آرای جدید کمیته استیناف؛ چادرملو محکوم شد

آرای صادره به شرح زیر است:

درخصوص استیناف باشگاه فرهنگی ورزشی چادرملوی اردکان، به طرفیت رامین داودی با وکالت  سیدمهدی محمودی، نسبت به رأی کمیتۀ وضعیت بازیکنان فدراسیون فوتبال که به موجب آن حکم به محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ 5 میلیارد ریال بابت اصل خواسته و پرداخت مبلغ 192 میلیون و 500 هزار ریال بابت هزینۀ دادرسی در حق تجدیدنظرخوانده صادر گردیده است، حسب اوراق و محتویات پرونده ملاحظه می‌گردد، تجدیدنظرخواه اظهار می‌دارد، براساس بند 9 مادۀ 10 قرارداد که مقرر می‌دارد: «درصورتی که در نیم‌فصل، بازیکن در لیست بازیکنان مازاد از سوی سرمربی اعلام شود، با گرفتن 50 درصد از کل مبلغ قرارداد، بازیکن از لیست خارج شده و قرارداد فسخ می‌گردد و بازیکن هیچ‌گونه حق اعتراضی را در این زمینه نخواهد داشت.»، باشگاه چادرملو، اختیار فسخ یک‌طرفۀ قرارداد را نیم‌فصل اول در صورت اعلام بازیکن به‌عنوان بازیکن مازاد ازسوی سرمربی داشته است و مطابق بند مذکور، بازیکن صرفاً مستحق 50 درصد مبلغ کل قرارداد یعنی معادل 450 میلیون تومان بوده است و براساس گزارش واحد مالی باشگاه، جمعاً 4 میلیارد و 227 میلیون ریال بابت نیم‌فصل به بازیکن پرداخت شده و براین اساس، مبلغ مطالبات باقی‌ماندۀ آقای رامین داودی از اصل خواسته، 230 میلیون ریال است. از سوی دیگر با عنایت به تبصرۀ 3 مادۀ 4 و بند 2 مادۀ 5 قرارداد و دستورالعمل‌های ابلاغی فدراسیون، خواهان مکلف است از مجموع دریافتی خود به مبلغ 450 میلیون تومان بابت نیم‌فصل، مبلغ 90 میلیون تومان (بیست درصد) را بابت مالیات، به ادارۀ مالیات پرداخت نماید که این امر از سوی ایشان محقق نگردیده است. در این خصوص کمیتۀ استیناف فدراسیون فوتبال مدنظر دارد، نخست؛ مطابق مواد 15 تا 18 مقررات نقل‌و‌انتقالات و تعیین وضعیت بازیکنان فدراسیون فوتبال مصوب سال 1396 که در مواد 13 تا 18 مقررات وضعیت و نقل‌وانتقالات بازیکنان مصوب فیفا در فصل 4 ذیل عنوان «حفظ ثبات قراردادی میان ]بازیکنان[ حرفه‌ای و باشگاه‌ها» آمده است، اصل بر حفظ ثبات قراردادی میان بازیکنان و باشگاه‌ها بوده و انحلال قرارداد از رهگذر فسخ یک‌جانبۀ آن توسط یکی از طرفین، یک نهاد استثنائی است و جز در موارد معین، هیچ‌یک از طرفین نمی‌توانند با تمسک به ارادۀ یک‌جانبه، قرارداد را فسخ کنند. بند مورد استناد تجدیدنظرخواه، اختیار یک‌جانبه‌ای به باشگاه می‌دهد تا صرفاً بر مبنای تصمیم سرمربی، بازیکن را از لیست خارج نموده و قرارداد را با پرداخت نصف مبلغ خاتمه دهد. شروطی که به یکی از طرفین اجازه می‌دهد بدون تحقق تقصیر یا دلیل موجه، قرارداد را با پرداخت مبلغی از پیش تعیین‌شده خاتمه دهد، تنها در صورتی معتبر است که متوازن،غیرتبعیض‌آمیز و متقابل باشد نه ابزار تحمیل یک‌جانبۀ ارادۀ یکی از طرفین قرارداد به طرف دیگر؛ در ما نحن فیه شرط موردبحث، صرفاً به نفع باشگاه پیش‌بینی شده و هیچ حق متقابلی برای بازیکن در شرایط مشابه مقرر ننموده است؛ در نتیجه، یک «شرط خودسرانه» تلقی شده و قابل استناد نیست. دوم؛ درخصوص ادعای تجدیدنظرخواه مبنی بر پرداخت مبالغی افزون‌بر مبلغ موردتصریح تجدیدنظرخوانده، برابر قاعدۀ بنیادین بار اثبات که در مادۀ 198 قانون آیین دادرسی مدنی ایران نیز جلوه‌گر است، «در صورتی که حق یا دِینی برعهدۀ کسی ثابت شد، اصل بر بقای آن است؛ مگر این ‌که خلاف آن ثابت شود.» لیکن تجدیدنظرخواه، نه در زمان تقدیم درخواست تجدیدنظرخواهی و نه در جلسۀ دادرسی در مرحلۀ استیناف، مستندات پرداخت بانکی مربوط را ارائه نکرده و صرفاً به دو فقره سند حسابداری داخلی که آن نیز در بازه زمانی فرایند تجدیدنظرخواهی تنظیم شده، استناد نموده است. شایان ذکر است که اثبات پرداخت دستمزد باید از طریق مستندات بانکی قابل راستی‌آزمایی صورت گیرد و اسناد داخلی که آن نیز پس از طرح دعوا، تنظیم ‌شده، به‌تنهایی کفایت نمی‌کند. سوم؛ درخصوص ادعای باشگاه مبنی بر نپرداختن بدهی مالیاتی از سوی بازیکن، لازم به ذکر است که حتی بر فرض وجود بدهی مالیاتی برای بازیکن، چنین دینی، دینی مستقل در قبال مرجع مالیاتی است و نه دینی در برابر باشگاه و مرجع ذی‌حق در مطالبه و وصول آن، ادارۀ مالیات است. باشگاه، در این رابطه، نه طلبکار مالیاتی محسوب می‌شود و نه قائم‌مقام قانونی مرجع مالیاتی. حتی در فرضی که قانون، باشگاه را مکلف به کسر و پرداخت مالیات از دستمزد بازیکن دانسته باشد، این تکلیف ناظر بر وصول و ایصال به حساب مرجع مالیاتی است و نه ایجاد حق برای باشگاه جهت تقلیل دستمزد بازیکن؛ لذا نظر به ملاحظات مذکور و با عنایت به مجموع محتویات پرونده و استدلالات مندرج در رأی صادره، ایراد و اعتراض مؤثری که خدشه بر دادنامۀ معترضٌ‌عنه وارد نماید، بعمل نیامده، مستنداً به مادۀ 17 آیین دادرسی کمیتۀ وضعیت بازیکنان فدراسیون فوتبال ضمن رد اعتراض، دادنامۀ صادره عیناً تأیید و اعلام می‌گردد. رأی صادره قطعی است.

