ارمغان احمدی را سرمربی تیم ملی جوانان کنید!

به گزارش هفت ورزشی، یک روز بهلول را می بینند که سر وصورتش زخمی شده و دارد لنگ می زند.

از او می پرسند: خدا بد ندهد، چی شده؟

بهلول جواب می دهد: هیچی! لباس هایم از پشت بام افتاده توی حیاط!

مربی تیم ملی: قلعه نویی واقعا مرد است، شما خیلی چیزها را درباره او نمی دانید!

همسایه ها با تعجب می پرسند: پس چرا تو زخمی شده ای؟!

بهلول باز جواب می دهد: برای اینکه خودم هم داخل لباس هایم بوده ام!

در مثل جای هیچ مناقشه ای نیست. خواهشا یک دقیقه بنشینید و به نحوه انتخاب مربیان تیم های ملی نوجوانان، جوانان و امیدها در یکی دو سال اخیر دقت کنید تا متوجه تخصص برخی ها در تکثیر مربیان شکست خورده در تیم ملی شوید.

حسین عبدی در تیم ملی جوانان ناکام می شود، از صعود به جمع 4 تیم پایانی قهرمانی آسیا باز می ماند و سهمیه ایران برای شرکت در جام جهانی جوانان می سوزد.

فدای سرش! مرد باید ببازد، مرد باید شکست بخورد تا بهتر شکست خوردن در رده های بالاتر را یاد بگیرد! ایرادی ندارد، تیم ملی امید را به او می سپاریم شاید …

این تئوری علی تارقلی زاده رییس کمیته فنی و توسعه (کدام توسعه؟!) فدراسیون فوتبال است که بزرگ ترین حامی حسین عبدی است. همان که جلوی زمین و زمان ایستاد تا ارمغان احمدی گمنام در عرصه مربیگری، سرمربی تیم ملی نوجوانان شده و در مرحله مقدماتی قهرمانی نوجوانان آسیا با شکست 2 بریک مقابل هند حذف شویم!

شکستی تاریخی برابر تیم نوجوانان هند که مانع حضور ایران در مسابقات قهرمانی زیر 17 سال آسیا شد.

حالا با این فرمول جدید تارقلی زاده، پیشنهاد می کنیم پس از حسین عبدی سرمربی تازه تیم ملی امید،  ارمغان احمدی را هم یک رده ارتقا داده و سرمربی تیم ملی جوانان کنید؛ مگر نه اینکه در تیم های پایه ای ملی هر کس می بازد، ناکام می شود و شکست می خورد یک رده بالاتر می رود؟

امروز حسین عبدی از جوانان به سرمربیگری تیم ملی امید رسیده و فردا هم ارمغان احمدی از نوجوانان به سرمربیگری تیم ملی جوانان خواهد رسید. چه اشکالی دارد؟!

پیدا کردن شوخی یا جدی بودن این مطلب با شما اما آنچه به ما مربوط می شود فوتبال ایران است. شنیدیم برخی گفته اند این همه سال تیم ملی امید به المپیک نرسید، 4 سال دیگر هم نرسد، چه می شود؟!

این دقیقا همان مثال بهلول و لباس هایش است؛ وقتی فوتبال پایه ای اعم از تیم های ملی نوجوانان، جوانان و امید سقوط کند، تیم ملی بزرگسالان هم سقوط می کند، سر و صورتش زخمی می شود و لنگ خواهد زد. به هر حال از ما گفتن بود…