آشورماتوف: جام جهانی به ما نشان داد کوچکترین اشتباه هم مجازات میشود
مدافع تیم ملی ازبکستان در گفتوگویی مفصل از تجربه نخستین حضور کشورش در جام جهانی، شکست سنگین برابر پرتغال، نقش فابیو کاناوارو، جای خالی ماشاریپوف و حس بازیکنان پس از بازگشت به تاشکند صحبت کرد.
به گزارش هفت ورزشی، رستم آشورماتوف، مدافع تیم ملی ازبکستان، در گفتوگویی طولانی درباره فضای نخستین حضور ازبکستان در جام جهانی گفت: «این اولین جام جهانی ما بود و طبیعی است که هیجان وجود داشته باشد. وقتی به جام جهانی میروید، فضا کاملاً متفاوت است. میدانید قرار است مقابل قویترین تیمهای دنیا بازی کنید. این چیزی نیست که همیشه بتوانید تجربهاش کنید. حتی اگر پول زیادی هم خرج کنید، شاید نتوانید بازی با چنین تیمهایی را با همه ستارههایشان هماهنگ کنید. در جام جهانی همه چیز جدیتر است و ما این را از بازی با کانادا و بعد در مسابقات اصلی احساس کردیم.»
مدافع ازبکستان در ادامه درباره حضور فابیو کاناوارو روی نیمکت تیم ملی این کشور توضیح داد: «کاناوارو مدت زیادی نیست که آمده و هنوز زمان زیادی در اختیار نداشته است. وقتی کاتانچ هم آمده بود، در یک سال اول سختیهای زیادی داشتیم و حتی شکستهای سنگینی را تجربه کردیم، اما بعد از مدتی تیم بهتر شد. کاناوارو هم خیلی چیزها را تغییر داد. شاید از بیرون دیده نشود، اما فضای داخلی تیم، نظم، کارهای سازمانی، توجه به تیم ملی و نگاه حرفهای به اردوها تغییر کرد.»
او ادامه داد: «با آمدن کاناوارو، ما بیشتر احساس کردیم یک تیم ملی حرفهای در سطح جام جهانی هستیم. از نوع غذا خوردن تا خواب، ریکاوری، برنامه فیزیوتراپی و کار پزشکی همه چیز دقیقتر شد. او همراه خود نوتریشن، فیزیوتراپیست و پزشکی آورد که چند بار تجربه حضور در جام جهانی داشت. نمیخواهم بگویم کادر قبلی ما بد بود، اما سطح جدیدی را دیدیم و متوجه شدیم در فوتبال حتی کوچکترین جزئیات هم اهمیت دارد.»
آشورماتوف درباره نخستین مسابقه ازبکستان برابر کلمبیا گفت: «روز بازی شرایط عادی بود اما وقتی وارد زمین شدیم، انگار داخل دیگی جوشان افتادیم. ورزشگاه، تماشاگران کلمبیا و فضای مسابقه واقعاً ترسناک و متفاوت بود. آنجا برای اولین بار جو واقعی جام جهانی را حس کردیم. برنامه ما این بود که حداقل مساوی بگیریم، البته هر تیمی دنبال برد است. در ابتدا بیشتر سعی کردیم دفاع کنیم و حریف را بشناسیم. اگر گل آخر نیمه اول را نمیخوردیم، بازی میتوانست شکل دیگری پیدا کند.»
او درباره گل تاریخی عباس فیضاللهیف، نخستین گل ازبکستان در تاریخ جام جهانی، گفت: «وقتی گل زدیم، نمیشد سمت او ندویم. آن لحظه ما داشتیم بازی را بهتر کنترل میکردیم و وقتی به هدف رسیدیم، دیگر به شکل شادی فکر نمیکنید و فقط میخواهید با تمام تیم جشن بگیرید. اما در همان بازی با اشتباهات کوچک فردی شکست خوردیم. در جام جهانی حتی اشتباهات کوچک هم مجازات میشوند. در آسیا شاید از سه، چهار اشتباه یکی گل شود، اما در این سطح یک اشتباه مساوی با گل است.»
او درباره تمجیدهای پس از بازی با کلمبیا گفت: «بعد از آن بازی، حمایت زیادی از مردم و رسانهها دیدیم و این را حس کردیم. اما مربی چند بار به ما تأکید کرد فریب این تعریفها را نخورید. میگفت این تعریفها شما را بالا میبرد و میتواند برای آمادهسازی بازی بعدی مشکل ایجاد کند. شاید ما هم تا حدی گرفتار همین حس شدیم. وقتی دیدیم میتوانیم برابر چنین تیمی بازی کنیم، شاید کمی بیش از حد اعتمادبهنفس گرفتیم.»
