افسانه رونالدو هم به پایان رسید

پس از نیمار و برزیل نوبت به رونالدو و پرتغال شد که با چشمانی اشکبار جام جهانی ۲۰۲۶ را ترک کنند.

افسانه رونالدو هم به پایان رسید

به گزارش هفت ورزشی، گاهی فوتبال بی‌رحمانه‌تر از هر داستانی پایان می‌یابد. درست در شبی که کریستیانو رونالدو به دنبال اضافه کردن فصلی تازه به افسانه ورزشی خود بود، ساعت ورزشگاه دالاس دقیقه 1+90 را نشان می‌داد که مایکل مرینو با ضربه‌ای سرنوشت‌ساز دروازه پرتغال را باز کرد؛ گلی که نه ‌تنها صعود اسپانیا به جمع هشت تیم برتر جام جهانی 2026 را قطعی کرد، بلکه آخرین رؤیای مردی را نیز از بین برد که نزدیک به بیست سال برای رسیدن به بزرگ‌ترین افتخار فوتبال جهان جنگیده بود هرچند برای دوست داران فوتبال واقعا دردناک بود.

این پایان، برای رونالدو تلخ‌تر از هر شکست دیگری بود. او تنها یک روز پیش از مسابقه اعلام کرده بود که جام جهانی 2026 آخرین حضورش در این رقابت‌ها خواهد بود و امیدوار بود این خداحافظی با ثبت یک افتخار بزرگ و تاریخی همراه شود، اما سرنوشت روایت دیگری برای او نوشته بود.

شاید سخت‌ترین جمله‌ای بود که هواداران کریستیانو رونالدو باید می‌شنیدند این بود: قهرمان بودن فقط جام بردن نیست!

آری، تیم ملی فوتبال پرتغال با شکست یک بر صفر مقابل اسپانیا در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی 2026، از معتبرترین تورنمنت فوتبال جهان کنار رفت تا رؤیای کریستیانو رونالدو برای فتح تنها جامی که جای آن در ویترین افتخاراتش خالی است، برای همیشه به پایان برسد.

اسطوره 41 ساله فوتبال جهان پیش از این اعلام کرده بود که جام جهانی 2026 آخرین حضورش در این رقابت‌ها خواهد بود و بعد از شکست پرتغال برابر اسپانیا، همین جمله را تکرار کرد؛ البته رونالدو درباره ادامه یا اتمام حضورش در تیم ملی، با قطعیت صحبت نکرد.

کریستیانو رونالدو که پس از شکست برابر اسپانیا و حذف از جام جهانی، با چشمانی اشکبار از زمین خارج شد، در میکسدزون ورزشگاه درباره این بازی، آینده‌اش و میراثی که در فوتبال کشورش به جا گذاشته صحبت کرد. او گفت: «بازی خیلی نزدیکی بود. اسپانیا کمی خوش‌شانس بود که توانست در دقایق پایانی گل بزند، اما فوتبال همین است. مسابقه‌ای کاملاً پایاپای و رقابتی بود.»

رونالدو اعتراف کرد که این شکست دردناک است و در ادامه تاکید کرد که عجولانه درباره آینده‌اش تصمیم نخواهد گرفت: «از اینکه به این شکل از جام جهانی کنار رفتیم ناراحتم، اما همان‌طور که قبل از بازی هم گفتم، تمام توانم را گذاشتم و با وجدانی آسوده این مسابقات را ترک می‌کنم. باید به مسیر ادامه داد. واقعیت این است که این شکست درد دارد، اما برای فکر کردن و تصمیم گرفتن، همراه خانواده‌ام وقت خواهم داشت تا در اوج احساسات تصمیم نگیرم. این زندگی یک فوتبالیست است؛ گاهی پیروز می‌شوی و گاهی شکست می‌خوری.»

 

 

ارسال نظر