استقلال فلسفه بازی پشت درهای بسته را زیر سوال برد!

به گزارش هفت ورزشی، استقلال در حالی روز گذشته در دیداری تدارکاتی با نتیجه یک بر صفر مقابل فولاد خوزستان شکست خورد که شاید نتیجه این مسابقه مهم‌ترین نکته آن نبود؛ بلکه اتفاقات حاشیه‌ای بازی، سوال بزرگی را درباره فلسفه برگزاری مسابقات «پشت درهای بسته» ایجاد کرده است.

این مسابقه قرار بود بدون حضور افراد متفرقه برگزار شود تا برنامه‌های تاکتیکی دو تیم از چشم رقبا دور بماند. اما در عمل، شرایط کاملاً متفاوت بود. مجتبی حسینی، سرمربی نساجی که تیمش در هفته دوم لیگ برتر به مصاف استقلال می‌رود، از نزدیک این مسابقه را تماشا کرد. از سوی دیگر، آنالیزور مس شهربابک، نخستین حریف استقلال در لیگ، نیز در ورزشگاه حضور داشت و بازی را زیر نظر گرفت.

حالا یک سوال ساده مطرح می‌شود؛ وقتی سرمربی و آنالیزور رقبای مستقیم استقلال اجازه حضور در ورزشگاه را دارند، دقیقاً «پشت درهای بسته» برای چه کسی معنا پیدا می‌کند؟

اگر هدف، جلوگیری از لو رفتن برنامه‌های تاکتیکی است، حضور نمایندگان دو حریف ابتدایی استقلال عملا این هدف را بی‌اثر می‌کند. در چنین شرایطی تنها گروهی که از حضور در ورزشگاه محروم می‌شوند، خبرنگارانی هستند که وظیفه اطلاع‌رسانی دارند و هوادارانی که می‌خواهند تیمشان را از نزدیک ببینند.

تناقض ماجرا زمانی بیشتر به چشم می‌آید که تصاویر و اخبار بازی نیز به شکل محدود منتشر می‌شود، اما افرادی که بیشترین منفعت فنی را از مشاهده مسابقه می‌برند، بدون مشکل روی سکوها حضور دارند.

اگر قرار است بازی واقعا پشت درهای بسته برگزار شود، این محدودیت باید برای همه به یک شکل اعمال شود. در غیر این صورت، استفاده از این عنوان تنها به حذف رسانه‌ها و محدود کردن دسترسی هواداران ختم می‌شود؛ در حالی که مهم‌ترین مخاطبان اطلاعات فنی، یعنی رقبای آینده، از نزدیک بازی را آنالیز می‌کنند.