از همایون بهزادی و ناصرمحمدخانی تا فرهاد مجیدی!

به گزارش هفت ورزشی، حضور و بازی در جام جهانی رؤیای همه فوتبالیست های ایرانی از کودکی و نوجوانی است. برخی ها به این آرزوی بزرگ می رسند و خیلی ها هم تا پایان عمر افسوس جام جهانی را می خورند.

در همین ارتباط می خواهیم شما را با 11 ستاره ایرانی در 11 پست فوتبالی آشنا کنیم که هرگز رنگ جام جهانی را ندیدند؛

جولان جوان اول پرسپولیس در ترکیه

دروازه بان؛ سیدمهدی رحمتی

کمتر کسی فکرش را می کرد مهدی رحمتی کاپیتان وقت تیم استقلال، به شکلی عجیب مانور خداحافظی از تیم ملی داد و کارلوس کی روش هم سواستفاده کرد و او را برای همیشه کنار گذاشت.

یکی از بهترین گلرهای تاریخ فوتبال ایران بزرگ ترین اشتباه دوران فوتبال خودش را مرتکب شد و نتوانست جام جهانی 2014 برزیل را تجربه کند. همچنین مهدی رحمتی در لحظه آخر جام جهانی 2006 را از دست داد.

دفاع وسط؛ محمد پنجعلی

کاپیتان اسبق منتخب آسیا و بهترین مدافع آخر تاریخ پرسپولیس و فوتبال ایران به همراه تیم ملی به جام جهانی 1978 آرژانتین رفت اما حشمت مهاجرانی او را از لیست مسابقات کنار گذاشت. محمد پنجعلی آن قدر بدشانس بود که پس از پیروزی انقلاب هم به دلیل تحریم رقابت های مقدماتی جام های جهانی 1982 اسپانیا و 1986 مکزیک، برای یک عمر در حسرت بازی در جام جهانی بماند.

دفاع وسط؛ حسن حبیبی

کاپیتان تیم ملی ایران در جام ملت های  1968 آسیا که با آن تیم برای اولین بار قهرمان این رقابت ها شدیم نیز جزو حسرت خوردگان جام جهانی است.

حسن حبیبی مدافعی بود که برای نخستین بار دفاع وسط نوین را در فوتبال ایران تعریف کرد. او اولین مدافع ایرانی بود که بی دلیل تکل نمی زد و بازیسازی را از خط دفاع شروع می کرد.

دفاع راست؛ ابراهیم آشتیانی

قبل از جام جهانی 1974 که ایران در مسابقات انتخابی شرکت نمی کرد. در مقدماتی 1974 را مقابل سد استرالیا ناکام شدیم تا بهترین مدافع راست آسیا نتواند جام جهانی را تجربه کند.

ابراهیم آشتیانی بین سالهای 1968 تا 1974 دفاع راست تیم ملی بود وبهترین بازیکن جام ملتهای 1972 شد.

دفاع چپ؛ مجتبی محرمی

یکی از بهترین و کامل ترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران می توانست مسافر جام جهانی باشد اما در مقدماتی جام جهانی 1990 ایتالیا و مقدماتی جام جهانی 1994 آمریکا، خودمان او را محروم کردیم! محرومیتی که هم دو جام جهانی را از ایران گرفت و هم مجتبی محرمی!

محرمی نماد نسل سوخته فوتبال ایران است که هرگز به حق واقعی خودش در فوتبال نرسید.

هافبک وسط؛ پرویز قلیچ خانی

قهرمان سه دوره جام ملت های آسیا در سال های 1968، 1972 و 1976 که همین چند روز پیش دارفانی را وداع گفت هم رنگ جام جهانی را به خودش ندید.

او می توانست در دو جام جهانی حاضربازی کند. در انتخابی جام جهانی 1974 محور اصلی ایران بود. ایران به راحتی در آسیا اول شد و برای رسیدن به جام جهانی آلمان باید از استرالیا عبور می کرد. ایران در بازی رفت سه برصفر باخت. در بازی برگشت در نیمه اول قلیچ خانی دو گل زد تا همه امیدوار شوند اما در نیمه دوم اتفاقی نیفتاد تا ایران در اولین حضورش در انتخابی جام جهانی ناکام بماند. قلیچ خانی جام جهانی 1978 آرژانتین را هم به دلایل غیر فوتبالی از دست داد.

هافبک راست؛ مجید نامجو مطلق

یکی از تکنیکی ترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران و آسیا نتوانست تیم ملی را در بازی های مقدماتی جام های جهانی 1990 و 1994 به دلیل مصدومیت همراهی کند. پس از اخراج محمد مایلی کهن و آمدن والدیر ویرا دوباره به تیم ملی دعوت شد و حتی در حماسه ملبورن روی نیمکت ایران حاضر بود. هر چند نامجو دیگر آن بازیکن سابق نبود و به جام جهانی 1998 نرفت!

هافبک چپ؛ حمید درخشان

ستاره اسبق خط میانی ایران هم در بد دوره ای به پیراهن تیم ملی رسید. حمید درخشان هافبک خوش تکنیک و بازیساز پرسپولیس و تیم ملی در دهه 80 و اوج فوتبالش به دلیل تحریم ها و مشکلات خاص ورزش ایران، دو جام جهانی را از دست داد. عجبا که در مقدماتی جام جهانی 1994 آمریکا و در سن بالا هم ستاره تیم ایران بود اما کشورمان نتوانست به آن رقابت ها صعود کند.

گوش راست؛ ناصر محمدخانی

اعجوبه اسبق فوتبال ایران هم به دلیل جنگ تحمیلی فرصت خودنمایی در جام های جهانی 1982 اسپانیا و 1986 مکزیک را از دست داد.

خیلی ها ناصر محمدخانی را بهترین و تکنیکی ترین مهاجم تاریخ ایران می دانند. زمانی که وینگر مُد نبود این ستاره چپ پا در سمت راست خط حمله پرسپولیس و تیم ملی به سبک مارادونا و مسی مدافعان حریف را دریبل می زد و همه را انگشت به دهان می کرد.

گوش چپ؛ فرهاد مجیدی

اسطوره باشگاه استقلال در تیم ملی به دلیل کج سلیقگی سرمربیان وقت تیم کشورمان دوران باشکوهی نداشت.

فرهاد مجیدی اولین بار در 19 سالگی از سوی محمد مایلی کهن به تیم ملی دعوت شد اما پس از اخراج این مربی، شانس از این ستاره تکنیکی و محبوب روی گرداند.

حق فرهاد مجیدی هم بود که حداقل یک جام جهانی را تجربه کند اما …

مهاجم نوک؛ همایون بهزادی

سرطلایی پیشین فوتبال ایران زمانی ستاره بود که ستاره ای دیگر نبود! متأسفانه اوج دوران فوتبال همایون بهزادی بین سال های 1962 تا 1972 بود که ایران در مقدماتی جام جهانی شرکت نمی کرد!

هم نسلان همایون بهزادی تعریف می کنند که او دو پا بود، تکنیکی بود، سرعت داشت و یکی از 5 سرزن برتر جهان بود اما با همه این ویژگی ها هرگز نتوانست در جام جهانی بازی کند.

پی نوشت؛ علی جباری، غلامحسین مظلومی، حمید علیدوستی، عبدالرضا برزگری، شاهرخ بیانی، شاهین بیانی، عبدالعلی چنگیز، سیروس قایقران، رضا حسن زاده، فرشاد پیوس، علیرضا نیکبخت واحدی، مجتبی جباری و… هم می توانند در این فهرست قرار بگیرند.