گرت بیل معتقد است ژابی آلونسو با وجود تواناییهای فنی و تاکتیکی بالا، بهدلیل ناتوانی در مدیریت ستارههای بزرگ رئال مادرید نتوانست در سانتیاگو برنابئو موفق شود؛ جایی که بیش از مربی، «مدیر» لازم است.
به گزارش هفت ورزشی، گرت بیل بهطور دقیق دلیل پایان ناموفق دوران ژابی آلونسو در رئال مادرید را توضیح داده و مدعی شده است که این مربی اسپانیایی، با وجود نبوغ تاکتیکیاش، در یک حوزه حیاتی کم آورد. ستارهای که پنج بار قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را تجربه کرده، معتقد است فشار خاص ورزشگاه سانتیاگو برنابئو به «مدیری» نیاز دارد که بتواند با غرور کهکشانیها کنار بیاید، نه صرفاً یک «مربی» تاکتیکی؛ ظرافتی که به باور او برای همتیمی سابقش ضروری بود.
آلونسو که کمی بیش از یک هفته پیش از سمتش برکنار شد، پس از موفقیت تاریخیاش با بایر لورکوزن با اعتباری درخشان به مادرید آمد. با این حال، با وجود پیروزی در ۱۳ بازی از ۱۴ مسابقه نخست تحت هدایت او، «ماجراجویی»اش روی نیمکت مادرید خیلی زود از هم پاشید و شکست در فینال سوپرجام اسپانیا مقابل بارسلونا، به اخراج او و موجی از پرسشها درباره چرایی ناکامی انجامید.
بیل در گفتوگو با TNT Sports ارزیابی صریحی ارائه داد. وینگر ولزی که یک دهه پُر از جام اما اغلب پرتنش را در این باشگاه گذرانده، گفت مهارتهای لازم برای موفقیت در رئال مادرید اساساً با هر باشگاه دیگری در فوتبال جهان متفاوت است.
بیل گفت: «او یک مربی فوقالعاده است. آنچه را با بایر لورکوزن به دست آورده، جامها را برده و تیم را بهشکل شگفتانگیزی هدایت کرده است. اما وقتی به رئال مادرید میرسی، لازم نیست مربی باشی؛ باید مدیر باشی.»
هسته تحلیل بیل به ترکیب خاص بازیکنانی برمیگردد که رختکن برنابئو را تشکیل میدهند. رئال مادرید از دیرباز بر فلسفه «کهکشانیها» بنا شده؛ گردآوری گرانقیمتترین و بااستعدادترین ستارههای فردی دنیا. به گفته بیل، این بازیکنان به ریزمدیریت نیاز ندارند؛ بلکه به برخوردی ظریف احتیاج دارند.
بیل توضیح داد: «باید ستارهها را در رختکن مدیریت کنی. باید ایگوها را نوازش کنی.»
رابطه آلونسو با وینیسیوس جونیور بهویژه متزلزل بود. تصمیم مربی برای نیمکتنشین کردن گاهبهگاه این بازیکن برزیلی، تنش میان آن دو را افزایش داد و حتی شنیده شد که وینیسیوس پس از واکنش تندش به تعویض شدن مقابل بارسلونا گفته است باشگاه را ترک خواهد کرد.
بیل پا را فراتر گذاشت و گفت وسواس تاکتیکی در مادرید حتی میتواند مانع باشد. فلسفه این ستاره ولزی آن است که با چنین وفور استعداد در سطح جهانی، نقشه بازی باید نسبتاً ساده باشد: بهترینها را به زمین بفرست و بگذار بازی را ببرند.
بیل تأکید کرد: «لازم نیست اینهمه کارهای تاکتیکی انجام بدهی. در رختکن سوپراستارهایی هستند که میتوانند در یک چشم بر هم زدن بازی را عوض کنند. بنابراین بله، میتوانی بفهمی که او [آلونسو] مربی و تاکتسین بزرگی است، اما در مادرید، بدیهی است که جواب نداد.»
این دیدگاه با موفقیت مربیانی مانند کارلو آنچلوتی و زینالدین زیدان همراستاست؛ هر دو اغلب بهعنوان «تسهیلگر» توصیف میشدند نه انقلابیون تاکتیکی. آنها به بازیکنانی مثل بیل و وینیسیوس جونیور آزادی میدادند تا از هیچ، لحظات جادویی خلق کنند. در مقابل، خواستههای آلونسو ظاهراً باعث میشد بازیکنان احساس خفقان کنند.
دنی کارواخال، کاپیتان تیم، اوایل این فصل با مقایسه آنچلوتی و آلونسو همین موضوع را بیان کرده بود: «هر مربی روش خودش را دارد؛ همانطور که میگویید نسلهای متفاوتی هستند. درست است که مثلاً با کارلتو آزادی عمل خیلی بیشتری داشتیم؛ البته گاهی عصبانیمان هم میکرد. ژابی کمی مستقیمتر است و انضباط بیشتری دارد، اما خب، هرکدام ایدههای خودشان را دارند.»
بدون دیدگاه