شورای شهر ریو دوژانیرو، باشگاه فوتبال و خانم سخنگو!

به گزارش هفت ورزشی، در طول روز یا هفته جوک هایی می خوانید یا می شنوید که روز یا هفته شما یا حداقل دقایقی از زندگی تان را ساخته و سرکیف می شوید.

این لطیفه را هم ما به تازگی شنیدیم:

در یکی از کشورهای آمریکای جنوبی (بخوانید برزیل) بانویی از یکی از احزاب سیاسی برزیل در شهر ریو دوژانیرو نزد هم حزبی خود می رود که به تازگی رییس و همه کاره باشگاه پرطرفدار فلامینگو شده است.

مربی تیم ملی: قلعه نویی واقعا مرد است، شما خیلی چیزها را درباره او نمی دانید!

این خانم که مدتی می شد بیکار شده بود در این ملاقات، از آقای رییس می خواهد کاری برایش پیدا کند.

رییس باشگاه فلامینگو که ارادت فراوانی هم به هم حزبی خود داشته و در ضمن نیم نگاهی هم به انتخابات شورای شهر ریو دوژانیرو دارد با روی باز موافقت می کند.

رییس باشگاه فلامینگو از آن خانم می پرسد که آیا حاضر است سرمربی تیم فوتبال بزرگسالان شود؟!

خانم «هم حزب» ابتدا موافقت می کند اما بعد هر دو متوجه می شوند باشگاه قرارداد سنگینی تا پایان فصل با سرمربی دارد ضمن آن که تمرین دادن یک مشت مرد خشن آن هم هر روز و بدون وقفه کار سخت و طاقت فرسایی است و قید آن را هر دو می زنند!

در ادامه رییس فلامینگو به خانم بیکار «هم حزب» پیشنهاد می کند مدیر تیم فوتبال باشگاه شود اما ناگهان به یاد می آورد که هرگز یک بانو مدیر و سرپرست یک تیم فوتبال باشگاهی در برزیل نشده و اساسا این پست فقط به مردها اختصاص دارد!

سپس بحث به حوزه های مالی و حقوقی کشیده می شود که آقای رییس تأکید می کند کار در این دو بخش نیاز به سواد، تحصیلات عالیه و تخصص دارد و مناسب خانم نیست!

همچنین رییس فلامینگو پیشنهاد می کند خانم هم حزب منشی او شود اما این پیشنهاد هم پذیرفته نمی شود چون طرف حوصله آن را ندارد که صبح تا شب به تماس های تلفنی این و آن پاسخ دهد و…

در نهایت طرفین به این نتیجه می رسند که بهترین پست و سمت برای خانم هم حزب، این است که سخنگوی باشگاه فلامینگو شود چون هم توجهات جلب و تبلیغ خوبی می شود و هم نیاز چندانی به تخصص ندارد!

یکسری صحبت های کلی و سیاست های باشگاه را خانم سخنگو می تواند طوطی وار بیان کند و رسانه ها هم منتشر کنند و… هم فال است و هم تماشا!

هر دو هم بابت این پست دهان پرکن جدید ذوق زده می شوند و بلافاصله خانم «هم حزب» به آقای رییس پیشنهاد می دهد که فردای همان روز یک کنفرانس خبری بگذارد و با رسانه ها صحبت کند.

خانم سخنگو اما فردا روز در پاسخ به سووال یکی از خبرنگان درباره جشن تأسیس باشگاه به اشتباه حرف از جشن 140 سالگی باشگاه می زند در حالی که فلامینگو 130 سال است تشکیل شده و کلی جواب اشتباه و غلط به خبرنگاران می دهد تا همه را حیرت زده کند!

شاید هر کس دیگری رییس باشگاه فلامینگو بود پس از این آبروریزی بلادرنگ خانم سخنگو را برکنار می کرد اما آقای رییس که هر کسی نبود! او به حمایت حزب سیاسی خودش برای ورود به شورای شهر ریودو ژانیرو نیاز داشت و فقط به شکلی مهربانانه از هم حزبی خودش می خواهد فعلا کنفرانس خبری برگزار نکند و به امور دیگر برسد!

امور دیگر اما شامل خیلی چیزها می شود؛ از دخالت در تیم های پایه ای و بانوان بگیرید تا مذاکره با سرمربیان مختلف برای فصل آینده!

خانم سخنگو که دیگر سخن نمی گوید (!) در همه امور فلامینگو دخالت و کاری می کند که معاون باشگاه و دست راست رییس فلامینگو مجبور به جدایی شود.

سرمربی تیم بزرگسالان، مسوول آکادمی، سرمربی تیم بانوان و … خلاصه همه اعضا و ارکان باشگاه از دخالت های خانم حالا سخن نگو (!) کلافه شده اما کاری از دست آنها بر نمی آید، مجبورند بسوزند و بسازند. چرا؟

چون آقای رییس دوست دارد پس از باشگاه فلامینگو یا شاید هم همزمان با ریاست این باشگاه معروف و پرطرفدار برزیلی، عضو شورای شهر ریو دوژانیرو شود و…

راستی جای شکرش باقی است که در باشگاه های پرطرفدار ایرانی شاهد چنین لطیفه های خنده داری نیستیم و همه سرجای خود هستند.