غلامرضا محمدی، مشاور فنی فدراسیون کشتی، در گفتوگویی ضمن تحلیل چالشهای مسیر المپیک ۲۰۲۸، بازگشت «ماورایی» حسن یزدانی به تشک را ستود و کوچ محمد بنا و امیررضا معصومی به آذربایجان را تصمیمی کاملاً حرفهای و شخصی قلمداد کرد.
به گزارش هفت ورزشی، غلامرضا محمدی دارنده چهار مدال نقره و برنز جهان که در سالهای اخیر هدایت تیمهای ملی کشتی آزاد ایران را در تمامی ردههای سنی بر عهده داشته، اکنون فصل جدیدی از فعالیتهای خود را آغاز کرده است.
سرمربی سابق تیم ملی در المپیک ۲۰۲۰ توکیو، پس از کنارهگیری از کادر فنی، حالا در قامت مشاور فنی رئیس فدراسیون و مدیر تیمهای پایه به فعالیت خود ادامه میدهد.
محمدی که در رقابتهای جهانی ۲۰۱۹ نورسلطان و المپیک توکیو، در کنار محمد بنا سکاندار کشتی آزاد بزرگسالان بود، در گفتوگویی صریح به بررسی داغترین حواشی و چالشهای اخیر کشتی ایران پرداخته است.
تیم آزاد ما در جهانی ۲۰۲۵ قهرمان جهان شد، مثل خیلی از قهرمانیهای تاریخِ ما در جهانیِ بعد از المپیک؛ بعید است کار در جهانی بحرین مثل زاگرب باشد و رقبای ما با شرایط بهتری میآیند. اوضاع را در منامه چطور میبینید؟
کشتی ما در طول تاریخش فراز و نشیبهایی داشته، یک جاهایی واقعاً نتایج خوبی نمیگرفتیم و یک جایی دراوج بودیم. سال گذشته میلادی هم کشتی آزادمان و هم فرنگی قهرمان جهان شدند. به پژمان درستکار هم گفتم، قطعاً کار ما در جهانی ۲۰۲۶ بحرین به مراتب سختتر جهانی ۲۰۲۵ خواهد بود. جهانی ۲۰۲۷ آمریکا که سهمیه المپیک است هم از آن سختتر و بعدش هم المپیک لسآنجلس. حفظ سرمایههای کشتیمان در این مدت خیلی مهم است. اینکه اینها بتوانند در شرایط ایدهآل و آرمانی به المپیک برسند. سه سال زمان داریم و معلوم نیست چه اتفاقی در این مدت رخ میدهد فقط مشخصاً کشتی دنیا برای موفقیت در المپیک ۲۰۲۸ تلاش میکند. ژاپنیها که حالا یکی از مدعیان اصلی هستند، امریکای میزبان هم قطعاً با شرایط متفاوتی نسبت به سالهای اخیرش در این رقابتها شرکت میکند و روسها قطعاً شرایطشان تا المپیک از این بهتر خواهد شد.
و ما؟
ما هم شرایطمان خیلی خوب است، ولی قطعاً کار همه سخت است و ما هم یکی از آنها. رقابت در لسآنجلس برای مدال نزدیک است.
این نسل چند سال است که برای ما مدال میگیرد، روی همینها میشود تا المپیک ۲۰۲۸ حساب کرد؟
کشتیگیرانی مثل رحمان عموزاد و امیرحسین زارع را باید حفظ کنیم، در کنار آنها ایجاد انگیزه کرده و به نفرات مستعد دیگری هم میدان بدهیم. باید این شانس را برای آنها مهیا کنیم که خودشان را نشان دهند و این کار فقط با ایجاد رقابت شکل میگیرد. اینکه کشتیگیر احساس نکند از مدتها قبل ملیپوش است و حاشیه امنیت داشته باشد. حاشیه امن ایجاد کردن برای مدعیان، حتی همین دو وزنی که طلای ۲۰۲۵ را گرفتیم، ایجاد مشکل میکند. هنر کادرفنی باید ایجاد انگیزه و رقابت باشد. حالا من ۶۵ و ۱۲۵ کیلوگرم را مثال زدم، در ۹۷ کیلوگرم هم رقابت ایجاد شده، ما در عین حال که این مدعیان را باید حفظ کنیم، اما باید رقابت هم بین جوانترها باشد و اگر این اتفاق بیافتد، میتوانیم به المپیک امیدوار باشیم، تقابل تجربه و جوانی میتواند به پیشرفت کشتی ما کمک کند.
