دراگان اسکوچیچ یکی از بهترین و کم حاشیه ترین مربیان خارجی بوده که فوتبال ایران به خود دیده است.
به گزارش هفت ورزشی، در تاریخ فوتبال ایران، مربیان خارجی زیادی وارد کشورمان شده و هدایت تیم ملی یا تیم های باشگاهی را بر عهده گرفته اند.
از رایکوف و جکیچ بگیرید تا تومیسلاو ایویچ که مهدی مهدوی کیا هنوز هم با حسرت اسم او را می آورد و می گوید:« ایویچ همه چیز را پیش بینی کرده و حتی گفته بود که در بازی با یوگسلاوی در جام جهانی 1998 فرانسه فقط یک مدل گل می خوریم و آن هم از روی ضربه ایستگاهی است! او یک مربی بزرگ بود که اگر اخراج نمی شد حتم بدانید تیم ملی ایران در آن رقابت ها می توانست از گروه خود صعود کند.»
تیم ملی ایران میروسلاو بلاژویچ را هم به خود دیده است که استاد جنجال و حاشیه بود. مردی که کرواسی را برای اولین بار به عنوان سومی جام جهانی رساند اما نتوانست با ایران به جام جهانی 2022 صعود کند و حذف شد!
برانکو را دیدیم که معمار پرسپولیس نوین لقب گرفت و قهرمانی های متوالی و پی درپی این تیم پرطرفدار را ریل گذاری کرد.
همه مربیانی که اشاره کردیم به اندازه خود قدر دیده و در فوتبال ایران توجه کافی به آنها شده اما دراگان اسکوچیچ شرایط متفاوتی را تجربه کرده است.
صحبت از مردی کروات است که سریع ترین صعود تیم ملی به جام جهانی را در سخت ترین شرایط پس از ماجرای مارک ویلموتس رقم زد.
در حالی که تیم ملی ایران با هدایت مربی شیاد بلژیکی نتایج بسیار ضعیفی گرفته و از کمترین شانس برای صعود برخوردار بود ناگهان دراگان اسکوچیچ وارد شد و تیم ایران را به جام جهانی 2022 قطر رساند. صعودی که کسی باور نداشت همان طور که فوتبال ملی ایران اسکوچیچ را باور نکرد و با انگ نداشتن مدیریت در آستانه جام جهانی 2022 عذرش را خواست.
البته فوتبال ایران او را از زمان حضور در ملوان انزلی، نفت آبادان و فولاد خوزستان می شناخت اما وقتی سرمربی تیم ملی شد کسی باور نمی کرد بهترین نتایج تیم کشورمان در تاریخ مسابقات مقدماتی جام های جهانی را رقم بزند.
اسکوچیچ یک مربی کاردان، بی حاشیه و فنی بود که البته در آن دوران شایعه همکاری با یک دلال سرشناس در فوتبال ایران را یدک می کشید.
چه بسا همان نقطه ضعف و اخلاق خوبش سبب آن شد که گروهی از بازیکنان سرشناس تیم ملی علیه اسکوچیچ شورش کرده و از طریق برخی سیاسیون نسخه او را پیچیده و کارلوس کی روش را جانشین این مربی در جام جهانی 2022 قطر کنند. نتیجه چه شد؟
تیم ملی ایران سنگین ترین شکست تاریخ خود در جام های جهانی را برابر انگلیس تجربه کرد و درحالی که می توانست با یک مساوی مقابل آمریکا برای اولین بار به مرحله حذفی جام جهانی صعود کند، شکست خورد و به این هدف دست یافتنی نرسد.
شاید هر کس دیگری جای اسکوچیچ بود دیگر به فوتبالی بر نمی گشت که بدترین بدرقه ممکن را از یک مربی صعود کرده به جام جهانی داشته اما آن مرد آمد.
آن مرد آمد و تراکتور تبریز را به آرزوی دیرینه اش رساند؛ تیمی که پس از سال ها قهرمان لیگ بیست و چهارم شد.
دراگان اسکوچیچ وقتی به تبریز آمد بسیار پخته تر از قبل شده و فوتبال ایران را بهتر از هر مربی خارجی (حتی داخلی!) دیگری می شناخت.
یکی از بازیکنان تراکتور که تمایلی به افشای نام خود نداشت به ما گفت:« اسکو یک تفاوت عمده با بقیه و حتی گذشته خودش پیدا کرده بود. او دیگر با دلالان همکاری نمی کرد و سعی داشت آنها را از تیم دور کند. حداقل اینکه بازیکنان خارجی را خودش مستقیم پیدا کرده و با حداقل قیمت می خرید. بازیکنان خارجی که در دو فصل اخیر حسابی تأثیرگذار ظاهر شده اند. او معتقد بود بازیکن خارجی با قیمت مناسب پیدا می شود اما دلالان ایرانی قیمت آنها را بی خود و بی جهت بالا برده و بازیکنان خوب و با کیفیتی به لیگ برتر نمی آورند. بنابراین خودش آستین ها را بالا زده و بدون وساطت دلالان سودجو برای تراکتور تبریز خرید می کرد و محمدرضا زنوزی مالک باشگاه هم بارها از این بابت از او تشکر کرد.»
آری، آنچه اشاره شد رمز و راز ساده موفقیت یک سرمربی خارجی است. مردی که یک سال و نیم در تراکتور تبریز بود و آمار 68 بازی ، 40 برد، 18 مساوی و فقط 10 باخت را به ثبت رساند. تیمی تهاجمی با فوتبال مالکانه که 132 گل زد، 59 گل خورد و تحسین خیلی ها را برانگیخت.
دراگان اسکوچیچ با این آمار، اخلاق حرفه ای و به دور از حاشیه می تواند الگویی مناسب برای مدیران فوتبال ایران جهت استخدام سرمربی خارجی باشد؛ مردی که به اندازه موفقیت هایش در فوتبال ایران قدر ندید.
بدون دیدگاه