تابش: سپاهان در دستان امنی است/ فوتبالی و بومی بودن ملاک موفقیت نیست

به گزارش هفت ورزشی، مدیرعامل اسبق سپاهان اعتقاد دارد مدیران ورزش الزاما نباید سابقه ورزشی داشته باشند و علم و شیوه مدیریت آنها مهم است.

مدیرعامل اسبق باشگاه سپاهان با تأکید بر ضرورت ثبات مدیریتی در ورزش کشور گفت: انتخاب مدیر شایسته و دادن زمان کافی برای اجرای برنامه‌ها، مهم‌ترین شرط موفقیت باشگاه‌های حرفه‌ای است.

مدیریت در ورزش کشور، به‌ویژه در باشگاه‌های حرفه‌ای، همواره از موضوعات مورد بحث و نقد بوده است؛ مساله‌ای که با تغییرات پی‌درپی مدیران، بیش از گذشته در مرکز توجه رسانه‌ها قرار می‌گیرد. در همین زمینه، مسعود تابش مدیرعامل اسبق باشگاه سپاهان و مشاور مدیرعامل این باشگاه، در گفت‌وگوی اختصاصی با هفت ورزشی، درباره الزامات مدیریت حرفه‌ای در ورزش، اهمیت ثبات مدیریتی، شایسته‌سالاری و نگاه تخصصی به اداره باشگاه‌های بزرگ سخن گفت.

بعد از حواشی چند تقابل اخیریزد؛ دوباره میزبان تراکتور، شجاع و بیرانوند

موضوع گفت‌وگوی امروز ما، مدیریت در ورزش کشور است؛ بحثی که معمولاً هم‌زمان با تغییر مدیران باشگاه‌ها در رسانه‌ها پررنگ می‌شود. این فرصت را مغتنم می‌دانیم تا درباره این موضوع صحبت کنیم. لطفاً بفرمایید مدیری که وارد ورزش می‌شود، باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟
به نظر من، مدیریت ترکیبی از ویژگی‌های ذاتی و اکتسابی است. من همیشه این اعتقاد را داشته‌ام که بخش قابل توجهی از مدیریت، ذاتی است. اگر کسی ذاتاً مدیر نباشد، هرچقدر هم آموزش ببیند، نهایتاً مدیر واقعی نمی‌شود.
من همیشه برای توضیح این موضوع یک مثال ساده می‌زنم؛ فرض کنید در یک جشن تولد، با حضور ۲۰ یا ۳۰ کودک در رده سنی ۶ تا ۱۰ سال. معمولاً می‌بینید که ناخودآگاه یک نفر از میان آن‌ها هست که هرچه می‌گوید، بقیه گوش می‌کنند. این همان جنم و ژن مدیریت است.
البته این به‌تنهایی کافی نیست. کسی که ذات مدیریت را دارد، باید آموزش ببیند، دوره‌های مدیریتی را طی کند و تجربه کسب کند تا به یک مدیر شایسته تبدیل شود.
مشکل مدیریت در ورزش ایران
اگر بخواهیم به‌طور مشخص درباره مدیریت در ورزش کشور صحبت کنیم، متأسفانه باید بگویم که ما در این حوزه مشکلات جدی داریم. به‌ویژه در باشگاه‌ها می‌بینیم که طی سال‌های اخیر، مدیریت‌ها مدام در حال تغییر هستند.
من خودم از سال ۱۳۴۲ یا ۱۳۴۳ عضو باشگاه بزرگ شاهین بوده‌ام؛ باشگاهی که تحت مدیریت زنده‌یاد محمود حریری اداره می‌شد. بیش از ۶۰ سال است که در ورزش حضور دارم.
در همین چهار یا پنج سال اخیر، در باشگاه خودمان سپاهان، چندین مدیرعامل تغییر کرده‌اند. در حالی که یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت در مدیریت، ثبات مدیریتی است.
البته ثبات به این معنا نیست که هر مدیری را نگه داریم؛ بلکه باید مدیر شایسته انتخاب شود، به او زمان داده شود و تحمل صورت بگیرد تا بتواند به نتایج مطلوب برسد.

