مسی یا رونالدو؟ هیچ کدام بهتر است!

به گزارش هفت ورزشی، حدود دو دهه می شود که بحث داغ فوتبال این است: کریستیانو رونالدو بازیکن بهتری است یا لیونل مسی؟

برای من به عنوان یک خبرنگارورزشی ایرانی جواب هیچ کدام است! نه کریستیانو رونالدو قهرمان زندگی من بوده و نه لیونل مسی چنین جایگاهی در قلب نگارنده داشته است.

حالا که جنگ تحمیلی وارد هفته ششم شده، این احساس نسبت به دو ابرستاره فوتبال بیشتر در من تقویت شده است.

کاناوارو ستاره های استقلال و پرسپولیس را تهدید کرد!

ابرستاره هایی که پول و شهرت را به همه چیز ترجیح داده و می دهند؛ بازیکنانی که حاضر نیستند کمی از شهرت خود را برای مردم مظلوم و جنگ زده ایران خرج کنند.

چه شب هایی که فوتبالدوستان ایرانی برای تماشای بازی رونالدو و مسی بیدار نماندند و چه کودکانی که عکس و لباس این دو را نخریدند و …

اکنون همان کودکان با صدای مهیب بمب و انفجار موشک به خواب می روند و با همین صدا از خواب بر می خیزند بی آن که صدای آنها به گوش جهانیان برسد.

ایران در خواب نیست اما ابرستاره های فوتبال دنیا در خوابی طولانی به سر می برند یا بهتر است بنویسیم خود را به خواب زده اند.

مسی یا رونالدو؟

انتخاب من باز هم هیچ کدام است! دیروز به فرزندانم یادآوری می کردم جنگ چیز خوبی نیست اما امروز باید شهامت و شجاعت را از هر دو بیاموزم.

امروز پشیمان هستم که چرا برای مانیار و سامیار پیراهن کریستیانو رونالدو خریدم!

پشیمان هستم که به همراه مانی و برخلاف میل باطنی بازی های النصرعربستان را به تماشا می نشستم بلکه رونالدوی پا به سن گذاشته، پنالتی بزند و یک گل به گل هایش اضافه کند.

پشیمان هستم که تصور می کردم لیونل مسی شبیه دیه گو مارادوناست اما این کجا و آن کجا؟

مارادونا اگر زنده بود قطع به یقین سکوت نمی کرد و با صراحت حرف هایش را می زد اما مسی چه طور؟ رونالدو چه طور؟

دومی که از استقبال فوتبالدوستان ایرانی بهت زده شده بود اما امروز…

برخلاف موارد پیشین که با موجی از موضع‌گیری‌های صریح، کمپین‌های اعتراضی و حتی کنشگری سیاسی این دو فوتبالیست همراه بود، در این مورد شاهد نوعی سکوت استراتژیک و رفتار محتاطانه از سوی مسی و رونالدو هستیم.

بر خلاف انتظار دو ابر ستاره آرژانتینی و پرتغالی از هرگونه موضع‌گیری مستقیم درباره این جنگ اجتناب کرده‌اند. نه حمایت آشکاری از یک طرف دیده می‌شود و نه محکومیت صریحی قابل مشاهده است.

سه روز پیش یکی از رسانه های ورزشی کشورمان تیتر زده بود؛ اشک های مسی آرژانتین را منقلب کرد!

هم قطاران من نوشته بودند؛ لئو مسی، فوتبالیست اینتر میامی، ممکن است در مکزیک، کانادا و ایالات متحده در تورنمنتی شرکت کند که می‌تواند آخرین جام جهانی او باشد. اگر چنین باشد و او پس از این رقابت‌ها از تیم ملی خداحافظی کند، تقابل با زامبیا آخرین بازی این مهاجم 38 ساله در خاک آرژانتین بوده است؛ موضوعی که اشک‌های او، که تمام کشور را متاثر کرد، می‌تواند تأییدی بر آن باشد.

برای کریستیانو رونالدو هم از این تیترها کم نزدیم و کم ننوشتیم اما دریغ و درد از یک ابراز تأسف خشک و خالی!

ببخشید اما دو ابر ستاره پوشالی من را وادار کردند این مطلب را بنویسم و بار دیگر خاطرنشان کنم:

نه مسی و نه رونالدو بلکه هیچ کدام از هر دو بهتر است!