مدافع ازبکستان درباره شکست سنگین برابر پرتغال گفت: «پرتغال فقط سطحش را نشان داد. آنها نشان دادند فوتبال در آن سطح چگونه بازی میشود، در هر موقعیت چطور باید تصمیم گرفت و از نظر ذهنی چقدر قوی هستند. باید این را صادقانه پذیرفت. نمیشود این موضوع را پنهان کرد یا پیچاند.»
او درباره صحنه گل کریستیانو رونالدو و عبور او از آشورماتوف گفت: «طبیعی است که نمیتوانم چنین چیزی را عادی بدانم، چون گل خوردیم و باید به هر شکلی جلوی آن را میگرفتم. بخشی از مسئولیت را قبول میکنم. اما در زمین ممکن است یک مهاجم از مدافع سریعتر باشد. در ۹۹ درصد مواقع مهاجمان از مدافعان سریعترند. بعد از صحنه، حتماً فکر میکنید که میشد بهتر عمل کرد، اما رونالدو هم سطح خودش را نشان داد. او با حرکتش همه را فریب داد و برای خودش فضا ساخت.»
آشورماتوف درباره این تحلیل که رونالدو از عبدالقادر خوسانوف فرار کرده و سمت او رفته، گفت: «نه، من اینطور نمیگویم. رونالدو در آن لحظه به این فکر نکرد که خوسانوف کجاست یا من کجا هستم. اگر جای ما عوض بود هم همان حرکت را انجام میداد. او میخواست با حرکتش فضا باز کند و به پای راستش برسد. این یک حرکت درست فوتبالی بود.»
او درباره واکنش تیم به شکست پنج گله مقابل پرتغال گفت: «خیلی سخت بود. برای هر تیمی خوردن پنج گل سنگین است، مخصوصاً برای من که مدافع هستم. تصور نمیکردیم چنین شکستی داشته باشیم. خوسانوف گریه کرد و بقیه بچهها هم ناراحت بودند. اما در جام جهانی باید شکست را زود فراموش کنید و برای بازی بعدی آماده شوید. بعضی تصاویر و ویدئوها منتشر شد که ما را در حال خندیدن نشان میداد و برخی گفتند چطور بعد از پنج گل خوردن میخندند. اما باید حرفهای بود. اگر در افسردگی میماندیم، شاید از کنگو هم پنج گل میخوردیم.»
آشورماتوف درباره بازی با کنگو و شانس صعود به پلیآف گفت: «ما لحظه به لحظه نتایج را دنبال میکردیم. قبل از تمرین، بعد از تمرین، در اتوبوس و حتی در غذاخوری بررسی میکردیم چه نتایجی به دست آمده است. ما هم میخواستیم صعود کنیم اما بعضی تیمها آنطور که انتظار داشتیم بازی نکردند و در نهایت برای صعود نیاز به هفت، هشت گل داشتیم. این کار خیلی سخت بود. اگر فقط برد یا حتی مساوی برای صعود کافی بود، فکر میکنم میتوانستیم کنگو را ببریم. اما شرایط طوری شد که ناچار بودیم ریسک کنیم و جلو برویم.»
آشورماتوف درباره شایعه پاداش ۲۶ خودروی مالیبو گفت: «نه شنیده بودم و نه دیده بودم. وقتی بعضی بچهها گفتند، مطمئن بودم چنین چیزی نیست. اگر هم بود، شاید میپذیرفتیم، اما بعد از چنین استقبالی قبول کردنش سختتر میشد.»
او درباره غیبت جلالالدین ماشاریپوف گفت: «جای او کاملاً خالی بود. نه فقط ماشاریپوف، علیقلوف هم برای ما مهم بود. هر دو در پست خودشان از بهترینها هستند. ماشاریپوف فقط در زمین اثرگذار نیست، در رختکن هم روی روحیه بازیکنان تأثیر میگذارد. اگر بازی میکرد، شرایط خیلی بهتر میشد. او خیلی خوب میداند کجا توپ را نگه دارد، کجا یکبهیک عبور کند و چطور بازی را کنترل کند. ما همه دوست داشتیم او بازی کند اما نشد.»