بعد از دوران مدیریت شما، تغییرات متعددی در سپاهان اتفاق افتاد.
بله، بعد از من آقای نیکفر آمدند. البته زمانی که من مدیرعامل بودم، ایشان رئیس هیئت‌مدیره بودند و واقعاً کمک زیادی به من کردند، چون خودشان مدیر هستند. بعد آقایان ساکت، آذربایجانی و یوسف زاده آمدند.
بحث من این است که ما در باشگاه‌ها، به مدیران حتی فرصت اجرای برنامه‌های کوتاه‌مدت را هم نمی‌دهیم، چه برسد به برنامه‌های میان‌مدت و بلندمدت. در حالی که هر مدیری که مسئولیت یک سازمان را می‌پذیرد، حتماً با برنامه وارد می‌شود.
آیا مدیر ورزشی باید قهرمان باشد؟
نکته مهم دیگر این است که صرفاً ورزشی بودن یا سابقه قهرمانی، ملاک مدیریت نیست.
من خودم ۲۶ سال فوتبال بازی کردم، بیش از ۱۰ سال مربیگری داشتم و بیش از ۲۰ سال هم مدیرعامل باشگاه بودم. اما همه این‌ها به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که من مدیر خوبی باشم. مدیریت، علم می‌خواهد.
اینکه می‌گویند مدیر باشگاه حتماً باید فوتبالیست بوده باشد، حرف دقیقی نیست. باشگاه سپاهان یک باشگاه چندرشته‌ای است؛ ما ۱۷ یا ۱۸ رشته داریم و بیش از ۷۰ تیم در بخش آقایان و بانوان فعال هستند. مدیرعامل باید بتواند کل این مجموعه را مدیریت کند.
باشگاه های بزرگ دنیا مثل رئال مادرید چگونه اداره می شوند؟
شما مثال باشگاه رئال مادرید را زدید. آیا فلورنتینو پرز فوتبالیست بزرگی بوده؟ خیر. شاید الان اگر بخواهد یک بغل پا بزند، زمین بخورد! اما مدیر بسیار موفقی است و سال‌هاست باشگاه رئال مادرید را در بالاترین سطح فوتبال جهان نگه داشته است.
در باشگاه‌های بزرگ دنیا مثل بارسلونا، بایرن مونیخ یا منچسترسیتی، مدیریت بر اساس کارشناسی و ساختار انجام می‌شود. مدیرعامل نمی‌آید خودش تیم ببندد؛ بلکه از کارشناسان خبره در بخش‌های مختلف استفاده می‌کند.

در باشگاه سپاهان معاونت فنی ورزشی داریم، مدیریت ورزش قهرمانی داریم، مدیریت ورزش بانوان داریم، بخش حقوقی داریم، معاونت مالی و اداری داریم
هر بخش باید توسط فرد متخصص همان حوزه اداره شود. مثلاً در امور مالی، باید کسی باشد که کاملاً به مسائل مالی و اداری واقف باشد. در بخش حقوقی هم همین‌طور.
مدیرعامل اگر مدیر واقعی باشد، این ساختار را به‌درستی هدایت می‌کند.

گاهی می‌بینم که گفته می‌شود هیات‌مدیره سپاهان ورزشی نیستند.

این حرف‌ها اغلب بدون اطلاع کافی زده می‌شود.
در حال حاضر، دو نفر از اعضای هیات‌مدیره سپاهان سابقه ورزش قهرمانی در سطح ملی دارند. هیات‌مدیره قرار نیست قهرمان باشد؛ وظیفه‌اش سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری کلان است.
من خودم به‌عنوان مشاور مدیرعامل سپاهان صراحتاً می‌گویم: اگر احساس می‌کردم مدیرعامل یا اعضای هیات‌مدیره افراد سالم، منطقی و قابل اعتماد نیستند، هرگز این مسئولیت را قبول نمی‌کردم.
من از جناب زرندی، مدیرعامل محترم فولاد مبارکه، تشکر می‌کنم. از زمانی که ایشان آمده‌اند، حمایت صددرصدی از باشگاه سپاهان داشته‌اند.
این حمایت به معنای دخالت در امور فنی نیست، بلکه پشتیبانی اصولی از همه رشته‌هاست؛ چه فوتبال، چه والیبال و سایر رشته‌ها.
من سال‌ها صاحب امتیاز باشگاه سپاهان بودم. پیشنهادهای مالی زیادی برای واگذاری امتیاز داشتیم، اما نگران بودم نام و هویت باشگاه از بین برود. تجربه باشگاه‌هایی مثل بانک تجارت یا کشاورز را دیده بودیم که با وجود هزینه زیاد، به دلیل نداشتن ریشه مردمی منحل شدند.
به همین دلیل، با کمک دوستان، به سیمان سپاهان رسیدیم و بعد هم باشگاه به فولاد مبارکه واگذار شد. امروز با اطمینان می‌گویم که سر باشگاه سپاهان به بالین امنی سپرده شده است.

اخیرا بحث بومی و غیر بومی بودن مدیران ورزشی نیز مطرح شده است، نظر شما چیست؟
به نظر من، مطرح کردن بحث بومی و غیربومی بودن مدیران، نوعی آپارتاید مدیریتی است.
اگر مدیری از هر شهر است، حضور او به نفع باشگاه و مردم آن شهر خواهد بود. ورزش حرفه‌ای، مرز جغرافیایی نمی‌شناسد.

اطمینان می‌دهم که زیرساخت‌های بسیار خوبی چه در بخش نرم‌افزاری و چه سخت‌افزاری در حال شکل‌گیری است و آینده روشنی در انتظار باشگاه سپاهان خواهد بود.