از فوتبالیست ها هم تست جدی دوپینگ بگیرید!

به گزارش هفت ورزشی، ورزش حرفه‌ای امروز بیش از هر زمان دیگری با چالش دوپینگ روبه‌رو است؛ پدیده‌ای که سلامت ورزشکاران و اعتبار رقابت‌های ورزشی را تهدید می‌کند.

در دنیای امروز، دوپینگ تنها به استفاده از داروها محدود نیست، بلکه شامل روش‌هایی مانند افزایش مصنوعی اکسیژن‌رسانی به عضلات یا حتی دست‌کاری ژنتیکی نیز می‌شود. در میان انواع مختلف، دوپینگ دارویی، رایج‌ترین نوع است که در آن ورزشکاران با مصرف داروهای خاص به دنبال بهبود موقت عملکرد خود هستند. اما این کار نه‌تنها خطرات جدی برای سلامت آن‌ها دارد، بلکه اصول اخلاقی و رقابتی ورزش را نیز خدشه‌دار می‌کند. از این‌رو، تشخیص دقیق و سریع این موارد از طریق آزمایش‌های سم‌شناسی برای حفظ سلامت و صداقت در ورزش حیاتی است.

دوپینگ، استفاده آگاهانه از مواد یا روش‌هایی است که باعث افزایش مصنوعی عملکرد بدن می‌شوند. سابقه این رفتار به هزاران سال قبل از میلاد بازمی‌گردد، اما با پیشرفت علم و ظهور داروهای شیمیایی، دامنه آن در قرن بیستم گسترش یافت. پس از مرگ یکی از دوچرخه‌سواران دانمارکی در المپیک رم سال 1960 به‌دلیل مصرف مواد نیروزا، جهان ورزش برای نخستین‌بار با خطرات دوپینگ به‌صورت جدی روبه‌رو شد. از آن زمان تاکنون، نهادهای بین‌المللی تلاش کرده‌اند تا با ایجاد مقررات سخت‌گیرانه‌تر، عدالت در رقابت‌ها را حفظ کنند. با این حال، پیچیدگی ترکیبات جدید و روش‌های پنهان‌سازی مصرف داروهای ممنوعه، مبارزه با دوپینگ را دشوار کرده است.

خلاصه بازی آرسنال 2 – 3 منچستریونایتد

به تازگی تعداد دوپینگ‌های مثبت اعلامی از سوی ستاد ملی مبارزه با دوپینگ (ایران نادو) طی سال 2025 به 15 مورد اعلام حکم نهایی رسید و هنوز هم پرونده صدور رای نهایی تعداد دیگری از دوپینگی‌ها باز است.

تعداد ورزشکاران دوپینگی ایران از رشته‌های مختلف اعم از کشتی، دوچرخه‌سواری، ‌ دوومیدانی، ووشو، بسکتبال، ترای اتلون، پاورلیفتینگ و بسکتبال به دلیل استفاده از ماده ممنوعه دوپینگ طی سال 2025میلادی به 15 مورد رسید که 4 مورد از دوپینگی‌ها، زیر سن قانونی بود!

در این بین از 15 دوپینگ اعلام شده، 7 مورد متعلق به رشته کشتی است.

این درحالی است که طبق گفته یک منبع موثق، باتوجه به هزینه بالای آزمایش دوپینگ، تست جدی از فوتبالیست ها و لیگ برتر ایران به عمل نمی آید!

به عبارت ساده تر نادو (ستاد ملی مبارزه با دوپینگ) ترجیح می دهد برای مبارزه با دوپینگ در رشته های مدال آور آسیایی، جهانی و المپیک هزینه کند.

این درحالی است که به نظر می رسد برخی بازیکنان و حتی مربیان فوتبال با آگاهی از این موضوع به دنبال راه های میان بر برای رسیدن به موفقیت باشند.

شاید ما اشتباه کرده باشیم اما ستاد ملی مبارزه با دوپینگ (نادو) باید برای اثبات این فرضیه، به صورت جدی تر بر مسابقات لیگ برتر فوتبال نظارت داشته باشد.

پرسش اینجاست: چند سال می شود که نتیجه آزمایش دوپینگ ورزشکاری از رشته فوتبال مثبت نشده است؟

جواب این سووال می تواند بسیاری از ابهامات در فوتبال ایران را مرتفع کند.