سال نو مبارک؛ بهار، بهار چه اسم آشنایی!

به گزارش هفت ورزشی، استاد محمدعلی بهمنی ترانه ای دارد به نام بهار که با صدای زخمی تورج شعبانخانی نازنین در نهانخانه حافظه نسل ما خوش نشسته است.

این شاه ترانه، این شاهکار، وصف و حال امروز ماست که نمی دانیم آمدن بهار را باور کنیم یا نه؟ می دانیم نوبتی هم باشد نوبت فصل بهار و یا مقلب القلوب است اما زخم های وطن مان و تن مان درد می کند.

با گفتن و نوشتن سال نو مبارک، با آرزوی سالی خوش و حالی خوش تر و با آرزوهای خوب نوروزی برای ایران، مردم ایران، فوتبال ایران، ورزش ایران و تمام ایرانیان، عیدی ما به شما ترانه ای است از استاد محمدعلی بهمنی؛

خلاصه بازی اینتر 5 – آاس رم 2

بهار بهار

پرنده گفت یا گل گفت؟ خواب بودیم و هیچکی صدایی نشنفت

بهار بهار …صدا همون صدا بود؛ صدای شاخه ها و ریشه ها بود

بهار بهار چه اسم آشنایی؟ صدات میاد اما خودت کجایی؟

وا بکنیم پنجره ها رو یا نه؟ تازه کنیم خاطره ها رو یا نه؟

بهار اومد لباس نو تنم کرد؛ تازه تر از فصل شکفتنم کرد

بهار اومد با یه بغل جوونه؛ عیدو آورد از تو کوچه تو خونه

(حیاط ما یه غربیل، باغچه ی ما یه گلدون؛ خونه ی ما همیشه، منتظر یه مهمون)

بهار بهار یه مهمون قدیمی؛ یه آشنای ساده و صمیمی

یه آشنا که مثل قصه ها بود؛ خواب و خیال همه بچه ها بود

یادش بخیر بچه گیا چه خوب بود؛ حیف که هنوز صب نشده غروب بود

آخ که چه زود قلک عیدیامون؛ وقتی شکست باهاش شکست دلامون

بهار اومد برفارو نقطه چین کرد؛ خنده به دلمردگی زمین کرد

چقدر دلم فصل بهارو دوس داشت؛ وا شدن پنجره ها رو دوس داشت

بهار اومد پنجره ها رو وا کرد؛ منو با حس دیگه آشنا کرد

یه حرف یه حرف، حرفای من کتاب شد؛ حیف که همه ش سووال بی جواب شد

دروغ نگم هنوز دلم جوون بود که صب تا شب دنبال آب و نون بود

بهار اومد اما با دست خالی؛ با یه بغل شکوفه ی خیالی

بهار بهار گلخونه های بی گل؛ خاطره های مونده اون ور پل

بهار بهار یه غصه ی همیشه؛ منظره های مات پشت شیشه

بهار بهار حرفی برای گفتن؛ تو فصل بی حوصلگی شکفتن

بهار بهار پرنده گفت یا گل گفت؛ ما شنیدیم هر کسی خوابه نشنفت!

پی نوشت؛ ترانه بهار بهار سروده استاد محمدعلی بهمنی است که هم با صدای زنده یاد ناصر عبداللهی و هم با صدای زخمی زنده یاد تورج شعبانخانی خوانده و شنیده شده اما بیت سال دیگر سال ماست، این قصه ی هر سال ماست، که در چکیده این مطلب خواندید شعری از مهدی هژبری است.