جنگ به خودی خود تلخ است اما گاهی همین جنگ و کوچ اجباری می تواند یک اسطوره به ورزش و فوتبال تحویل دهد!
به گزارش هفت ورزشی، این روزها پس از جنگ تحمیلی، شاهد موج جدیدی از کوچ موقتی و حتی مهاجرت دائمی مردم به شهرهای مختلف هستیم.
این در حالی است که اولین موج مهاجرت پس از پیروزی انقلاب به دلیل تأثیرات جنگ ایران و عراق شکل گرفت.
خانواده های بسیاری از جنوب کشور به مرکز ایران کوچ کردند و سرنوشت آنها عوض شد؛ یکی از این خانواده ها، خانواده عابدزاده بود!
خیلی ها احمدرضا عابدزاده را یک اصفهانی می دانند در حالی که عقاب آسیا یک آبادانی اصیل است که جنگ عراق با ایران او را به نصف جهان کشاند.
خود احمدرضا عابدزاده در این رابطه می گوید:« 13 ساله بودم که جنگ شروع شد. من در خانه بودم که ناگهان دیدم برق خانه جرقه زد و همهجا خاموش شد. گفتم مامان چه شده؟ گفت جنگ شده! منتظر ماندیم پدرم آمد. سر و صدایی بود، صدای بمباران و موشک و داد و فریاد! پدرم گفت اینجا دیگر جای ماندن نیست و باید برویم اصفهان چون آنجا خانه داشتیم اما باید منتظر میماندیم هوا تاریک شود. عراقیها همه نوع تجهیزات داشتند، اگر چراغ ماشین را روشن میکردیم درجا ما را میزدند. همهجا تاریک بود، مأموران گفتند چراغ ماشین را روشن نکنید و باید چراغ خاموش بروید. ما بیشتر مسیر را با چراغ خاموش رفتیم. خیلی شب سختی بود. 8 سال هم کم نبود، 8 سال جنگ و…»
احمدرضا عابدزاده اما در اصفهان ابتدا به عضویت تیم هلال احمر درآمده و سپس پله های ترقی را دو تا یکی طی کرد؛ بازی درتام اصفهان، تیم ب ایران، منتخب اصفهان در لیگ قدس، تیم ملی بزرگسالان، استقلال و پرسپولیس و… خلاصه باقی داستان را هم که همه می دانید.
بزرگی می گفت:« موفقیت همیشه از خلا و سختی می آید و آدم های بزرگ و موفق از کمبود و سختی پلی برای موفقیت و پیروزی می سازند.»
احمدرضا عابدزاده هم نوجوان جنگ زده ای بود که با کوچ اجباری به اصفهان تبدیل به اسطوره دروازه بانی ایران و آسیا شد.
بدون دیدگاه