مربی تیم ملی 51 ساله شد؛ کشف حجازی، دستیار قلعه نویی، رقیب روبرتو باجو!

به گزارش هفت ورزشی، رحمان رضایی، دستیار امیر قلعه نویی و لژیونر سال های دور فوتبال ایران متولد اول اسفند 1353 است.

رحمان رضایی که بی شک یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال ایران است، امروز تولد 51 سالگی خود را پشت سر گذاشت و وارد پنجاه و دومین سال از زندگی خود شد.

کشف ناصر حجازی؛ مهاجمی که مدافع شد!

خلاصه بازی پرسپولیس 1 – 2 خیبر خرم آباد

رحمان رضایی، کشف زنده یاد ناصر حجازی بود. رحمان در تیم راه آهن تهران و در تیم ملی دانشجویان به عنوان مهاجم بازی می کرد اما در بازی دوستانه میان ذوب آهن اصفهان و تیم ملی دانشجویان، ناصر حجازی رحمان را پسندید و از او خواست به خط دفاعی برود.

حجازی معتقد بود با توجه به حضور علی دایی در فوتبال ایران، رحمان به عنوان یک مهاجم بلند زن زیر سایه دایی می ماند اما اگر منطقه بازی خود را عوض کند و به خط دفاعی برود، با توجه به قابلیت های فنی اش خیلی زود به تیم ملی می رسد و حتی لژیونر هم می شود.

پرنده آسمانی میروسلاو بلاژویچ

پیش بینی زنده یاد حجازی درست از آب درآمد. رحمان به محض پوشیدن پیراهن ذوب آهن و درخشش در این تیم لیگ برتری از سوی میروسلاو بلاژویچ سرمربی وقت تیم ملی به اردوی ملی پوشان دعوت شد و خیلی فوری هم سر از لیگ برتر ایتالیا درآورد.

میروسلاو بلاژویچ سرمربی فقید تیم ملی ایران به او لقب پرنده آسمانی داده بود.

بلند پروازتر از اسطوره عربستان!

رحمان رضایی شعور لازم برای بازی در خط حمله را با توانمندی دفاعی و فیزیکی تلفیق کرد و تبدیل به یکی از بازیخوان ترین مدافعان فوتبال آسیا شد. تصویر او که بالاتر از محمد الدعایه، اسطوره فوتبال عربستان به هوا پریده و بالاتر از دست های او به توپ ضربه سر زده، هنوز هم یکی از شگفت انگیزترین تصاویر فوتبال آسیاست؛ باور کردنی نیست اما رضایی برای زدن ضربه سر نزدیک به یک و نیم متر پریده و در واقع پرواز کرده است.

بین المللی ترین مدافع ایران

پروازهای بلند، بازی با پا، آفسایدگیری دقیق، بازیخوانی برای زدن ضربه اول و بازیسازی از قلب دفاع، خصیصه هایی بود که رحمان رضایی داشت و همین ویژگی ها او را به جایی رساند که نزدیک به ده سال در سری آ ایتالیا بازی کرد و مهم ترین مدافع بین المللی ایران در تاریخ فوتبال آسیا شد.

مسیر مربیگری رحمان در ایران!

رحمان رضایی در مربیگری هم یک سر و گردن از همدوره های خود بالاتر رفت. اگرچه دوره سرمربیگری او در لیگ برتر روی نیمکت ذوب آهن کوتاه بود و اشتباهات داوری بودار و عامدانه باعث شد تنها یک نیم فصل دوام بیاورد، اما قبل از آن عملکرد درخشانی به عنوان مدیرفنی ذوب آهن داشت و این تیم را با لوکا بوناچیچ در لیگ برتر نگه داشت و همچنین به عنوان سرمربی تیم های لیگ یکی، نمره قبولی گرفت و حتی یک فصل، تیم صعود کننده را او با ارائه بازی جوانمردانه در هفته پایانی تعیین کرد.

همان فصلی که نساجی قائمشهر و خونه به خونه بابل برای صعود تلاش می کردند و رحمان رضایی که مازندرانی است، در جنگ دو تیم مازندرانی، بی طرف ماند و تیمش (برق نوین شیراز) با مقاومت مقابل خونه به خونه بابل، منجر به صعود نساجی شدند.

رحمان رضایی حالا چند سالی است مربی تیم ملی است. او که پیشنهاد سرمربیگری تیم های ملی جوانان و امید را در جیب داشت، بعد از انتخاب امیر قلعه نویی به عنوان سرمربی تیم ملی، با پیشنهاد قلعه نویی، ترجیح داد به کادرفنی او ملحق شود. رحمان در آغاز مربیگری اش هم دستیار امیر قلعه نویی در تراکتور بود و تجربه همکاری با سرمربی تیم ملی را در فوتبال باشگاهی هم داشت.

وقتی رحمان به احترام پرسپولیس به استقلال نه گفت!

یکی دیگر از دوره های جالب زندگی ورزشی رحمان رضایی بود، دوره ای بود که استراماچونی سرمربی استقلال شد. فدریکو پاستورلو، ایجنت استراماچونی که در دوران حضور رحمان رضایی در فوتبال ایتالیا، مدیر برنامه رحمان بود، رضایی را با استراماچونی آشنا کرد و استرا اصرار داشت رحمان در استقلال دستیارش باشد اما حضور یک ساله در پرسپولیس و احترام به هواداران پرسپولیس باعث شد رحمان پیشنهاد استقلال را رد کند.

رحمان در ایتالیا بازی مقابل ستاره های بزرگ فوتبال دنیا را تجربه کرد، از روبرتو باجوی کبیر تا دل پیرو، از توتی تا ویری و جمع کثیری از ستاره های ایتالیایی، اروپایی و آمریکای لاتین…

رحمان رضایی متولد اول اسفند 1353 است و امروز وارد پنجاه و دومین سال زندگی خود می شود.