مهاجم تراکتور: توخل کسی بود که همیشه من را تشویق می کرد

به گزارش هفت ورزشی، دوماگوی دروژدک، وینگر- مهاجم کروات تراکتور که در نقل‌وانتقالات زمستانی فصل گذشته با نظر دراگان اسکوچیچ به جمع سرخ‌پوشان تبریزی اضافه شد، طی یک سال اخیر تبدیل به مهره کلیدی در خط حمله تیمش شده؛ بازیکنی که مسیر حرفه‌ای‌اش از آکادمی دینامو زاگرب آغاز شد، در بروسیا دورتموند ادامه پیدا کرد و سپس تجربه فوتبال در کره جنوبی را هم در کارنامه‌اش به ثبت رساند و حالا در تراکتور به‌عنوان یکی از چهره‌های تاثیرگذار شناخته می‌شود.

او پیش‌تر در مصاحبه‌ای مفصل که 8 می 2024 منتشر شده، به بخش‌های مهمی از دوران حرفه‌ای‌اش پرداخته؛ از درخشش مقابل هایدوک اسپلیت گرفته تا تجربه حضور در فوتبال آلمان و کار با مربیان بزرگ.

دروژدک در آن گفت‌وگو از گلی یاد می‌کند که مقابل هایدوک به ثمر رساند و با یک حرکت به سمت راست و شوتی تماشایی، پیروزی تیمش را رقم زد؛ گلی که حتی باعث شد هواداران حریف در ورزشگاه پولیود او را تشویق کنند.

علی دایی: تمدن و فرهنگ 2500 ساله ایران نابود شدنی نیست

او در همان مصاحبه تاکید می‌کند که موفقیتش نتیجه کار تیمی بوده و اعتقاد دارد در یک تیم منسجم، همیشه یک گلزن بیرون می‌آید. دروژدک همچنین درباره مواجهه‌های متعددش با هایدوک و آمار قابل توجهش مقابل این تیم صحبت کرده، اما تاکید دارد که هیچ انگیزه ویژه‌ای برای این بازی‌ها نداشته و همه مسابقات را به یک اندازه مهم می‌داند.

بخش مهمی از صحبت‌های این بازیکن به آینده حرفه‌ای‌اش و تصمیم‌گیری درباره قراردادش مربوط می‌شود؛ جایی که تاکید می‌کند عجله‌ای برای انتخاب مقصد بعدی ندارد و اعتقاد داشته بهترین سال‌های فوتبالش هنوز در راه است که البته حالا سرنوشتش با تراکتور گره خورده و در این تیم حضور دارد.

اما شاید جذاب‌ترین قسمت این گفت‌وگو، مربوط به دوران حضورش در بروسیا دورتموند و کار با مربیان بزرگی مثل یورگن کلوپ و توماس توخل باشد؛ زمانی که دروژدک با جزئیات بیشتری درباره این تجربه صحبت می‌کند.

این بازیکن کروات همچنین به فراز و نشیب‌های دوران حرفه‌ای‌اش، از بازگشت‌های متعدد به واراژدین تا چالش‌های حضور در تیم‌های مختلف اشاره می‌کند و تاکید دارد که همیشه به دنبال پیشرفت و رسیدن به سطح بالاتر بوده است.

حالا دروژدک، با همان ذهنیت و تجربه، به یکی از مهره‌های مهم تراکتور تبدیل شده که گذشته‌اش در فوتبال اروپا و کار زیر نظر مربیان بزرگ، امروز در لیگ برتر ایران و لیگ نخبگان آسیا به کمکش آمده تا نقشی کلیدی در ترکیب این تیم داشته باشد.

در ادامه بخشی از گفت‌وگوی قدیمی دروژدک درباره حضورش در دورتموند و بازی و زندگی در کره جنوبی را مرور می‌کنیم که جالب توجه است:

پیش از آن نزدیک به سه سال در بروسیا دورتموند بودید؛ تیمی که شما را از آکادمی دینامو جذب کرد، در حالی که قراردادی با شما نداشت؟
بله، اما سال اول اصلا نمی‌توانستم بازی کنم. هنوز از نظر ورزشی وارد اتحادیه اروپا نشده بودیم و مدت زیادی منتظر مدارک لازم ماندم. فضای باشگاه عالی بود، چون فصل قبل قهرمان آلمان شده بودند و همان فصل به فینال لیگ قهرمانان رسیدند، اما من بیشتر به‌خاطر آن مدارک کلافه بودم.

