زشتی هایی که پشت چهره خندان جام جهانی پنهان شده است!

به گزارش هفت ورزشی، برخی از خاطره‌انگیزترین نقاط تاریخ جام جهانی امروز دیگر وجود ندارند یا کاملاً تغییر کاربری داده‌اند؛ از ورزشگاهی که زیر آب رفته تا محله‌هایی که برای ساخت استادیوم‌ها تخریب شدند.

«ورزشگاهی که زیر آب رفته»؛ استادیوم جام جهانی ۱۹۳۰ در مونته‌ویدئو، اروگوئه، امروز دیگر اثری از کاربری ورزشی ندارد و بخشی از آن به پارکینگ و خیابان تبدیل شده است.

در سوی دیگر تاریخ، مکان‌هایی که زمانی صحنه درخشش اسطوره‌هایی مثل پله بودند، امروز یا به کالج دخترانه تبدیل شده‌اند یا فروشگاه‌های زنجیره‌ای؛ تغییراتی که با نگاه به نقشه‌های امروزی بیشتر به چشم می‌آیند.

خبرنگار مشهور تماشاگر بازی ایران!/ مصاحبه اختصاصی هفت ورزشی با خبرنگار نیویورک تایمز

اما پشت ساخت برخی از بزرگ‌ترین رویدادهای ورزشی جهان، داستان‌هایی تلخ نیز وجود دارد. در جریان ساخت ورزشگاه‌های جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، محله‌ای به نام «ویلا آئورا» در سائوپائولو با بیش از ۲۵۰۰ خانوار تخریب شد.

همچنین گزارش‌ها از جان باختن کارگرانی حکایت دارد که در روند ساخت این ورزشگاه‌ها و ورزشگاهایی برای میزبانی از جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی و 2022 قطر مشغول به کار بودند؛ کارگرانی که حتی فرصت تماشای یک بازی جام جهانی را هم پیدا نکردند.

روسیه برای جام جهانی ۲۰۱۸ یک ورزشگاه روی جزیره‌ای مصنوعی با هزینه‌ای حدود ۲۹۵ میلیون دلار ساخت؛ مجموعه‌ای که امروز میزبان بازی‌های تیم محلی «بالتیکا» با چند هزار تماشاگر است.

در آفریقای جنوبی نیز ورزشگاه «موسی مابیدا» در دوربان که برای جام جهانی ۲۰۱۰ و با هزینه حدود ۴۵۰ میلیون دلار ساخته شد، امروز تنها یک ورزشگاه فوتبال نیست و بخشی از آن به تفریحاتی مانند زیپ‌لاین و بانجی‌جامپ تبدیل شده است.

این روایت‌ها، روی دیگری از تاریخ جام جهانی را نشان می‌دهد؛ جایی که کنار شادی و هیجان فوتبال، ردپای تغییرات بزرگ شهری و اتفاقات تلخ انسانی نیز دیده می‌شود.

آمریکا و مکزیک هر دو تجربه برگزاری جام جهانی را دارند اما کانادا در اولین تجربه میزبانی اش چه تغییراتی سر بافت شهری خود آورده است؟ پاسخ این سوال بعد از پایان جام جهانی داده خواهد شد. آیا ورزشگاه های کانادا هم بلا استفاده می ماند؟