اوسمار ویرا در رختکن پرسپولیس با همه قهر کرد!

به گزارش هفت ورزشی، مربیان مختلف در فوتبال واکنش های مختلفی نسبت به شکست نشان می دهند. در فوتبال دنیا هم مربیان مشهور سبک مخصوص به خود را پس از باخت نشان می دهند.

ژوزه مورینیو در دوران اوج خود یک نمونه کامل از سرمربی روانشناس در این زمینه بود که سعی می کرد مثل سپر دفاعی برای تیمش عمل کند.

سرمربی مشهور پرتغالی معمولا یک دشمن فرضی برای تیمش می ساخت و از داور یا عوامل بیرونی به عنوان دلیل باخت یاد می کرد که بازیکنانش برای بازی بعدی آرامش داشته باشند.

تراکتور – سپاهان | آلوز هست، تی تی‌ها نیستند

نمونه ایرانی این قبیل مربیان می تواند امیر قلعه نویی باشد که داور، زمین و زمان و حتی رسانه ها را به عنوان مقصر شکست تیمش معرفی کرده و می کند تا به این ترتیب با ساختن دشمن بیرونی، بازیکنان خود را برای بازی بعدی آماده کند.

یورگن کلوپ اما نمونه مربیانی است که مسوولیت شکست را خود برعهده می گیرند و به طور مثال پس از باخت‌ در فینال‌های متعدد، به یکباره از لحن هیجانی خود فاصله می‌گرفت و با آرامشی پدرانه، شکست را یک “بخش از سفر” توصیف می‌کرد. او هرگز به صورت علنی یک بازیکن خاص را زیر سؤال نبرد، بلکه بر این نکته تأکید داشت که “ما با هم بردیم و با هم باختیم.” این رویکرد، یک پیام واضح به بازیکنان می‌دهد: «من رهبر شما هستم، من ضربه را می‌پذیرم، شما استراحت کنید.»

نمونه کامل این دست از مربیان می تواند برانکو ایوانکوویچ سرمربی سابق پرسپولیس باشد که حتی پس از شکست تلخ 3 بر2 در دربی برابر استقلال و علیرضا منصوریان از شاگردانش دفاع کرد و هواداران هم او را تشویق کردند!

برخی دیگر از مربیان، به جای جذب احساسی فشار، ترجیح می‌دهند وارد یک تحلیل عمیق و فنی شوند. واکنش مربیان فوتبال بعد از شکست های تلخ در سبک آرسن ونگر مشهود است. او پس از شکست‌های دردناک، به ندرت عواطف خود را بروز می‌داد. ونگر با لحنی متفکرانه، شکست را به جزئیات تاکتیکی، آمار مالکیت توپ یا اشتباهات فردی که به گفته او “ناشی از فشار بالا” بودند، نسبت می‌داد. این سبک، هرچند برای هواداران ممکن است سرد و غیرهیجانی به نظر برسد، اما به تیم کمک می‌کند تا شکست را نه یک فاجعه، بلکه یک “مسئله حل نشده فنی” ببیند که باید در آینده حل شود.

نمونه وطنی آن می تواند مجید جلالی باشد که یک برتری هم در این زمینه نسبت به آرسن ونگر داشت و وعده آینده را می داد؛ فوتبال فردا و ساختن تیم با جوانان فولاد از جمله شعارهای معروف این مربی بازنشسته است که با آن زمان می خرید!

همین طور آلکس فرگوسن که به قول شاگردانش مثل سشوار در رختکن بر سر بازیکنان منچستریونایتد فریاد می کشید و از ترس این فریاد ها ستاره های آن تیم سعی می کردند کمتر اشتباه کنند.

نمونه وطنی آن علی پروین بود که رختکن هایش هم معروف بود و هنوز هم ورد زبان اهالی فوتبال است! رختکن هایی که الفاظی در آن استفاده می شد ناگفتنی و البته تکرار نشدنی!

با این مقدمه بسیار بلند می خواهیم شما را به رختکن پرسپولیس پس از شکست برابر تیم ده نفره فولاد خوزستان ببریم؛ جایی که اوسمار ویرا تصمیم گرفت رفتاری برخلاف همه مربیان نشان دهد.

سرمربی برزیلی به رختکن رفت اما وارد اتاق بازیکنان نشد و در اتاق مربیان ساکت نشست. اوسمار با همه قهر کرد و تا پایان سفر و بازگشت به تهران لام تا کام با هیچ یک از اعضای تیم پرسپولیس صحبت نکرد!

اوسمار ویرا از جنس آن دسته از مربیانی نیست که با داد و فریاد خود را خالی می کنند بلکه او با قهر و سکوت شاگردانش را در رختکن و مسیر پرواز اهواز به تهران تنبیه کرد!