پیش از 18 سالگی به یکی از بهترین محیط‌های توسعه فوتبال جهان رفتید، سپس در لیگ قهرمانان جوانان و تیم دوم هم بازی کردید. دیدگاه یک فوتبالیست جوان در آن زمان چگونه است؟
همه دنیا می‌خواهند به آنجا برسند، اما بروسیا تحت فشار نیست که مثل باشگاه‌های کروات بازیکنان جوان زیادی معرفی کند. فقط کسانی را بالا می‌آورند که به‌اصطلاح چندین سطح از بقیه بالاتر باشند. من آنجا شرایط خوبی داشتم، اما هنوز هم فکر می‌کنم شایسته فرصت بیشتری بودم چون بازی‌های بسیار خوبی داشتم.

آیا با یورگن کلوپ و بعدها توماس توخل ارتباطی داشتید؟
با کلوپ نه، اما توخل کسی بود که ما را به تمرینات دعوت می‌کرد. اغلب من را تشویق می‌کرد و بعد از هر حرکت خوب می‌گفت «براوو دوما!»؛ همین را به یاد دارم (با خنده).

در آن زمان ادین ترزیچ هم در آکادمی فعالیت می‌کرد.
بله، ادین برای من همه‌چیز بود! بدترین اتفاق ممکن، جدایی او از باشگاه بود. با او صحبت کردم، گفت رفتن به بشیکتاش نزد اسلاون بیلیچ تصمیم درستی است و آنجا چیزهای زیادی یاد خواهد گرفت. همین هم شد. برایش خیلی خوشحال شدم، اما برای من طور دیگری پیش رفت. اگر ترزیچ می‌ماند، شاید داستان متفاوتی رقم می‌خورد. از روز اول از من حمایت کرد، راهنمایی‌ام کرد و توصیه‌های فوق‌العاده‌ای داد. از موفقیت‌هایش خوشحالم؛ او همین حالا هم مربی بزرگی است و مطمئنم بزرگ‌تر هم خواهد شد.

تجربه خارجی بعدی‌تان بوسان آی‌پارک، قهرمان چهار دوره کره جنوبی بود که هنگام ورود شما (فوریه 2021) در لیگ دسته دوم حضور داشت. مقصدی کم‌سابقه برای فوتبالیست‌های کروات؛ چه چیزی شما را به آنجا کشاند؟
مشکلی ندارم صادقانه بگویم که آن زمان مسائل مالی اولویتم بود و آن پیشنهاد از همه بهتر بود. به خودم گفتم دو سال و تمام؛ حتی یک لحظه هم پشیمان نشدم. از نظر تاکتیکی فوتبال کاملا متفاوتی بود. دوران کرونا بود؛ به محض رسیدن، دو هفته قرنطینه شدم! محدودیت‌ها شدید بود، یک سال و نیم تقریبا هیچ‌چیز باز نبود و برای ورود به همه‌جا باید QR کد می‌داشتید… بعد فصل شروع شد و در 12 بازی حدود پنج گل من را مردود اعلام کردند، انگار نمی‌خواستند گل بزنم (با خنده). در فصل اول فقط یک امتیاز تا پلی‌آف فاصله داشتیم، در فصل دوم به بازیکنان جوان‌تر میدان دادند و خوب پیش نرفت. دوره سختی بود، اما با آدم‌های فوق‌العاده‌ای آشنا شدم و به‌طور کلی به فرهنگ‌ها و تفاوت‌ها علاقه دارم. کره‌ای‌ها واقعا شگفت‌انگیز هستند.

آیا درست است که کودکان در بدو تولد یک‌ساله محسوب می‌شوند، گارسون‌ها ربات هستند و دانشجویان پس از فارغ‌التحصیلی با عمل‌های زیبایی پاداش می‌گیرند؟
بله، همه درست است. عمل‌های زیبایی بسیار رایج است و برایم عجیب بود که کره‌ای‌ها چقدر به ظاهر اهمیت می‌دهند. دائما از کرم‌ها استفاده می‌کنند، فکر می‌کنم حتی از بخشی از مالیات هم معاف هستند تا بتوانند کرم بخرند! واقعا نمی‌توانستم این فرهنگ را باور کنم – دروژدک با خنده می‌گوید و ادامه می‌دهد: «آیا چیزی از کره‌ای‌ها یاد گرفتم؟ نه، مترجم داشتیم؛ شاید چند فحش یاد گرفته بودم و در رختکن شوخی می‌کردم.»