باختیم چون بازیکنان تیم ملی سوار ترن هوایی شدند!

به گزارش هفت ورزشی، بعد از حذف تیم ایران از جام جهانی 2026، انگشت اتهام خیلی‌ها به سمت دیدار اتریش و الجزایر رفت؛ مسابقه‌ای که با تساوی 3-3 به پایان رسید و باعث شد هر دو تیم راهی مرحله حذفی شوند و ایران از دور رقابت‌ها کنار برود. از همان لحظه، فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی پر شد از واژه‌هایی مثل تبانی، کم‌کاری و بازی ناجوانمردانه!

مجریان تلویزیونی مثل مردم عادی و هواداران نوجوان و احساساتی تیم ایران به الجزایر و اتریش انگ تبانی زدند درحالی که...

از اتریش چه انتظاری داشتیم؟ از الجزایر چه طور؟

لابد انتظار داشتیم الجزایری ها در آخرین بازی گروهی خود اتریش را شکست دهند و بعد به سبک بحرینی ها که با پرچم عربستان شادی کردند در ورزشگاه کانزاس سیتی با پرچم ایران دور افتخار بزنند؟! در دور یک شانزدهم نهایی جام جهانی هم به اسپانیا بخورند و حذف شوند؟!

این چه حرفی است؟

چرا ما ایرانی ها همیشه از خارجی ها توقع کمک و یاری داریم؟ چرا کسی نمی خواهد بپذیرد که خارجی ها مثل ما ایرانی ها فکر نمی کنند و اول به فکر موفقیت، پیروزی و خوشبختی خود هستند؟

الجزایر با اتریش مساوی کرد و به جرأت می توان گفت این بازی تبانی نبود. کسانی که سر سوزن با ورزش فوتبال و مسابقات آن آشنایی داشته باشند خوب می دانند بازی 3-3 تبانی نیست؛ تبانی می تواند مثل رسوایی خیخون در جام جهانی 1982 اسپانیا باشد!

در آن بازی دو تیم همسایه آلمان و اتریش در صورت شکست یک برصفر هم به دور بعدی جام جهانی صعود می کردند و بعد از 10 دقیقه که ژرمن ها گل زدند، دو طرف به پاسکاری در زمین خود پرداختند تا مسابقه با همان نتیجه به پاین برسد و الجزایر حذف شود.

تبانی بازی صفر-صفر یا یک برصفر است نه بازی 3-3!

از آن گذشته تیم ملی ایران به دست خودش حذف شد. دقایق پایانی بازی با مصر گواه خیلی چیزهاست؛ انگار بازیکنان تیم ملی ایران سوار ترن هوایی شده بودند!

آن همه هیجان یا آن شادی زشت پس از گل شجاع خلیل زاده چه بود؟ عینک دودی وسط مسابقه جام جهانی؟

مگر بازی حذفی تراکتور و پرسپولیس بود که کنعانی زادگان و خلیل زاده هر کاری دوست داشتند انجام دهند؟

آن شادی و سپس مردود شدن گل ایران فقط ما را سوژه محمد صلاح و کل دنیا کرد! شجاع خلیل زاده هم تنها بازیکن جام جهانی لقب گرفت که به خاطر شادی گل نزده کارت زرد گرفت!

داستان حذف تیم ملی ایران دقیقا از همان لحظه کلید خورد؛ جایی که دوربین های تلویزیونی روی نیمکت ایران و چهره امیر قلعه نویی زوم کردند در حالی که در لب خوانی مشخص می شد سرمربی تیم ملی می گفت آفساید بوده...!

همان لحظه ای که شجاع خلیل زاده و همبازیانش طولانی ترین شادی جام جهانی 2026 را جشن می گرفتند، درحالی که اگر کمی سعه صدر داشتند شاید می شد با تمرکز بیشتر باز هم دروازه مصر از هم پاشیده را باز کرد!