علی دایی: پلاتینی دولت فرانسه را دارد، من چه کسی دارم؟/ بله، برای پلیس امارات مغرور هستم!

به گزارش هفت ورزشی، به عنوان گزارشگر شبکه اول سیما (برنامه ورزش و مردم) همراه با تیم ملی فوتبال ایران به سرمربیگری علی دایی به کشور تایلند رفته بودم.

یک روز به همراه یکی از لیدرهای تیم پرسپولیس به مرکز خریدی در بانکوک رفتیم که برای خانواده سوغاتی بخریم و…

از یک کاپشن مشکی رنگ خوشم آمد و از فروشنده قیمت آن را پرسیدم که گفت 200 دلار!

خلاصه بازی آرسنال 2 – 3 منچستریونایتد

می خواستم برای همسرم بخرم و تخفیف خواستم که فروشنده با قاطعیت گفت: نه! الان تخفیف نداریم.

نومیدانه نگاهی به کاپشن کردم درحالی که لیدر پرسپولیس به فروشنده گفت: این آقا خبرنگار ورزشی است که برای تهیه گزارش بازی با تایلند همراه تیم ایران به اینجا آمده است.

خانم فروشنده کمی رفتارش تغییر کرد و پرسید: علی دایی را می شناسید؟!

لیدر پرسپولیس هم پاسخ داد: دوست علی دایی است این آقا!

خانم فروشنده هم لبخندی زد و گفت: 100 دلار تخفیف می دهم اما به خاطر علی دایی!!

هرگز آن روز را فراموش نمی کنم چراکه بزرگی و شهرت علی دایی در قاره آسیا و دنیا را درک کردم و…

پیش از این، مصاحبه ها و برخی گفت و گوهای منتشر نشده خودم با مجتبی محرمی و مرحوم ناصرحجازی را بازنشر کردم و حالا در همین ارتباط و ادامه ناگفته های بزرگان فوتبال ایران، بد ندیدم جملاتی خواندنی آن هم از زبان علی دایی را بنویسم. جملات و خاطراتی که می توانید در زیر بخوانید؛

رییس AFC؟ من میشل پلاتینی نیستم!

در یک گفت و گوی ضبط شده تلویزیونی و در ورزشگاه اکباتان (محل تمرین تیم راه آهن) از علی دایی پرسیدم: چرا برای ریاست کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) نامزد نمی شوید؟ میشل پلاتینی هم رییس یوفا شد؟

علی دایی لبخندی معنی دار زد و پاسخ داد:” من را با میشل پلاتینی مقایسه نکنید! برای اینکه پلاتینی رییس کنفدراسیون فوتبال اروپا شود دولت فرانسه و کل این کشور حامی و پشت سر او هستند اما اینجا هیچ کس از علی دایی حمایت نخواهد کرد. من چه کسی را دارم؟!”

عاشق زمین چمن هستم

روزی دیگر و زمانی که تازه سرمربی تیم ملی شده بود از علی دایی سووال کردم: شما می توانستید رییس فدراسیون فوتبال شوید اما مربیگری می کنید. چرا؟

علی دایی جواب داد:” من نمی توانم رییس بله قربان گوی سازمان تربیت بدنی شوم! ریاست فدراسیون باید استقلال داشته باشد و فوتبال را مدیریت کند. البته راستش را بخواهید عاشق بوی چمن و زمین فوتبال هستم، به همین خاطر هم دوست دارم مربیگری کنم. مدیریت فوتبال شرایط خاص و امکاناتی می خواهد که در کشورمان فراهم نیست.”

ننویس اما کریم باقری را دعوت می کنم

کریم باقری در اوج به سر می برد و در پرسپولیس خوش می درخشید اما سال ها می شد از تیم ملی خداحافظی کرده بود.

خیلی ها با دیدن نمایش های فوق العاده کریم باقری در خط میانی پرسپولیس از خود می پرسیدند: حیف نیست باقری در تیم ملی نباشد؟

من هم به عنوان یک نویسنده ورزشی چنین سووالی در ذهنم متبلور شد و آن را با خود کریم باقری در میان گذاشتم که به نگارنده گفت:” به سرمربیان قبل از علی دایی پاسخ منفی دادم اما اگر علی دایی من را دعوت کند قبول می کنم چون او را قبول دارم.”

بلافاصله به علی دایی سرمربی وقت تیم ملی زنگ زدم و ماجرا را شرح دادم که گفت:” ننویس اما کریم باقری را در اردوی بعدی حتما دعوت خواهم کرد.”

