لوئیز دیاز ستاره کلمبیایی باشگاه بایرن مونیخ با انتشار یک آهنگ داستان زندگی دشوارش از کوچه و خیابانها تا رسیدن به افسی هالیوود روایت میکند.
به گزارش هفت ورزشی، به ندرت پیش میآید که فوتبالیستهای حرفهای داستان زندگی خود را از طریق موسیقی بیان کنند، نه از طریق گلزنیهایشان.
لوئیز دیاز تصمیم گرفته همین کار را انجام دهد. مهاجم باشگاه بایرن مونیخ برای اولین بار آهنگ خود را منتشر کرده و شگفتآور این است که او صرفاً به دنبال خودنمایی نیست، بلکه داستانگو است.
لوئیز فرناندو دیاز مارولاندا، متولد ۱۹۹۷ در بارانکاس در ساحل کارائیب کلمبیا، از یکی از فقیرترین مناطق کشور میآید. خانوادهاش به یکی از جمعیتهای بومی تعلق دارند و چشماندازهای زیادی پیش رویشان نبود. مسیر خروج از این واقعیت از طریق سختکوشی، دشواریها و ارادهای فوقالعاده طی شد. امروز دیاز یک قهرمان ملی است و تصویرش بر روی یک دیوار بزرگ در شهر زادگاهش نقش بسته است. پیشرفت اجتماعی او برای بسیاری از کودکان کلمبیا نشان میدهد که رویاها میتوانند به واقعیت تبدیل شوند.
-«وعده» بیشتر از یک آهنگ
«La Promesa» یا «وعده»، دیاز یک آهنگ بسیار شخصی را همراه با هنرمندان کلمبیایی دیجی جوآندا ایریارته و نلسن منتشر کرده است. محور اصلی آهنگ، وعدهای است که او زمانی به خانوادهاش داده بود: فراهم کردن زندگی بهتر از طریق انضباط، کار و ایمان. تصویر کاسیتا، خانهی کوچک، بارها در اشعار تکرار میشود، نمادی قوی از امنیت، قدردانی و پیشرفت اجتماعی.
دیاز مسیر خود را بهعنوان یک مبارزهی مداوم توصیف میکند. حتی در سنین کم، مجبور بود مسئولیت بپذیرد، مقاومتها را پشت سر بگذارد و یاد بگیرد تفاوت بین حمایت واقعی و دوستان نادرست را تشخیص دهد. آهنگ مرزبندی روشنی بین خانوادهای که حمایت میکند و افرادی که موفقیت را نمیپذیرند، ایجاد میکند. لحن آرام و تقریباً فروتنانهی آهنگ جلب توجه میکند. «وعده» عمدتاً از تجمل و اغراق پرهیز کرده است.
ایمان، محور اصلی
یکی از موتیفهای اصلی، ایمان است. اشارهی مکرر به خدا، نقش معنویت را در زندگی ستارهی بایرن نشان میدهد. این ایمان برای دیاز، بهویژه در لحظات شک و تردید، یک تکیهگاه بوده است. بنابراین آهنگ کمتر شبیه یک ابزار بازاریابی و بیشتر شبیه یک شهادت شخصی به نظر میرسد.
همزمان با دوران حرفهای در بایرن
از نظر ورزشی، بسیاری از خطوط آهنگ به راحتی قابل تعمیم به دوران حرفهای دیاز هستند. وقتی او از «باید بهعنوان قهرمان بیرون رفتن» یا «دستکشها را پوشیدن» صحبت میکند، اینها استعارههای واضحی از رقابت، فشار برای عملکرد و مبارزهی روزمره در فوتبال حرفهای هستند. برای او، موفقیت نتیجهی شانس نیست، بلکه حاصل سختکوشی مداوم و بیصداست. این نگرش در نقش او در بایرن مونیخ نیز منعکس شده است. دیاز بلندگو نیست، بلکه بازیکنی است که با تعهد، شدت و اطمینان، تأثیر میگذارد. دقیقاً همین ذهنیت باعث شد که او به سرعت به یکی از بازیکنان کلیدی مونیخ تبدیل شود و این با پیام آهنگش به طرز شگفتآوری همخوانی دارد.
ترانه «وعده» یک آهنگ کلاسیک فوتبالیستی دربارهی شهرت، پول یا نمادهای مادی نیست. بلکه یک سخنرانی موسیقایی به شکل تشکر است: تشکر از خانواده، از زادگاه، از ایمان و از مسیری که طی کرده است. همین نگرش فروتنانه، به آهنگ اعتبار میبخشد.
بدون دیدگاه