محمد بنا؛ رفیق پروین، طرفدار پرسپولیس و عاشق حجازی!

به گزارش هفت ورزشی، میدان خراسان یکی از محله های قدیمی تهران است که در گذشته های دور به محله لوطی ها معروف بود؛ خواباندن پاشنه کفش و لخ لخ کردن،  راه رفتن با سینه جلو داده، صدای کلفت، دستمال یزدی و … خلاصه داش مشتی بودن ظاهر کسانی بود که در این محله و اطراف آن جولان می دادند.

طیب حاج رضایی یکی از این لوطیان بامعرفت بود که خیلی ها را صاحب کار، زن و زندگی کرد و حتی خانه و سرپناه برای آنها خرید.

یک خیابان هم در میدان خراسان به اسم “طیب” است؛ مردی که علی پروین همواره از او به عنوان الگوی خود یاد می کند.

مربی تیم ملی: قلعه نویی واقعا مرد است، شما خیلی چیزها را درباره او نمی دانید!

میدان خراسان مشاهیر بسیاری را تحویل جامعه هنر، سینما، شعر و ادبیات، فوتبال ، کشتی و ورزش داده است؛ از مرحوم محمد علی فردین بگیرید تا پرویز قلیچ خانی و مرتضی عقیلی و خدابیامرز نصرت، نصرت رحمانی…

“محمد” هم در محله دولاب (حوالی میدان خراسان) به دنیا آمد. نزدیک محل زندگی “محمد” پر از زمین های خاکی بود و پشت مسجد خداداد زمین معروف خاکی “غیایی” از دور خودنمایی می کرد.

از قدیمی‌‌ترین زمین‌‌های خاکی در محله باقرآباد (بزرگراه محلاتی امروز) که در سال 1334 به دست مسعود غیایی ساخته شد. زمینی که ستاره های بسیاری همچون سید مهدی ابطحی، مجید جلالی، حمید مطهری و … را به فوتبال ایران معرفی کرد. تیم “وحدت” گربه سیاه استقلال و پرسپولیس در دهه 60 هم از دل همین زمین خاکی متولد شد درحالی که “محمد” هم در آن بازی می کرد.

او رفیق علی پروین و وحید قلیچ بود. فوتبالیست خوبی هم بود که گلری هم می توانست اما…

“محمد” نوجوانی بود با پارادوکس های فراوان که از یک سو پرسپولیسی بود و از طرف دیگر عاشق زنده نام ناصرحجازی!

جوان پرسپولیسی دستی هم بر شعر و ادبیات داشت که در محله نصرت رحمانی عجیب نبود!

“محمد” قصه ما در دوران دبیرستان در تئاتری به اسم “دیکته و زاویه” هم نقش بازی کرد که داستان شد و شانس آورد ساواک بعد از کلی سووال و جواب متوجه شد این جوان کاره ای نبوده است و…

بچه عارف اما نه فوتبالیست شد، نه شاعر و نه هنرپیشه و وقتی به خاطر عشق پدر به جهان پهلوان تختی به سمت کشتی رفت، آزاد کار هم نشد!

آن زمان همه کشتی آزاد کار می‌کردند و فرنگی جایگاهی نداشت اما “محمد” مثل همیشه خلاف جهت آب شنا کرد و کشتی فرنگی را انتخاب برگزید.

در همان گیر و دار انقلاب شد و زمان ورود امام خمینی (ره) کمیته‌ای برای محافظت و استقبال از ایشان تشکیل شد. با توجه به حضور طالقانی تعداد زیادی از کشتی‌گیران نیز در این کمیته حضور داشتند که فقط طالقانی در این بین معلوم است، اما تعداد زیادی از کشتی‌گیران در طول مسیر مراقبت می‌کردند تا حادثه‌ای رخ ندهد.

“محمد” هم یکی از آنها بود که بعدها اسلحه به دست گرفت و به کمیته انقلاب اسلامی پیوست!

او تنها مدال جهانی ایران در وزن 68 کیلوگرم کشتی فرنگی و اولین مدال جهانی کشتی فرنگی ایران پس از انقلاب  را در جهانی سال 1883 کی یف به دست آورد.

به “محمد” قول استخدام در شرکت نفت را دادند اما زیر قول خود زدند تا جوان رعنای “عارف” یاغی شود!

روزی مادرش پرسید: کشتی چه فایده ای دارد؟ و خودش هم کم کم به این نتیجه رسید که برود. ویزای 15 روزه به مقصد آلمان گرفت اما 15 سال در این کشور ماند و … به قول خودش در غربت مرتکب اشتباهاتی هم شد اما خدا دستش را گرفت.

و باز به قول خودش گناهکار و پشیمان برگشت در حالی که هیچ کس دیگر او را نمی شناخت اما باید بر می گشت. عروسی خواهرش بود و او هم برادر بزرگ تر و آمد که برگردد ولی ماند و شد؛ آقای خاص ورزش ایران!

از سرمربیگری تیم ملی جوانان و کشف حمید سوریان تا قهرمانی المپیک با 3 طلای ناب کشتی فرنگی و معماری کشتی که نه، ورزش ایران!

آری، صحبت از “محمد بناست” بچه محله میدان خراسان که حالا مشغول معماری در آذربایجان است اما گذشته، طبقه و محله اش را فراموش نمی کند.

مردی عارف مسلک و کاردرست که همواره می گوید: “به محله عارف و میدان خراسان افتخار می کنم.”