فردوسی پورهایی که با "عادل" نابود شدند!

به گزارش هفت ورزشی، یک هفته پس از آن که اشک ریختن مجری-گزارشگر مشهور فوتبال ایران (به دلیل بسته شدن سایت 360) وایرال شد، حالا دوباره، این چهره به خاطر بوسیدن دست یک وزیر نقل محافل شده است.

حالا خیلی ها از خود می پرسند: به راستی عادل فردوسی پور کیست؟

اگر بخواهیم بی‌تعارف بگوییم، عادل فردسی‌پور محصول یک فضای بسته و گلخانه‌ای بود؛ به قول معروف، «لنگه کفشی در بیابان». (صحبت‌های اخیر جهانگیر کوثری، مهر تائیدی است بر این ادعا) به بیان دیگر، عادل محصول فضای ناعادلانه‌ای بود که در آن امکان رقابت از دیگران پیشاپیش سلب شده بود. همین فضای گلخانه‌ای باعث شد خودِ فردوسی‌پور به‌رغم استعداد ذاتیْ نه ‌تنها پیشرفت نکند، بلکه درجا بزند و حتی سقوط آزاد کند؛ سقوطی که حتی انتقادهای مبهم و کُندش از شرایط نیز بیشتر از آن که چتر نجاتی باشد، فقط بر سرعت آن می‌افزاید. آری، عادل سقوط کرد، همان‌طور که خیلی‌های دیگر هم سقوط کردند؛ از مهران مدیری گرفته تا رامبد جوان و اصغر فرهادی و همه آن‌ها قربانیِ فضایی شدند که از قضا امکان رقابت برای بهتر شدن را از آن‌ها سلب کرده بود.

در ورزش سیما اما رقابتی در کار نبود یا شاید هم اجازه هیچ رقابتی به قول جهانگیر کوثری به دیگران داده نمی شد. فردوسی پور بخش زیادی از محبوبیتش را مدیون شبکه سوم صداوسیمایی بود که امکان دسترسی به دوردست ترین نقاط را آن هم به شکل رایگان فراهم می آورد. او بدون این امتیاز ویژه و خاص، قطعا هیچگاه به این جایگاه دست نمی‌یافت کما اینکه برنامه‌های او در همان پلتفرم‌های «به اصطلاح» خصوصی نیز یک صدم اقبال برنامه «نود» را نداشته و ندارند. بنابراین، در واقع خیلی هم فرقی نداشت چه کسی پشت آن میز بزرگی بنشیند که موضوعش «فوتبال» بود.

البته نمی‌توان منکر تسلط، دانش و خلاقیت عادل فردوسی پور شد اما نمی‌توان مدعی هم شد که او بهترین بوده است چون شرایط رقابت آزاد هیچگاه وجود نداشته است؛ بسیار جوانان مستعدی که جلوی در شبکه سوم سیما در صف انتظار ایستادند یا اینکه از سوی همین عادل فردوسی پور تست های عجیب و غریب دادند تا نتوانند وارد این شبکه شوند.

جوانی تعریف می کرد برای مجری گری و گزارش مسابقات فوتبال به شبکه سوم سیما معرفی شده بود و همین عادل فردوسی پور هنگام تست از او پرسیده بود: اسم 5 بازیکن رئال زاراگوزا را فی المجلس بگوید؟! طرف اسم 4 بازیکن تیم اسپانیایی را گفته بود اما پنجمی را به خاطر نیاورد تا عادل فردوسی پور او را مردود کند!

این مثال یکی از صدها مثال از جوانان با استعدادی است که می توانستند حتی بهتر از عادل فردوسی پور، گزارشگر شوند، مجری تلویزیونی شوند و مصاحبه کنند اما سوختند و استعداد آنها با تست های من در آوردی و غیرکارشناسی نابود شد؛ نابود!