قهرمانی کاونتری بعد از ۲۵ سال؛ بازگشت اسطوره چلسی به لیگ برتر!

به گزارش هفت ورزشی، داستان قهرمانی کاونتری در چمپیونشیپ روایتی کامل از بازگشت، صبر و در نهایت رسیدن به هدف بود. فرانک لمپارد، سرمربی ۴۷ ساله این تیم، موفق شد کاری انجام دهد که سال‌ها برای هواداران این باشگاه شبیه رویا بود: بازگشت به لیگ برتر بعد از ۲۵ سال.

صعود آنها چند روز قبل قطعی شده بود. تساوی ۱-۱ مقابل بلکبرن، بلیت لیگ برتر را برای کاونتری رزرو کرد و سپس پیروزی پرگل ۵-۱ برابر پورتسموث، قهرمانی را هم در اختیارشان گذاشت. اما جشن واقعی، امروز بعد از ظهر و در ورزشگاه مملو از تماشاگر CBS Arena برگزار شد؛ جایی که کاونتری با پیروزی ۳-۱ مقابل میدلزبرو، جام را بالای سر برد.

امروز یک تصویر بیشتر از همه جلب توجه می‌کرد. کریستین لمپارد، همسر سرمربی کاونتری، از روی سکوها با لبخند و افتخار نظاره‌گر این لحظه بود. او در تمام طول بازی و جشن قهرمانی حضور داشت و بعد از سوت پایان، به زمین آمد تا در کنار خانواده، این موفقیت را جشن بگیرد.

مربی تیم ملی: قلعه نویی واقعا مرد است، شما خیلی چیزها را درباره او نمی دانید!

لمپارد در مرکز این جشن ایستاده بود؛ کنار بازیکنانی که با آنها یک مسیر سخت را طی کرده بود. او بعد از بالا بردن جام، مقابل هواداران ایستاد و در روزی خاص برای آنها صحبت کرد. دقایقی بعد، اعضای خانواده‌ها هم به زمین دعوت شدند. دو فرزند او نیز در کنار پدر و مادرشان بودند و با پیراهن کاونتری، در یک قاب خانوادگی ساده اما به‌یادماندنی کنار هم ایستادند.

در جریان بازی، کاونتری کار ساده‌ای نداشت. برندن توماس-آسانته خیلی زود تیمش را پیش انداخت، اما الیور رتبون بازی را به تساوی کشاند. مسابقه تا دقایق پایانی کاملاً نزدیک دنبال شد تا اینکه ضربه ایستگاهی ویکتور تورپ در فاصله ۱۰ دقیقه مانده به پایان، برتری ۲-۱ را برای کاونتری به ارمغان آورد. در وقت‌های اضافه هم افرون میسون-کلارک گل سوم را زد تا جشن کامل شود.

لمپارد چند روز قبل، بعد از دریافت جایزه بهترین مربی فصل چمپیونشیپ، از نقش مهم همسرش در زندگی‌اش گفته بود. او در آن مراسم تأکید کرده بود: «خوش‌شانسم که در زندگی تعادل دارم. به خانه برمی‌گردم و همسری دارم که حمایتم می‌کند و هر چیزی که نیاز دارم به من می‌دهد. او بهترین دوست من است.»

لمپارد به نقش تعادل در کار مربیگری اشاره کرد و گفت فشار و مشکلات هیچ‌وقت تمام نمی‌شود و داشتن یک تکیه‌گاه بیرون از زمین اهمیت زیادی دارد.

لمپارد وقتی سوت پایان بازی با بلکبرن زده شد، احساساتش را به سختی کنترل کرد. حتی در مصاحبه بعد از بازی صدایش می‌لرزید. او گفت: «باورنکردنی است. هواداران، مسیری که طی کرده‌اند، ناامیدی‌ها… این صعود احساسی است. بازیکنان فوق‌العاده بودند و شایسته این لحظه هستند.»

لمپارد حتی این موفقیت را در کنار بزرگ‌ترین افتخارات دورانش قرار داد: «این یکی از بهترین دستاوردهای من است، حتی با وجود قهرمانی در لیگ قهرمانان با چلسی. چون اینجا فراتر از انتظار ظاهر شدیم.»