ناصر حجازی: منصور رشیدی 10 برابر بهتر از من بود!

به گزارش هفت ورزشی، وقتی با منصور رشیدی گفت‌وگو کردیم، در لابه‌لای صحبت‌های خود بارها به یاد مرحوم ناصر حجازی افتادیم. منصور رشیدی مثل همیشه از رقیب قدیمی خود در استقلال و تیم ملی تعریف و تمجید کرد و حیفم آمد چیزی از خدابیامرز حجازی ننویسیم.

سال‌ها پیش به سفارش ‌جهانگیر کوثری در روزنامه همشهری و سرویس ورزشی، مصاحبه‌ای تخصصی و مفصل درباره دروازه‌بانی با ‌ناصر حجازی انجام دادم.

گپ‌وگفتی که به ‌دور از حواشی فوتبال، استقلال و تیم ملی فقط به دروازه‌بانی اختصاص داشت و خدابیامرز ناصر حجازی در آن مصاحبه به نگارنده گفت: منصور رشیدی دروازه‌بان شجاع و بسیار کم اشتباهی بود. او می‌توانست ۱۰ برابر بهتر از من شود و سال‌ها در تیم ملی و استقلال فیکس بازی کند اگر آنقدر ساده نبود! منصور رشیدی خیلی زودجوش می‌آورد و از کوره در می‌رفت. همین عصبانیت آنی و لحظه‌ای خیلی به فوتبال منصور آسیب زد؛ هرچند هر زمانی هم که در استقلال و تیم ملی درون دروازه ایستاد باقدرت و اعتماد به‌نفس بالایی کار کرد. به طور مثال در جام ملت‌های ۱۹۷۶ آسیا که من غایب بودم، منصور رشیدی توانست در همه بازی‌ها کلین‌شیت کند و همراه تیم ملی به قهرمانی برسد. آن رکورد منصور رشیدی و نخوردن حتی یک گل در طول برگزاری جام ملت‌های آسیا هنوز هم دست‌نخورده باقی‌مانده است. کاش منصور رشیدی یک مقدار روی اعصاب خود تسلط داشت و تصمیمات آنی نمی‌گرفت. البته با همه این حرف‌ها معتقدم منصور رشیدی یکی از گلرهای برتر تاریخ فوتبال ایران است که جایگاه ویژه‌ای هم دارد.

وریا غفوری: من خونشور نیستم، شما کاسب خون هستید!

آن روز مرحوم ناصر حجازی از گوردن بنکس دروازه‌بان تیم ملی انگلیس در جام‌جهانی 1966 به عنوان الگوی خود اسم برد و وقتی اسم احمدرضا عابدزاده وسط آمد، یادآوری کرد: اولین بار خود من به عابدزاده توصیه کردم استقلالی شود. او آن زمان 18 ساله بود و در تام اصفهان بازی می‌کرد. او بسیار با اعتماد به نفس بازی می‌کرد‌. به خاطر همین یاد خودم افتادم که در 18 سالگی به پیراهن تیم ملی و تاج سابق رسیدم. البته مدل دروازه‌بانی من و احمدرضا عابدزاده خیلی با هم فرق می‌کرد!

نکته؛ ‌ ناصر حجازی و منصور رشیدی هر دو بارها اعتراف کرده‌اند دلیل اصلی رشد و پیشرفت هر دو در استقلال و تیم ملی رقابت آنها با هم بوده‌‌. آن روزها و حتی در دهه 60 و 70 نیز تیم‌های بزرگ دو دروازه‌بان بزرگ و هم‌سطح داشتند که باید برای فیکس شدن رقابت می‌کردند اما چند سالی می‌شود گلرهای سرشناس و شماره یک برای باشگاه تعیین تکلیف کرده و دروازه‌بان دوم را خود به سرمربی و باشگاه معرفی می‌کنند!