دشان در آستانه تاریخ‌سازی؛ فرانسه به سومین فینال متوالی می‌رسد؟

به گزارش هفت ورزشی، دیدیه دشان، سرمربی تیم ملی فرانسه، با وجود گرمای شدید آمریکای شمالی، همواره با کت‌وشلوار رسمی و پیراهن سفید در کنار زمین حاضر می‌شود تا نظم و انضباط را به بازیکنانش منتقل کند. او که هم در قامت بازیکن و هم به عنوان مربی قهرمانی جهان را تجربه کرده، حالا در آستانه رساندن فرانسه به سومین فینال پیاپی جام جهانی قرار دارد؛ رکوردی که تاکنون هیچ سرمربی موفق به ثبت آن نشده است. این رقابت‌ها همچنین آخرین حضور دشان روی نیمکت خروس‌ها خواهد بود.

دشان؛ نماد انضباط و نظم

سرمربی فرانسه همان‌طور که در ظاهر خود به نظم اهمیت می‌دهد، همین ویژگی را نیز در سبک بازی تیمش پیاده کرده است. دشان در دوران بازیگری به عنوان هافبک دفاعی، به نظم تاکتیکی و هدایت تیم شهرت داشت و اکنون نیز همین خصوصیات را به شاگردانش منتقل کرده است. جایگاه ویژه او نزد بازیکنان تا جایی است که هنگام بازگشت موقت به فرانسه برای شرکت در مراسم خاکسپاری مادرش نیز اعضای تیم با انگیزه‌ای مضاعف مقابل نروژ به میدان رفتند و با برتری ۴ بر یک این پیروزی را به سرمربی خود تقدیم کردند.

افتخاراتی که اعتبار دشان را ساخت

دشان در دوران بازیگری تقریباً تمام افتخارات مهم باشگاهی را کسب کرد و همراه تیم ملی فرانسه در سال ۱۹۹۸ قهرمان جام جهانی و در سال ۲۰۰۰ فاتح رقابت‌های یورو شد. بسیاری معتقد بودند او حتی در دوران بازی نیز مانند یک مربی در زمین رفتار می‌کرد. پس از خداحافظی از فوتبال، هدایت تیم‌هایی مانند موناکو، یوونتوس و المپیک مارسی را برعهده گرفت و عملکرد موفقی از خود به جا گذاشت.

بعد از جدایی لوران بلان در پی حذف فرانسه از یورو ۲۰۱۲، دشان هدایت تیم ملی را برعهده گرفت و به مرور تیمی مطابق با تفکرات خود ساخت؛ تیمی با ساختار دفاعی منسجم که بر ضدحملات سریع تکیه دارد.

برد مهم‌تر از نمایش زیبا

شکست در فینال یورو ۲۰۱۶ مقابل پرتغال، انگیزه دشان را برای موفقیت بیشتر افزایش داد. او همواره اعتقاد داشته نتیجه نهایی مهم‌تر از ارائه فوتبال زیباست. همین تفکر باعث شد دو سال بعد فرانسه را به قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۸ برساند و چهار سال بعد نیز بار دیگر تیمش را به فینال جام جهانی هدایت کند، هرچند این بار در ضربات پنالتی برابر آرژانتین شکست خورد.

آخرین مأموریت روی نیمکت فرانسه

دشان برای بازیکنان فرانسه هم نقش یک رهبر و هم یک فرمانده را ایفا می‌کند. شاگردانش به او اعتماد کامل دارند، چرا که او افتخار قهرمانی جهان را هم در قامت بازیکن و هم مربی تجربه کرده است؛ افتخاری که پیش از او تنها ماریو زاگالو و فرانتس بکن‌باوئر به آن رسیده بودند. اکنون دشان این فرصت را دارد که با کسب دومین جام جهانی خود به عنوان سرمربی، از این دو اسطوره نیز عبور کند و سپس با افتخار از هدایت تیم ملی فرانسه خداحافظی کند.