اشک مقابل دوربین، بوسه مقابل وزیر؛ ای بی خبران، راه نه آن است و نه این!
بوسیدن دست وزیر ارشاد از سوی عادل فردوسی پور مجری-گزارشگر مشهور فوتبالی تبدیل به ترند و به سرعت در فضای مجازی وایرال شد.
به گزارش هفت ورزشی، دیروز پس از آن که اشک و گریه های عادل فردوسی پور پس از فیلتر شدن سایت 360 فضای مجازی و دل مردم احساساتی را تسخیر کرد نوشتیم؛ مدعیان مردم دوستی و اپوزیسیون فوتبالی و حتی غیر فوتبالی (!) با مجوز نهادهای بالادستی در استودیوها می نشینند، اسپانسرهای چندین و چند میلیارد تومانی دولتی می گیرند و در بحبوحه جام جهانی پول های آنچنانی به جیب می زنند و اشک هم می ریزند!
نوشتیم این دو قطبی در فوتبال و جنگ ظاهری و زرگری میان دو طیفی است که سر سفره رنگین فوتبال نشسته اند.
نوشتیم عادل فردوسی پور سال های سال و بیش از 20 سال تریبون صدا و سیما را در بهترین زمان و ساعت ممکن و بهره مندی از حمایت حداکثری مدیران این سازمان دولتی را در اختیار داشت.
در آن دو دهه چندبار از حضور بانوان در ورزشگاه ها حرف زد؟ چقدر دغدغه معیشت و مشکلات اقتصادی مردم را داشت؟
نوشتیم شما که هنوز هم از مواهب فوتبال و رانت های آن بهره مند هستید و با گذر از فیلترهای مختلف اسپانسر خودرویی (!) و دولتی می گیرید دیگر چرا از فیلتر و رانت می نالید و گلایه می کنید؟ چرا اشک می ریزید؟
و باز نوشتیم لطفا فریب این دعوا را نخورید! دو طرف ماجرا به خاطر منافع شخصی خود درگیر شده اند و نه مردم!
کسی باور نکرد یا اینکه حداقل کمتر کسی باور کرد که عادل فردوسی پور با محمد حسین میثاقی یا حتی جواد خیابانی فرقی نمی کند. کسی باور نکرد او هم سال های سال تحت حمایت محض مدیرانش بوده و به اندازه یا شاید هم بیش از استعدادش پول و ثروت اندوخته است و حالا هم پس از جمع شدن سفره جام جهانی و سود کلان و چند ده میلیاردی از این رقابت ها، سایت اش بسته شده اما...
حالا به خاطر یک دست بوسی همان جماعت 90 درصدی حامی عادل فردوسی پور تبدیل به منتقد او شده اند.
ماجرا چیست؟
ایرانی جماعت جوگیر است و فراموشکار! تمام افرادی که امروز از آنها خوشتان نمی آید روزی قهرمان و اسطوره می پنداشتید.
عکس آن هم صدق می کند و همه کسانی که امروز آنها را اسطوره و قهرمان می دانید روزگاری از آنها بدتان می آمد.
اینکه عادل فردوسی پور می دانسته از او فیلم می گیرند یا نمی دانسته فقط باید دست پدر و مادر را بوسید را نمی دانیم!اینکه تلاش هم کرد بگوید یک جا به جایی ساده روی صندلی بوده و دست بوسی در کار نبوده هم خیلی اهمیت ندارد همان طور که می توانست بگوید: کار هوش مصنوعی بوده است!
شاید هم برای عادل مهم نبوده دیگران چه برداشتی می کنند ونوشتن از این سلبریتی تلویزیونی دردی دوا نمی کند اما شاید برخی ها را به خود بیاورد که نه اشک را باور کنند و نه دست بوسی و حتی تکذیب آن را!
ممکن است این نوشته کمک کند مردم احساساتی و اهالی فوتبال فریب این دو قطبی سازی را نخورند. همان طور که خیام نیشابوری قرن ها پیش نوشته بود؛ ای بی خبران ره نه آن است و نه این!