 هزار نفر را تشکیل می‌ دهند!

قیمت دلار در ایران سر به فلک گذاشته اما مسوولان دولتی ما رقابت سرسختانه ای را آغاز کرده اند که مشکل سایت عادل فردوسی پور را حل کنند در حالی که جام جهانی به پایان رسیده و دوستان همه بودجه تبلیغاتی خود را نیز بابت این بازی ها از اسپانسرها دریافت کرده اند اما...

چهارشنبه 31 تیرماه جلسه هیئت دولت به ریاست مسعود پزشکیان تشکیل شده و شخص رییس جمهور به حواشی فضای مجازی و فیلتر شدن سایت عادل فردوسی‌پور واکنش نشان داد.

رئیس‌جمهور در این خصوص دستور پیگیری جدی موضوع و جلوگیری از بروز مسایل بدون هماهنگی را صادر کرد!

اما به تازگی فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت که معمولا صحبت هایش حاشیه ساز می شود نیز درباره ماجرای عادل فردوسی پور مصاحبه کرد و گفت:« در جریان اتفاقی که برای آقای فردوسی پور افتاد، من در سفر جنوب بودم و پس از بازگشت با ایشان تماس گرفتم و گفتم که موضوع را پیگیری می کنم. آقای فردوسی پور مورد حمایت همه ما و دولت است.»

پرسش اینجاست: تکلیف آن کارگری که به خاطر جنگ تحمیلی بیکار شده چیست؟ آن جوانی که تازه ازدواج کرده و حالا نمی تواند حتی بیمه بیکاری دریافت کند؟ چه کسی قرار است به بحث گرانی و افزایش تورم بپردازد؟ چند ده میلیون ایرانی که شهرت عادل فردوسی پور را ندارند و سخنگوی دولت هم شماره تلفن آنها را ندارد باید چه کنند؟

طنز تلخی است اما به شدت به واقعیت نزدیک است که واقعا در این مملکت چه می گذرد و دغدغه دولتمردان ما چیست؟!