ماجرا را به خود کریم باقری هم انتقال دادم. تصور کردم منظور علی دایی از ننویس، مصاحبه از قول خودش بوده و از آنجایی که خبر بسیار مهمی در آن مقطع بود، نوشتم؛ “بازگشت کریم باقری به تیم ملی!” و تیتر یک هم شد.

جالب آن که علی دایی در آن اردو کریم باقری را به خاطر همان تیتری که زدم دعوت نکرد و وقتی تلفنی داستان را پرسیدم، گفت: ” نباید تیتر می زدی و به همین خاطر دعوت نکردم!”

البته علی دایی در اردوهای بعدی کریم باقری را به تیم ملی دعوت کرد و او یک گل هم در بازی ایران و امارات به ثمر رساند.

مغرور نیستم اما برای پلیس امارات مغرور هستم!

بازی ایران و امارات به پایان رسیده بود که حسین کعبی با بازیکنان حریف درگیر شد و پلیس این کشور هم وسط آمد و… نزدیک بود حسین کعبی را ببرند اما علی دایی اجازه نداد.

سرمربی وقت تیم ملی ایران جلوی پلیس امارات ایستاد و گزارشگر اماراتی هم حین مصاحبه علی دایی را مغرور خواند!

آن روز واقعا احساس غرور و افتخار کردم چراکه بالاخره اماراتی ها یک ایرانی را مغرور خوانده بودند.

مدتی بعد در مواجهه با علی دایی به جمله گزارشگر اماراتی اشاره کردم و نظرش را پرسیدم که گفت: “من برای هموطنان خودم مغرور نیستم اما جلوی زور مغرورم! جلوی پلیس امارات مغرور هستم چون اجازه نمی دهم بازیکن تیم ملی کشورم را در یک کشور غریبه دستگیر کنند و…”

علی دایی در حالی این حرف ها را می زد که در آن مقطع در فرودگاه دبی اخبار زیادی درباره آزار و اذیت مسافران ایرانی از سوی پلیس امارات به گوش می رسید.

هنرپیشه نیستم و شادی می کنم!

” علی آقا چرا وقتی به پرسپولیس گل می زنید شادی می کنید؟ شما هم مثل بقیه مربیان پرسپولیسی یا حتی استقلالی پس از باز کردن دروازه تیم سابق خود فیلم بازی کرده و شادی نکنید!”

و علی دایی که سرمربی صبا بود پاسخ داد:” نه! من هنرپیشه نیستم که وقتی به پرسپولیس گل زدم الکی خودم را ناراحت نشان دهم و شادی نکنم. من همین علی دایی هستم که می بینید و بلد نیستم فیلم بازی کنم.”

با زنجیر طلا مصاحبه کنید یا بروید!

با دوربین شبکه اول سیما و برای مصاحبه تلویزیونی سر تمرین تیم علی دایی رفتیم. خدا رحمت کند مهدی نفر همکار ما را که تازه به جمع ورزش و مردمی ها اضافه شده بود و قبل از شروع مصاحبه من به علی دایی اشاره کرد و گفت: علی آقا زنجیر خودتان را بی زحمت در بیاورید که…!

علی دایی برافروخته و عصبانی از جای خود بلند شد و گفت: “مصاحبه نمی کنم، بروید!”

دستپاچه از کنارش بلند شدم و تصریح کردم: علی آقا شما با زنجیر هم می توانید مصاحبه کنید و مهدی منظوری نداشت و…

کمی آرام شد و ادامه داد: “من با زنجیر طلا مصاحبه می کنم و اگر نمی خواهید جمع کنید و بروید!”

بالاخره با همان زنجیر گردن با علی دایی مصاحبه کردیم و پخش هم شد. شما حساب کنید چگونه شهریار را برای مصاحبه راضی کردم که یکی از سخت ترین کارهای دنیا بود!

تکمله؛ شاید خود علی دایی راضی نباشد این مطلب نوشته شود اما یکی از همکاران رسانه ای در تلویزیون با بیماری سرطان خون دست و پنجه نرم می کرد.

این همکار بیمار ما باید برای ادامه درمان خود به کشور آلمان و نزد خواهرش می رفت اما با مشکلات مالی و… دست و پنجه نرم می کرد.

با علی دایی تماس گرفتم و ماجرا را توضیح دادم که گفت: “شماره تلفن من را بده و بگو تماس بگیرد.”

همین قدر بدانید که آن دوست همکار هم اکنون مداوا شده و توانسته است به لطف کمک های علی دایی بیماری مهلک سرطان را پشت سر بگذارد.