شب صعود مقتدرانه برزیل مقابل اسکاتلند، تحت تأثیر یکی از احساسیترین لحظات تاریخ جام جهانی قرار گرفت. نیمار جونیور، فوقستاره محبوب و شماره ۱۰ سلسائو، پس از ۹۸۱ روز دوری سخت و طاقتفرسا از بازیهای ملی، سرانجام در دقیقه ۷۶ پا به مستطیل سبز گذاشت. بازگشتی توام با اشکهای شوق که با یک بازدهی فنی حیرتانگیز و ثبت رکوردهای ماندگار تاریخی همراه شد.
به گزارش هفت ورزشی، جذابترین تعویض جام جهانی ۲۰۲۶ در دقیقه ۷۶ دیدار برزیل و اسکاتلند رقم خورد. زمانی که تابلوی داور چهارم بالا رفت و جهان فوتبال پس از ۹۸۱ روز انتظار، دوباره شاهد حضور نیمار جونیور با پیراهن زرد سلسائو بود. نیمار که پس از پشت سر گذاشتن مصدومیتهای طولانی بار دیگر فرصت درخشش در بزرگترین استیج فوتبال را پیدا کرده بود، نتوانست احساسات خود را کنترل کند و پس از سوت پایان بازی با چشمانی اشکبار، بازگشت باشکوهش را جشن گرفت.
اما آنچه این حضور کوتاه را به یک شاهکار تبدیل کرد، راندمان فنی فضایی نیمار بود. او در طول تنها ۱۳ دقیقه حضور در میدان، موفق شد ۳ موقعیت جدی گلزنی برای همتیمیهایش خلق کند! برای درک بهتر این نبوغ مینیاتوری کافی است بدانیم در تمام طول ۹۰ دقیقه این مسابقه، تنها لوکاس پاکتا و رایان (هرکدام با ۴ موقعیت) عملکردی بهتر از او داشتند؛ آماری که نشان میدهد هوش تاکتیکی و بازیسازی این فوقستاره با وجود دوری طولانیمدتش، افت نکرده است.
این بازی همچنین یک نقطه عطف تاریخی برای کارنامه نیمار بود:
حضور در ۴ جام جهانی: نیمار با پا گذاشتن به زمین، رسماً به نهمین بازیکن تاریخ فوتبال برزیل تبدیل شد که در ۴ دوره مختلف جام جهانی به میدان رفته است؛ و به جمع اسطورههای بیبدیلی چون نیلتون، کاستلیو، دیالما، پله، لیائو، کافو، رونالدو نازاریو و تیاگو سیلوا پیوست.

بدون دیدگاه