علیرضا منصوریان، سرمربی ایرانی، در گفتوگویی به زبان انگلیسی درباره تجربه هدایت تیم فوتبال الطلبه عراق و تفاوتهای مهم فوتبال ایران و عراق صحبت کرد.
به گزارش هفت ورزشی، علیرضا منصوریان از زمان پذیرفتن هدایت تیم پرهوادار الطلبه در لیگ عراق، توانسته جایگاه ویژهای نزد هواداران این باشگاه پیدا کند و تیمی که پیشتر جزو میانجدولیها بود را به یکی از مدعیان جدی قهرمانی تبدیل کند. حضور منصوریان در بغداد و موفقیت نسبی تیمش باعث شد که رسانههای معتبر منطقه و حتی بینالمللی توجه ویژهای به اظهارات او داشته باشند.
منصوریان در حاشیه یکی از تمرینات تیم الطلبه، گفتوگویی انجام داد که رسانه win win آن را پوشش داد. او در این مصاحبه به مرور تجربه چند هفته ابتدایی حضورش در عراق پرداخت و درباره کیفیت لیگ فوتبال این کشور و مسائل مدیریتی و فنی آن توضیح داد.
سرمربی ایرانی در ابتدای صحبتهایش گفت: «وقتی به عراق آمدم، تصور میکردم که شاید فقط چهار یا پنج باشگاه در لیگ اینجا واقعاً قدرتمند باشند. باشگاههایی مثل زورا، الطلبه و الشرطه جزو تیمهایی بودند که من از حدود ۲۵ سال قبل شناخت داشتم. اما وقتی شروع به کار در الطلبه کردم، متوجه شدم که همه تیمها کیفیت بالایی دارند و نمیتوان گفت فلان تیم بهترین است یا دیگری ضعیف. واقعیت این است که سطح فوتبال در لیگ عراق بسیار بهتر از چیزی است که انتظار داشتم.»
او ادامه داد: «همه تیمهای حاضر در لیگ عراق فوتبال قابل قبولی ارائه میدهند، شاید تنها باشگاه القاسم کمی مشکل داشته باشد و این مشکل هم بیشتر جنبه مالی دارد. اگر سرمایهگذاری خوبی روی این باشگاه انجام شود، آنها هم میتوانند تبدیل به تیمی با کیفیت و رقابتی شوند.»
منصوریان در پاسخ به پرسشی درباره تفاوتهای فوتبال ایران و عراق گفت: «مهمترین تفاوت، نحوه مدیریت استعدادهاست. در فوتبال ایران باشگاهها و سیستم فدراسیون به خوبی از بازیکنان جوان و بااستعداد مراقبت میکنند. اما در عراق، حتی بازیکنان مستعد هم قراردادهای کوتاهمدت میبندند و بین چند باشگاه جابهجا میشوند. مثلاً یک بازیکن با استعداد امسال برای یک تیم بازی میکند، سال بعد به تیم دیگری میرود و سال بعد باز هم تیمش تغییر میکند. این موضوع بزرگترین مشکل فوتبال عراق است. در ایران، بازیکنان زیر ۲۱ یا ۲۲ سال معمولاً قراردادهای سه تا چهار ساله دارند و این باعث رشد و ثبات آنها میشود. به جز این تفاوت، واقعاً تفاوت دیگری بین فوتبال ایران و عراق نمیبینم.»
منصوریان همچنین درباره سبک کارش و اهدافش در الطلبه افزود: «من به دنبال این هستم که تیم را پایدار کنم و بازیکنان جوان را رشد بدهم. وقتی یک بازیکن با استعداد مسیر طولانی و پراکندهای داشته باشد، رشد او محدود میشود. فوتبال عراق پتانسیل بالایی دارد و تنها کافی است سیستم مدیریتی و حمایتی از بازیکنان تقویت شود تا کیفیت کلی لیگ افزایش یابد.»
این سرمربی ایرانی، با اشاره به سابقه موفقیتهایش در ایران و تجربه هدایت باشگاههای مختلف، معتقد است که با توجه به پتانسیل موجود در عراق، تیمهایی مثل الطلبه میتوانند رقابت تنگاتنگی با بهترینهای لیگ داشته باشند، مشروط بر اینکه مشکلات مالی و قراردادی بازیکنان حل شود.
منصوریان در پایان مصاحبه تأکید کرد: «تجربه حضور در عراق برای من بسیار ارزشمند بوده و دیدن تعصب و علاقه هواداران به تیمشان انگیزه فوقالعادهای ایجاد کرده است. لیگ عراق کیفیت قابل قبولی دارد اما نیاز به ثبات مدیریتی و حمایت مالی دارد تا استعدادها شکوفا شوند. اگر این موارد فراهم شود، آینده فوتبال عراق میتواند بسیار روشن باشد.»
این اظهارات منصوریان، نگاه تازهای به وضعیت فوتبال عراق ارائه میدهد و نشان میدهد که با وجود مشکلات ساختاری و مالی، ظرفیت بالایی برای پیشرفت و رقابت در سطح بینالمللی وجود دارد.
بدون دیدگاه