یادداشتی برای رحمان عموزاد؛ عبدالله موحد باش، آیت واگذاری نباش!

به گزارش هفت ورزشی، کشتی دوستان قدیمی خیلی خوب به یاد می آورند در دهه 60 کشتی گیری مازندرانی داشتیم به اسم آیت واگذاری که بسیار جذاب، تماشاگر پسند و هیجان انگیز کشتی می گرفت.

این دلاور قائم شهری در وزن های 74 و 82 کیلوگرم کشتی می گرفت و یکی از فنی ترین و کارآمدترین کشتی گیران تیم ملی ایران در دهه شصت بود اما یک نقطه ضعف بزرگ داشت؛ خوب امتیاز می گرفت و خوب هم امتیاز می داد!

الهه منصوریان: پدرم می خواست در کمیته امداد خودش را آتش بزند/ شهربانو گفت دیگر به مادر نگوییم گرسنه ایم!

آیت واگذاری به همین خاطر نتوانست در مسابقات جهانی و المپیک سئول مدال بگیرد. کشتی گیران قدیمی مثلی داشتند و می گفتند که آیت واگذاری 13 امتیاز می گیرد و 12 یا 13 امتیاز می دهد. 15 امتیاز می گیرد اما مقابل ضعیف ترین رقیبان 7 امتیاز از دست می دهد و همین دفاع ضعف پاشنه آشیل یکی از تهاجمی ترین کشتی گیران تاریخ مازندران شد.

آیت واگذاری را داشته باشید تا شما را به یکی دو نسل قبل از این قهرمان قائم شهری ببریم؛

جایی که مرحوم عبدالله موحد یک مازندرانی دیگر اهل شهر بابل، دنیای کشتی را با هنر دفاعی خود به تسخیر در آورد.

عبدالله موحد در سال 1963 به عضویت تیم ملی ایران درآمد و در همان سال برای نخستین بار ،‌در مسابقه‌های جهانی صوفیه(بلغارستان) در دسته 70 کیلوگرم به روی صحنه رفت. مسابقه جهانی بعدی، که در سال 1965 در منچستر انگلستان برگزار شد، موحد به همراه سیف‌پور و مهدی زاده، موفق به کسب نشان طلا شد و تمام بزرگان این دسته، نظیر بریاشویلی، ولچف،‌محمود آتالای و هوری یوچی را به زیر کشید و بر سکوی قهرمانی ایستاد. موحد درمسابقه‌های جهانی 1966 تولیدو، مسابقه‌های جهانی 1967 دهلی‌نو، مسابقه‌های جهانی 1969 ماردل پلاتا، و مسابقه‌های جهانی 1970 ادمونتون، به طور متوالی روی سکوی اول قهرمانی جهان قرار گرفت.

در تاریخ کشتی آزاد ایران هیچ قهرمانی نتوانسته است 5 بار متوالی قهرمان مسابقات جهانی شود مضاف بر اینکه عبدالله موحد مدال طلای المپیک 1968 مکزیک را هم زیپ گردن خود کرد.

به قول منصور برزگر: ” عبدالله موحد کشتی گیری بود که از زمان خود جلوتر بود.”

امتیاز در کشتی به جان زنده یاد موحد وابسته بود و دلش نمی آمد حتی یک بار خاک شود یا امتیازی از دست بدهد.

“کشتی گیری که می خواهد قهرمان المپیک شود نباید به رقیبانش مفت امتیاز دهد.” معنای این جمله را بهتر از هر کسی رحمان عموزاد درک می کند.

دارنده دو مدال طلای قهرمانی جهان خیلی خوب المپیک 2024 پاریس را به خاطر می آورد. در آن رقابت ها رحمان عموزاد دارنده مدال طلای جهان که در اوج آمادگی به سر می‌برد در دور نخست رقابت های وزن 65 کیلوگرم، ابتدا 8 بر صفر زاین رترفورد قهرمان وزن 70 کیلوگرم 2023 جهان از آمریکا را شکست داد و در دومین مبارزه نیز 11 بر صفر از سد اسلام دودایف کشتی‌گیر روسی‌الاصل آلبانی گذشت و راهی نیمه نهایی شد. ملی پوش ایران در مرحله نیمه نهایی به مصاف اسماعیل موساکایف کشتی‌گیر روسی‌الاصل مجارستان و دارنده مدال طلای جهان رفت و در همان وقت اول حریف خود را با اقتدار و با نتیجه 10 بر صفر شکست داد و فینالیست شد. او روی تشک رقصید و قهرمانی زودهنگام خود را با کم تجربگی جشن گرفت! عموزاد اما در دیدار پایانی به مصاف کوتارو کیوکا از ژاپن رفت که در یک دیدار نفس‌گیر مغلوب حریف ژاپنی خود شد و با نتیجه 10 بر سه شکست خورد و به نشان نقره المپیک رسید!

شاید اگر رحمان عموزاد هنر دفاع کردن را بلد بود یا هوشیار روی تشک می رفت آن طور مقابل حریف ژاپنی غافلگیر نمی شد و…

یکشنبه گذشته، در فینال وزن 65 کیلوگرم کشتی آزاد رنکینگ جهانی مغولستان، رحمان عموزاد صاحب مدال طلا شد.

عموزاد پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم با نتیجه 5 بر صفر وانگ جین کیم از کره شمالی را شکست داد و راهی نیمه ‌نهایی شد. عموزاد در این مرحله آدلان آساکاروف از قزاقستان را با نتیجه 12 بر یک شکست داد و راهی فینال شد. عموزاد برای کسب مدال طلا با شمیل ممدوف از بلغارستان روبه‌ رو شد. او درحالی‌که 8 بر یک عقب بود کامبک زد و با برتری 17 بر 10 مدال طلا گرفت.

دقت کردید؟ 17 بر 10 و کشتی به سبک آیت واگذاری!

شاید خیلی ها از این نتیجه و پیروزی خوشحال شده باشند اما واقعیت چیز دیگری است. رحمان عموزاد یکی از امیدهای اصلی طلای کاروان ایران در المپیک 2024 لس آنجلس است به شرط آن که عبدالله موحد باشد و نه آیت واگذاری!