در خصوص تجدیدنظرخواهی سعید طرزی و مصطفی اسدزاده به نمایندگی از باشگاه فرهنگی ورزشی امید تهران با نام سابق پتروپالایش شازند نسبت به دادنامه کمیته محترم انضباطی فدراسیون فوتبال که به موجب آن حکم بر بازنده اعلام شدن تیم فوتبال امید تهران از سری مسابقات لیگ دسته دوم کشور در مقابل تیم های سپیدرود رشت و ملوان بوشهر با نتیجه سه بر صفر به نفع تیم های مقابل و پرداخت 200 میلیون ریال جریمه نقدی و محرومیت یک جلسه ای تعلیق شده بازیکنان غیر مجاز صادر شده است نظر به اینکه اولاً در پرونده هیچگونه برگ نمایندگی برای آقایان تجدیدنظرخواه از سوی باشگاه مربوط صادر نشده است و تجدیدنظرخواهی آنها اصالتاً از طرف خود و بدون اختیارات قانونی نمایندگی انجام شده است و با وصف اعلام کمیته استیناف به باشگاه امید تهران دائر بر ارائه برگ نمایندگی آنان ، باشگاه در تاریخ 4/12/1404 شخص دیگری را به عنوان نماینده معرفی کرده است که دلالت بر فقدان نمایندگی تجدیدنظرخواهان ها دارد ثانیاً حسب اعلام کمیته محترم اخلاق فدراسیون فوتبال ، آقای سعید طرزی از تاریخ 17/8/1400 به مدت ده سال محروم از هرگونه فعالیت در فوتبال ، فوتسال و فوتبال ساحلی می باشد لذا اقدامات ایشان فاقد وجاهت قانونی است علی ایحال با توجه به مراتب مذکور مستنداً به ماده 106 مقررات انضباطی فدراسیون فوتبال قرار رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواهان صادر و اعلام می شود این قرار قطعی است.

علی دایی: تمدن و فرهنگ 2500 ساله ایران نابود شدنی نیست

در خصوص استیناف باشگاه فرهنگی ورزشی ستارگان سرخ آسیا نسبت به رای کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال که به موجب آن حکم بر محکومیت باشگاه تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ یک میلیارد ریال جریمه نقدی به دلیل نقض اصول کلی رفتار از طریق عدم رعایت مهلت مقرر نسبت به ثبت قرارداد حداقل 16 بازیکن موضوع بند 7 ماده 6 دستوالعمل ناظر بر ثبت قراردادها صادر گردیده است با عنایت به مجموع محتویات پرونده و استدلالات مندرج در رای صادره ، ایراد و اعتراض موثری که خدشه بر دادنامه معترض عنه وارد نماید بعمل نیامده ، مستنداً به ماده 106 مقررات انضباطی فدراسیون فوتبال ضمن رد اعتراض دادنامه صادره ، عیناً تائید و اعلام می گردد . رای صادره قطعی است .