موضوعی که هست، این نسلی که امروز برای ما مدال میگیرد و شما هم در مقاطع مختلف با همهی آنها کار کردید و نسبت به همهشان شناخت فنی دارید، از نوجوانان مدعی بوده و خیلی زود به بزرگسالان رسیدند، تا المپیک ۲۰۲۸ به لحاظ بدنی و روانی فرسوده نمیشوند؟
اینکه گفتم در کنار حفظ این سرمایهها، باید ایجاد رقابت کنیم و به جوانترها میدان دهیم، به همین خاطر بود. این نسل که دارد مدال میگیرد، در المپیک ۲۰۲۸ سه سال به سنشان اضافه شده و این زمان کمی نیست. حفظ آنها در این سه سال هم خیلی مهم است. اینکه سه سال دیگر در میدان باشند و وزن کم کنند، اینها میتواند اذیتکننده باشد و باید با تدبیر و ظرافت خاصی تمام سرمایه کشتیمان را حفظ کنیم.
یکی از اتفاقاتی که در این مدت افتاد، پیوستن رسمی امیررضا معصومی به تیم ملی آذربایجان بود. چیزی که مدتها در موردش صحبت شد و در نهایت این کشتیگیر قرارداد را امضا کرد. البته در مورد معصومی به نظر نمیآید که در حقش اجحافی صورت گرفته، او مغلوب امیرحسین زارع در انتخابیها شده و تصمیمش برای آینده این بود که پشت خط زارع نماند، هرچند که بدون رضایتنامه به باکو رفت.
من در مورد امیررضا معصومی کلاً صحبتی نکردم. از نظر من رفتن امیررضا به آذربایجان یک تصمیم کاملاً شخصی بود که باتوجه به شرایطی که در ایران داشت و رقیب درجه یکی به اسم زارع را کنار خود میدید، تصمیم گرفت برود. قطعاً اگر او در این مدتی که نمیتواند کشتی بگیرد، خوب حفظ شود و به المپیک برسد، قطعاً جزو مدعیان اصلی و رقیب درجه یک امیرحسین زارع خواهد بود. البته من یکی دو کشتیگیر جوان را در مسابقات جوانان جهان اخیر دیدم که به نظرم اگر همینطور پیش بروند، آنها هم حریفان سختی در بزرگسالان برای ما خواهند شد، کشتیگیران بحرین و قزاقستان. کشتیگیر قزاق امسال اولین سال جوانانش بود.
هرچند معصومی در ایران مغلوب زارع شده، اما هر چه جلوتر برود و اگر در مدتی که اجازه همراهی آذربایجان را ندارد، به گفته شما حفظ شود؛ قطعاً رقیب سرسختی برای امیرحسین زارع خواهد بود.
بله، همینطور است. این تصمیم شخصی او بود که به آذربایجان برود، البته که دو سال دیگر نباید در میدان باشد حفظ کردن کشتیگیر در شرایط آرمانی در حالیکه نتواند مسابقه بدهد، واقعاً کار سختی است. نمیدانم چطور میخواهند برنامهریزی کنند که مشکلی پیش نیاید، ولی اگر به المپیک برسد و خودش را حفظ کند، یکی از مدعیان اصلی سنگینوزن خواهد بود.
و محمد بنا، او همصنف شماست و قبلاً سالها هم کنار هم به عنوان سرمربی تیمهای ملی فعالیت کردید و خوب میشناسیدش.
از نظر من این یک تصمیم کاملاً حرفهای در دنیای مربیگری بود. یک تصمیم منطقی و قطعاً محمد بنا به این مملکت عِرق داشته و به اندازه کافی برای کشتی ما افتخار آفریده، عرق و تعصب به وطن یک بحث است و تصمیم حرفهای او هم برای آینده مربیگریاش یک طرف. باید به تصمیم کاملاً حرفهای احترام گذاشت و مسئولیتی که او پذیرفته، نشان میدهد که پتانسیل بالایی دارد. خیلی از مربیان ما در رشتههای مختلف هم به سایر کشورها میروند و این ظرفیت بالای مربیگری ما را نشان میدهد.
و آن تیکههای تاریخیاش به آنهایی که پیش از او به سایر کشورها رفته بودند؟!
شاید زود قضاوت کرده بود، من هیچوقت به خودم این اجازه را نمیدهم تصمیم کسی را اینطور قضاوت کنم. البته که داستان مربیگری با کشتیگیری فرق میکند و مربی با قبول مسئولیت در کشور دیگر، قرار نیست تغییر تابعیت بدهد، بلکه شغل و حرفهاش را صرفاً دنبال میکند، اما کشتیگیر باید تابعیت جدید را بپذیرد. قبول مسئولیت مربی در کشور دیگر هم بحث مالی خاص خودش را دارد و هم اینکه یک رزومه محسوب میشود.
اما بنا در مورد همکار خودش جمشید خیرآبادی که او هم سرمربی آذربایجان شد، هم قبلاً موضعگیری کرده بود!
تصمیم خیرآبادی هم کاملاً حرفهای بود، این چیزی است که در همه دنیا و در همه رشتهها اتفاق میافتد و تصمیم عجیب و غریبی نیست. این همه مربی در فوتبال، بسکتبال و والیبال جابهجا میشوند، میآیند و میروند، از این باشگاه به آن باشگاه، از این کشور به آن کشور، ما هم باید با همین نگاه رفتن مربیانمان را ببینیم. شاید الان از او در مورد آنهایی که رفتند بپرسید، نگاه و دیدگاهش فرق کرده باشد.
دوست دارم تحلیل شما را در مورد بازگشت حسن یزدانی بدانم. او در لیگ بعد از نزدیک به یک سال و نیم دوری از مسابقه، به تشک برگشت و خوب هم کشتی گرفت. در ادامه کارش را در چرخه انتخابی تیم ملی چطور میبینید؟
او ماورای یک انسان طبیعی عمل کرد، به لحاظ اراده و توانایی؛ اینکه بعد از ۱۰ مدال المپیک و جهانی هنوز هم اینقدر انگیزه دارد که بعد از دو بار جراحی کتف به تشک برگردد، او را از بقیه متمایز میکند. این واقعاً کار هر کسی نیست، من اینطور میگویم که بازگشت به کشتی بعد از دو بار جراحی کتف، کاری غیرممکن بود که حسن یزدانی ممکنش کرد. او در عمل ثابت کرد که واقعاً ظرفیتش بیشتر از یک انسان معمولی است. اراده، متانت و محبوبیتش جای ستایش دارد و باید به این آدم احترام گذاشت. او سرمایه ورزش ماست که در تاریخ ماندگار خواهد شد. خیلی خوشحالم که برگشته و دوست داشتم و دعا میکردم که خوب برگردد. خوشبختانه در لیگ شرایط خوبی داشت و هر چه جلوتر بیاید شرایطش بهتر میشود.
حالا دیگر وقت آن است که در مورد رقابت او با امیرعلی آذرپیرا برای دوبنده ۹۷ کیلوگرم صحبت کنیم.
قطعاً بازگشت حسن یزدانی انگیزه امیرعلی آذرپیرا، این پسر خوب کشتی ایران را دوچندان میکند. امیرعلی چه به لحاظ اخلاقی و چه فنی جزو بهترینهاست. در این دو سال هم نشان داده که ظرفیت بالایی برای رسیدن به قله افتخار دارد. مدال المپیک گرفت و بعد هم قهرمان المپیک را در زاگرب شکست داد، حقش در جهانی ۲۰۲۵ طلا بود که قطعاً رقابت او و حسن یزدانی در ۹۷ کیلوگرم دیدنی خواهد شد. ضمن اینکه ما در این وزن جوانانی مثل ابوالفضل بابالو و عرفان علیزاده و همچنین مجتبی گلیج را هم در گردونه رقابت داریم. امیدوار هستم این رقابت ما را به جایی برساند که در ۹۷ کیلوگرم صاحب طلای جهانی و بعدش المپیک شویم. البته که این یکی از سختترین اوزان است که رقابت هم در جهانی بحرین، هم جهانی آمریکا و هم المپیک آمریکا در آن سخت و نزدیک است.
اینکه در چرخه ۲۰۲۶، بعد از معاف کردن حسن یزدانی از شرکت در مسابقات کشوری شرایط مشابه عنواندار سال ۲۰۲۵ جهان قائل شدند و آذرپیرا در شرایط مساوی به مصاف حسن یزدانی که سال گذشته در تیم ملی نبوده، در مرحله نهایی انتخابی خواهد رفت، از نظر شما منصفانه است؟
فکر میکنم این عادلانه است. در عین حال که آذرپیرا جوانی سرحال و یکی از بچههای مودب و فنی ماست، قطعاً با شاخصههایی که حسن یزدانی دارد، صلاحیت و پتانسیلش را داشت که این امتیاز را برایش قائل شویم. او قهرمان ارزشمندی است که باتوجه به شرایط خاص بدنش و جراحی کتف، او را استثنا کرده و به لحاظ افتخاراتش، در مرحله نهایی انتخابی تیم ملی در شرایط برابر با آذرپیرا کشتی بگیرد.
منبع: تابناک
بدون دیدگاه